Robert Detheux (1932-2010) - Une puce dans la douleur

Τίτλος του έργου: Ένα μικρό τσιπ στον πόνο
Καλλιτέχνης: Robert Detheux (Μ Brussels, 1932 – Τουρνάι, 2010)
Έτος: 2007

Τεχνική:
Σουρεαλιστικό σκίτσο – μολύβι, κάρβουνο και εντονότερο λευκό σε μελαγχολικό χαρτί (μικτή τεχνική)

Διαστάσεις: 49 × 39 εκ. (χαρτί)

Υπογραφή:
Υπογράφεται και τίτλος στο κάτω αριστερό μέρος: «μια ψύλλα στον πόνο»
Υπογραφή και χρονολογία στο κάτω δεξιά: «Detheux 2007»

Κατάσταση:
Καλή γενική κατάσταση. Μικροελαττώσεις, γρατζουνιές και υφές του χαρτιού είναι σκόπιμες και αποτελούν απόλυτο μέρος της συνθετικής αισθητικής του έργου (χαρακτηριστικό ισχυρό της τελευταίας περιόδου του καλλιτέχνη).
Χωρίς αποκατάσταση, αρχικό χαρτί σε εξαιρετική διατήρηση.

Διαθεσιμότητα:
Μη προς πώληση; Όχι σε κορνίζα

Περιγραφή του έργου:
«Ένα μικρό τσιπ στον πόνο» είναι ένα μεγάλο σουρεαλιστικό σχέδιο του 2007, ολοκληρωμένο με μολύβι, κάρβουνο και δυνατές λευκές ανάστροφες σε χαρτί με διάσταση 49 × 39 εκ.
Τρεις γυμνές γυναικείες φιγούρες, γλυπτικές και φευγαλέες, κατοικούν την σύνθεση σε ένα ρευστό και οργανικό κίνηση. Τα σώματά τους, ταυτόχρονα σαρκικά και αιθερίως, συγχωνεύονται σταδιακά σε ριζώματα πλεγμένα με βλάστηση που ξεπετιούνται από το κάτω μέρος της εικόνας, σαν να αναδύονται από τη γη ή να ριζώνουν σε αυτήν μέσα από μια επώδυνη και ποιητική μεταμόρφωση. Η νευριώδης και ευαίσθητη γραμμή, εμπλουτισμένη με μαρμαρινούς λευκούς που σμιλεύουν τους όγκους με ένταση σχεδόν γλυπτική, τονίζει την ένταση ανάμεσα στην ευαλωτότητα της σάρκας και τη σύντριψη της γης.

Ο τίτλος, τυπικά διαστρεβλωμένος σουρεαλιστικά, προσθέτει μια στρώση μαύρου χιούμορ και παράξενης οικειότητας: «μια ψύλλα στον πόνο» υποδηλώνει τόσο τον ερεθισμό της μικροσκοπίας που γίνεται ανυπόφορη όσο και την παρουσία ενός αόρατου παράσιτου στον πυρήνα των βασάνων.
Έργο ισχυρό της τελευταίας περιόδου του Robert Detheux, αυτό το σκίτσο αποτυπώνει τέλεια την αναζήτησή του για την υλικότητα του υποστρώματος, τη συνένωση του ανθρώπινου σώματος και τις ζώνες έντασης μεταξύ μορφής, ύλης και ψυχής. Μικρές ατέλειες και υφές του χαρτιού είναι σκόπιμες και συμμετέχουν πλήρως στην αισθητική του έργου.

Βιογραφία του καλλιτέχνη:
Robert Detheux (Βρυξέλλες, 1932 – Τουρνάι, 2010) αποτελεί μορφή μοναδική και βαθιά απαιτητική στην βελγική τέχνη του μεταπολεμικού χρόνου. Αποφοίτης του Ινστιτούτου Saint-Luc στις Βρυξέλλες στις καλές τέχνες, αναπτύσσει νωρίς μια προσωπική γλώσσα εμποτισμένη από τα ρεύματα του σουρεαλισμού και των νταϊντών, απορρίπτοντας κάθε δογματική πρόσδεση. Από τα χρόνια του 1950, καθιερώνεται στην βελγική σκηνή τέχνης με την ποιητική και αντικαθεστωτική δέσμευσή του και κερδίζει τρεις φορές το τιμητικό Βραβείο Νέας Βελγικής Ζωγραφικής (1953, 1954 και 1971).

Παράλληλα με μια καριέρα ζωγράφου και γαλιόσυλλέκτη, δίδαξε γραφική έκφραση στο τμήμα διαφήμισης της Ακαδημίας Καλών Τεχνών Τουρνάι μέχρι το 1996, σχηματίζοντας πολλές γενιές καλλιτεχνών, mientras συνέχισε ακούραστα την δική του καλλιτεχνική έρευνα.

Το έργο του, με σπάνια συνοχή, εξερευνά με ένταση την ανθρώπινη φιγούρα, τη μεταμόρφωση του σώματος και την ένταση μεταξύ σάρκας και ύλης. Στη δεκαετία του 1970 δημιούργησε μια εμβληματική σειρά αισθησιακών ζωγραφιών επικεντρωμένων στην κοιλιά και τον ομφαλό, αληθινά οργανικά εμμονικά θέματα.

Οι δεκαετίες του 1980 φέρνουν μεγάλες σκοτεινές επιφάνειες βαμμένες με καθαρή και ζωντανή γραφή. Από τα έτη 2000 και μετά ο Detheux ασχολείται περισσότερο με το σχέδιο σε μεγάλο χαρτί: οι φανταστικές, υβριδικές φιγούρες μισο-άνθρωπες-μισο-φυτό έγιναν ο κύριος τόπος μιας ισχυρής ενδοσκόπησης όπου η γραμμή και η υφή του υποστρώματος παίζουν κεντρικό ρόλο.

Ποιητής της ύλης και του σώματος, ο Robert Detheux οικοδόμησε ένα εσωτερικό, αισθησιακό έργο, συχνά εμπλουτισμένο με μαύρο χιούμορ, όπου ο πόνος, η επιθυμία και η μεταμόρφωση αλληλοκαθορίζονται σε μια οπτική γλώσσα εξαιρετικά απαιτητική και βαθιά συγκινητική. Τα σκίτσα της τελευταίας περιόδου, ανάμεσά τους και το «Ένα μικρό τσιπ στον πόνο», σήμερα είναι από τα πιο περιζήτητα από τους λάτρεις της βελγικής σουρεαλιστικής τέχνης και του σχεδίου σύγχρονης τέχνης.

Κτηματολόγηση:
Ιδιωτική συλλογή – έργο απευθείας από το εργαστήριο/κληρονομιά του καλλιτέχνη