Mauro Falcioni (1978) - Vicolorato Teatro cod. 14f3

Σημείωση:
Δωρεάν αποστολή σε εθνικό επίπεδο
Για διεθνείς αποστολές, εάν αγοράσεις περισσότερα από ένα έργα στην ίδια δημοπρασία, πληρώνεις μόνο μία αποστολή.
Σας προσκαλούμε να επισκεφθείτε την διαδικτυακή πλατφόρμα πωλήσεων “DELAURETISART”
Mauro Falcioni (1978 Matelica - Ιταλία)
Μικτή τεχνική: ακρυλικό, υδαρές χρώμα σε παχτό χαρτόνι
Έργο υπογεγραμμένο τόσο στο μπροστινό όσο και στο πίσω μέρος
Πιστοποιητικό Γνησιότητας του Καλλιτέχνη
Ο Mauro Falcioni γεννιέται στη Matelica το 1978, από πάντα καλλιτέχνης εικαστικών τεχνών και εικονογράφος, μορφώνεται στην γραφιστική για το διαδίκτυο χωρίς ποτέ να εγκαταλείψει την πραγματική του κλήση: το σχέδιο με ελεύθερο χέρι και τη ζωγραφική.
Οι στιλιστικές του καταγραφές: από το φάνταζι μέχρι πιο εικονιστικές απεικονίσεις, μέχρι να βρει στην κλειδαριά του σουρεαλισμού τις πιο αποτελεσματικές λύσεις για να εκφράσει τη δική του ματιά στον κόσμο.
Υπό αυτό το σημάδι ωριμάζει το στυλ του μέσα στα χρόνια, μεταφέροντας τα σημάδια των μολυβιών από το χαρτί στη σανίδα και δίνοντας στα έργα του μια αναγνωρίσιμη γραμματική, αποτελούμενη από επαναλαμβανόμενες φιγούρες και σεκάνια εμποτισμένα με νόημα.
Η ποιητική του: το όνειρο και η στιγμή που ζει παίρνουν σάρκα με τη μετάβαση στη μνήμη, όσο και με την δημιουργική πράξη που, μέσω της χρήσης της γλώσσας, διαγράφει μια διαφορά μεταξύ του έργου και του υποκειμένου.
Αυτή η απόκλιση τελικά γίνεται το αντικείμενο της ίδιας της ύλης του υποκειμένου.
Ο δημιουργός απεικονίζει αυτή τη διαφορά που δεν μπορεί να καλυφθεί και, ταυτόχρονα, ουσιαστική, αξιοποιώντας τις ψυχαναλυτικές αναφορές που ανήκουν στην παράδοση του Τζούνγκ.
Η γάτα οδηγεί, αδιάσπαστα συνδεδεμένη με τον άνθρωπο όπως ο χαϊνάν στο παιδί, επειδή διαφορετικές εικόνες του ίδιου εαυτού παραπέμπουν στην έννοια της Σκιάς, το πιο σκοτεινό μέρος μας που είμαστε υποχρεωμένοι να εξημερώσουμε καθώς προσεγγίζουμε την πραγματικότητα.
Κάθε άλλη σχέση υπάρχει όπως έλλειψη ή σαν ένδειξη που επιδιώκει να τη θεμελιώσει• κατεβαίνοντας μέσα στον εαυτό ο δημιουργός μας αναγκάζει να αντιμετωπίσουμε τη μοναξιά-μελαγχολία ως υπαρξιακή συνθήκη του ανθρώπου, την ιδιαιτερότητά του να «πέφτει έξω από τον κόσμο».