Μπαούλο ταξιδίου

Μπαούλο με κυρτό καπάκι ή κιβώτιο ταξιδιωτικό του τέλους του 19ου αιώνα σε στυλ νεο-μπαρόκ, που συχνά ονομάζεται επίσης μπαούλο υπηρεσίας ή κιβώτιο ταξιδιώτη προελεύσεως από την ηπειρωτική Ευρώπη, με τη Βόρεια Ιταλία ιδίως από το Μιλάνο ή το Τορίνο. Αυτές οι άμαξες κατασκευάζονταν για να αντέχουν στις πιο ακραίες συνθήκες των υπερθαλάσσιων ταξιδιών και στους κραδασμούς των διαδρομών με αμάξι. Το κυρτό καπάκι: το καπάκι που έχει καμπύλη δεν ήταν μόνο ζήτημα στυλ· είχε σχεδιαστεί για να αποσουρώνει άμεσα τη βροχή και το θαλασσινό νερό, αποφεύγοντας τη συγκέντρωση στην επιφάνεια. Επιπλέον, απέτρεπε την τοποθέτηση άλλων αποσκευών από πάνω, διασφαλίζοντας ότι το περιεχόμενο δεν θα θρυμματιζόταν. Οι χορδές από σφυρηλατημένο και ραμμένο σίδερο (χωρίς συγκόλληση) σε «Χ» (σταυρός του Αγίου Ανδρέα) και οι κάθετες παχιές μπάρες κρατούσαν ενωμένες τις σανίδες του ξύλου υπό μεγάλη πίεση. Αυτή η διασταυρούμενη διάταξη είναι κλασική για τα μπαούλα υπηρεσίας νεομπαρόκ ή για την πρώτη αποικιακή περίοδο. Κάτω από το σίδερο, το ξύλο είναι επενδεδυμένο με σκούρο δέρμα και παλαίωμένο. Αυτή η επιπλέον στρώση λειτουργούσε ως αδιαβροχοποιητικό. Οι φθαρμένες επενδύσεις αποκαλύπτουν το ξύλο από κάτω, βοηθώντας να επιβεβαιωθεί η ηλικία. Η κεντρική πλάκα της κλειδαριάς (ασπίδα) είναι μεγάλου μεγέθους και απλής ορθογώνιας μορφής, συνεπής με το στυλ των θησαυροφυλάκων-ταξιδιωτικών κουφωμάτων που χρησιμοποιούσαν έμποροι ή ευγενείς για τη μεταφορά εγγράφων και αξιών. Το εσωτερικό επενδεδυμένο με χαρτί διακοσμημένο με μοτίβα λουλουδιών και ζώνες γεωμετρικές είναι χαρακτηριστικό του 19ου αιώνα (περίπου 1850–1860). Μέτρηση: ύψος 31,5 x 61,3 x 33,5 cm.