Alexander Dzigurski (1911-1995) - Marina

Alexander Dzigurski (Stari Becej, 1911 – San Francisco, 1995)
Marina con il Castello di Duino (Trieste)
Olio su tela, cm 85 x 111
Con cornice, cm 108 x 134
Firmato in basso a destra: “A. Dzigurski”

Η καμβάς που εξετάζεται φέρει την υπογραφή, χαμηλά δεξιά, του Alexander Dzigurski (1911–1995), του οποίου η φυσιογνωμία ξεχωρίζει στο καλλιτεχνικό τοπίο του 20ού αιώνα ως ο ζωγράφος ικανός να μεταμορφώσει τη δύναμη των στοιχείων σε οπτική ποίηση. Γεννημένος στο Stari Becej, στην τότε Γιουγκοσλαβία, σε μια οικογένεια αγροτικής καταγωγής, ο Dzigurski εκδήλωσε νωρίς ένα κρυστάλλινο ταλέντο που η Σερβική Εκκλησία επέλεξε να ενισχύσει, οδηγώντας τον στο Βελιγράδι. Εδώ, στους τοίχους του μοναστηριού Ρακόβιτσα και στις αίθουσες της Σχολής Τέχνης, ο καλλιτέχνης διαμόρφωσε τα θεμέλια μιας μακράς τεχνικής μαεστρίας, αποφοίτησε το 1929 και διακρίθηκε αρχικά ως περιζήτητος προσωπογράφος και διακοσμητής ιερών κτιρίων. Ωστόσο, η εθελοντική επιστράτευση του στη Μαρίνα Ρεάλ μεταξύ 1939 και 1941 σήμανε την καλλιτεχνική του επιφανειακή μεταμόρφωση: η ζωή στη θάλασσα του πρόσφερε την ευκαιρία να μελετήσει το νερό σε όλες τις πτυχές του, κατανοώντας τα κινήματά του, τη διαφάνεια και την πρωτογενή δύναμη. Η ραγδαία εξέλιξη των πολεμικών γεγονότων και η αιχμαλωσία της ναυτικής του μονάδας από τον γερμανικό στρατό δεν έσπασαν το πνεύμα του. Ύστερα από θαυματή διάφαινση, ο Dzigurski ξεκίνησε ένα ταξίδι που τον οδήγησε στη Βιέννη και τελικά στην Ιταλία. Ήταν στο ιταλικό βασίλειο της περιοχή Φριούλης, στην Τεργέστη, όπου τα έργα του βρήκαν την πρώτη επίσημη αποθέωση και όπου ο καλλιτέχνης υπέστη τη μαγνητική γοητεία της Αδριατικής ακτής. Αυτή η ιταλική περίοδος επέβαλε μια οριστική στροφή στη ποιητική του, οδηγώντας την προς μια ρομαντικά μετρική τοπιογραφία που τον συνόδευσε και μετά τη μετανάστευση στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1949. Στην άλλη άκρη του ωκεανού, μαζί με τη γυναίκα Lenka και την κόρη Jelena, ο Dzigurski πέτυχε εξαιρετική επιτυχία: οι αμερικανικοί συλλέκτες παρέμειναν μαγεμένοι από τα τοπία του στις Βραχώδεις Οροσειρές, στα Εθνικά Πάρκα και στα απόκρημνα ακρωτήρια της Νέας Αγγλίας, αναγνωρίζοντάς τον ως έναν μοναδικό ερμηνευτή της υψίστης μεγαλοπρέπειας του Νέου Κόσμου. Ο καμβάς που εξετάζεται, όπου στο παρασκήνιο φαίνεται το βραχώδες ακρωτήριο στο οποίο ορθώνεται το Κάστρο Duino, στην επαρχία της Τεργέστης, αποτελεί ένα τέλειο δείγμα της ωριμότητάς του στην έκφραση. Σε αυτό το έργο, ο καλλιτέχνης αποφεύγει τις ρηξικέλευθες μοντερνιστικές τάσεις και ενσωματώνει μια γλώσσα δυναμική με εκτελεστικό οργασμό, όπου η ευρεία χρήση της σπάτουλας προσδίδει επιφάνειά της μια σχεδόν ψηλαφητή δόνηση. Το παρατσούκλι “Ποιητής της Θάλασσας”, που του απέδωσε το Chicago Tribune, επισημαίνει την ικανότητά του να αιχμαλωτίζει την ίδια την ουσία του ωκεανού, τον ανεβάζοντας σε έναν από τους κορυφαίους εκπροσώπους του είδους. Λίγο πριν περάσει στη σκιά στη Σαν Φρανσίσκο, ο Dzigurski κατέγραψε στην ιστορία μια σκέψη που σήμερα ακούγεται ως ιερός όρκος: «Μαίνομαι την τέχνη. Θα φύγω όπως αν εξαφανίζονταν όλοι, αλλά η τέχνη μου θα επιζήσει».

Το πλαίσιο προσφέρεται ως δώρο· ως εκ τούτου δεν μπορεί να σωθεί ή να επιστραφεί.

Για τους πίνακες που αγοράστηκαν στο εξωτερικό: μετά την πληρωμή θα ξεκινήσει η διαδικασία απόκτησης άδειας εξαγωγής (ALC). Όλα τα αντικείμενα αντίκες που αποστέλλονται στο εξωτερικό από την Ιταλία χρειάζονται αυτό το έγγραφο, που χορηγείται από το Υπουργείο Πολιτιστικών Αγαθών. Η διαδικασία ενδέχεται να διαρκέσει από 3 έως 5 εβδομάδες από την αίτηση· οπότε μόλις έχουμε το έγγραφο, το έργο θα αποσταλεί.