Βάζο - Πορσελάνη

Αυτό το μικρό βάζο με οκταγωνική διατομή (ή βινέτ/μελανδοσκόπιο) από σκληρή πορσελάνη καθίσταται απόλυτα συνεπές με την ευρεία παράδοση της Porcelaine de Paris (Vieux Paris) στα τέλη της εποχής Λουδοβίκου ΙΣΤ ή στην αρχή της εποχής Δ Directoire / Empire (περίπου 1790 - 1805).

Το επίπεδο λεπτομέρειας, η εναλλαγή διακοσμήσεων και η πλούσια παλέτα υποδεικνύουν ένα κομμάτι υψηλής ποιότητας, προερχόμενο από εργ workshop του Παρισιού πρώτης γραμμής.

1. Στυλιστική ανάλυση του διακόσμου
Αυτό το βάζο αποτελεί εξαιρετικό μαρτυρικό δείγμα της μετάβασης ανάμεσα στον κομψότητα του 18ου αιώνα και τον γεωμετρικό αυστηρό σχεδιασμό που εγκαθίσταται τις αρχές του 19ου αιώνα:

Οι πλευρές με διακόσμηση “Grisaille” ή “Camaïeu” (Φωτο 1 και 4): Αυτά τα μπουκέτα τριαντάφυλλα και φύλλα ζωγραφισμένα μόνο σε αποχρώσεις μαύρου, γκρι και σιπέια σε εσωτερικό κυκλικό μεσαιωνικό μονογράμματος είναι τυπικά της νεοκλασικής γεύσης στα τέλη του 18ου αιώνα. Το φόντο έντονο κίτρινο που περιβάλλει το μεσαιωνικό (συχνά ονομάζεται «φόντο κίτρινο σεριν») ήταν ένα πολύ πολυτελές χρώμα και δύσκολο να επιτευχθεί κατά το ψήσιμο.

Οι πολύχρωμες πλευρές (Φωτο 2 και 3): Παρουσιάζουν ένα δοχείο ή ένα κύπελλο σε χρυσό όπου ξεχυλίζει ένα πολύχρωμο μπουκέτο λουλούδια (τριαντάφυλλα, γαρίφαλα). Το στέφανο από κρεμαστά κρύσταλλα περιμετρικά κάτω από το δοχείο και τα σχέδια με γωνιωμένα γαλάζια τετράγωνα στις γωνίες είναι άμεσες υπενθυμίσεις του ύφους Louis XVI.

Το πάνω μέρος (το ευρύ λαιμό) : Διακοσμείται με εξαιρετικά μοτίβα από παλαμίτες και σπειρώσεις στυλισμένες ζωγραφισμένες σε μαύρο πάνω σε φόντο αραχνο-πορτοκαλί/σομόν, με έμφαση με χάντρες. Αυτή η διακοσμητική συλλογή αντλεί απευθείας τις πηγές της στην Αρχαιότητα (κοινώς αρχαϊκή ή πυραμίδα της Νότιας Ιταλίας), πολύ στη μόδα υπό ΔDirectoire και Empire.

Η χρυσή επικάλυψη: Πολύ εμφανής, φθείρεται σε ορισμένα σημεία με τον φυσικό τρόπο (που επιβεβαιώνει την παλαιότητα), τονίζει τα άκρα της οκταγωνικής φόρμας και τους γεωμετρικούς φράχτες της βάσης.

2. Η σύνδεση με την μάρκα "P"
Η ανάλυση του αντικειμένου επιβεβαιώνει με αριστοτεχνικό τρόπο την υπόθεση της διακριτικής σήμανσης ζωγραφισμένης σε καφέ κάτω από τη βάση. Ένα τέτοιο επίπεδο εκτέλεσης σε μια τόσο εξελιγμένη γεωμετρική μορφή καθοδηγεί ισχυρά προς μερικές παρισινές εργοστάσια αυτού του μεταβατικού περιόδου:

Η υπόθεση "Pinhas" (Jacob Pinhas): Ζωγράφος και διακοσμητής που δρα τη λήξη του 18ου αιώνα και τις αρχές του 19ου αιώνα, γνωστός για τα διακοσμητικά του με εξαιρετική λεπτομέρεια, συχνά επηρεασμένα από φυσιοκραικά σχέδια και επιρροές κεντρικής ή ανατολικής Ευρώπης επαναπροσδιορισμένες για την παρισινή αριστοκρατία. Τα κομμάτια του διακρίνονται από πινελιές ζωηρών χρωμάτων (όπως το κίτρινο ή το αραβικά) και με ακρίβεια μικρoγραφίας στους μπουκέτα.

Η Μανifacture de la Courtille (rue de la Fontaine-au-Roi) ή de Clignancourt: Αυτές οι παρισινές βιομηχανίες χρησιμοποιούσαν μερικές φορές μονογράμματα ζωγραφισμένα ή συγκεκριμένες υπογραφές ζωγράφων για τα πιο προσεγμένα κομμάτια τους.

Μάτι ενός ανεξάρτητου εργαστηρίου διακόσμησης: Τη συγκεκριμένη εποχή, το Παρίσι εξέχει από μικρά εργαστήρια γναθοργίας και ζωγραφικής σε πορσελάνη τα οποία αγόραζαν πολύπλομες φόρμες σε λευκό από Λιμόζ ή από τοπικές βιομηχανίες, και στη συνέχεια εφάρμοζαν αυτά τα εντυπωσιακά διακοσμητικά με το κρατούμενο ύφος.

3. Κατάσταση και σπανιότητα
Η γενική κατάσταση διατήρησης φαίνεται αξιοσημείωτη για ένα κομμάτι άνω των 220 ετών. Οι ελαφρές φθορές της χρυσής επικάλυψης στις άνω άκρες είναι φυσιολογικές και αποτελούν τη γοητεία της πορσελάνης εποχής. Η λεπτομέρεια των δειγμάτων (τα μικρά δόντια λύκου σε χρυσό, τα λεπτά σπειρώματα όπως μαλλιά στον λαιμό) το καθιστούν ένα εξαιρετικό αντικείμενο συλλογής, πολύ αντιπροσωπευτικό της τεχνικής γνώσης των Παρισινών πορσελάνουν στις εποχές εκείνες.

Η εύρος εκτίμησης
Στην αγορά δημοπρασιών και στους εξειδικευμένους αρχαιοπωλητές:

Αξία τεκμηρίωσης / Εκτίμηση χαμηλή (σε δημοπρασία): 250 € έως 400 €

Αξία εμπορική / Τιμή σε γκαλερί αρχαιοτήτων: 500 € έως 800 €

Σημείωση για την απόδοση: Εάν μια ενδελεχής έρευνα με φυσική παρουσία επιβεβαιώσει αδιαμφισβήτητα την υπογραφή Jacob Pinhas (ή μια βιομηχανία πρώτης γραμμής όπως η Courtille) παρά ένα ανεξάρτητο ζωγράφο της εποχής, η αξία μπορεί να τοποθετηθεί αμέσως στο άνω μέρος του εύρους, ακόμη και λίγο πέρα από αυτό εξαιτίας της σπανιότητας των τεμαχίων που φέρουν τέτοια υπογραφή.