Ένα ξύλινο γλυπτό - Γεια σου Κάφι Γίντα - Χάουσα - Νιγηρία (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Αυτός ο πίνακας Allo Kafi Gida ανήκει στις διδασκαλικές παραδόσεις της Κορανικής γραφής από τον Χάουσα λαό του βόρειου Νιγηρίας, όπου πλαίσια από ξύλο (allo) λειτουργούν ως κεντρικά εργαλεία ισλαμικής παιδαγωγικής. Οι μαθητές καταγράφουν στίχους του Κορανίου, τους απομνημονεύουν και πλένουν την επιφάνειά τους για επαναχρησιμοποίηση, ενσωματώνοντας την επανάληψη και τη διαγραφή στη μόρφωση του αντικειμένου τόσο στο υλικό όσο και στο πνευματικό του βίο. Ο χαρακτηρισμός «Kafi Gida» υποδεικνύει μια μετακίνηση από το διδακτικό περιβάλλον προς το οικιακό πεδίο, όπου such boards μπορεί να διατηρηθούν ως προστατευτικά ή μνημειακά αντικείμενα.

Σκαλισμένο από πυκνό, ανοιχτόχρωμο ξύλο, ο πίνακας σχεδιάζεται για αντοχή στη συχνή χρήση. Η λαβή, καλυμμένη με δέρμα ζώου, ενισχύει τόσο την κρατησιμότητα όσο και την συμβολική παρουσία. Η επιφάνειά του φέρει πορφυρώδεις και μαυρισμένες χρωστικές μαζί με στυλιζαρισμένα ζωομορφικά μοτίβα. Αυτές οι μορφές, συχνά εξαιρετικά αφαίρετες, αντικατοπτρίζουν μια τοπικά εξελισσόμενη οπτική λεξιλόγιο που συνυπάρχει με την ισλαμική κειμενική πρακτική, μεταφέροντας προστατευτικούς ή συμβολικούς νοήματα αντί για κυριολεκτικές φιγούρες.

Πέραν της παιδαγωγικής τους λειτουργίας, οι κορανικές πινακίδες εμπλέκονται σε θρησκευτικές και ιαματικές πρακτικές. Το πλύσιμο των επιγραφών παράγει ένα υγρό εμποτισμένο με μπαράκα, επεκτείνοντας την αποτελεσματικότητά της επιτης σωμάτων σε ενσώματη εμπειρία. Στον οικιακό της μετά-ζωής, ο πίνακας Allo Kafi Gida λειτουργεί στη διασταύρωση κειμένου, εικόνας και τελετής, αμφισβητώντας αυστηρούς διαχωρισμούς μεταξύ εκπαιδευτικού εργαλείου και αισθητικού εξεταστικού στοιχείου μέσα στην Δυτικο-Αφρικανική ισλαμική κουλτούρα.

Ένα θεμελιώδες βιβλίο για τα Allo Kai Gida ευρέως, από τον Antoine Lema, Έκδοση Five Continents, Μιλάνο (τελευταία φωτογραφική ακολουθία).

Ένα απόσπασμα από την Κριτική του Βιβλίου μας.

Το Allo Kafii Gida του Antoine Lema: Secret Qur’anic Boards from Northern Nigeria (Five Continents Editions, Milan, 2019) εξετάζει ένα μικρά σε τεκμηρίωση σώμα από πίνακες γραφής του Χάουσα Κορανίου, που λειτουργούν ως τελετουργικά εργαλεία και οπτικά αντικείμενα. Παράγονται μέσα σε ισλαμικές παιδαγωγικές συνθήκες, αλλά χαρακτηρίζονται από περίτεχνη διακόσμηση και κωδικοποιημένη απεικόνιση, οι πίνακες αυτοί κατέχουν μια αμφίσημη θέση ανάμεσα σε θεσπισμένη λατρεία και εσωτερική πρακτική. Ο Lema τονίζει αυτήν την αντίθεση, επισημαίνοντας τον πολιτισμικό κώδικα μυστικότητας γύρω από τα αντικείμενα και τους κινδύνους που σχετίζονται ιστορικά με την κατοχή τους.

Η μελέτη προωθεί ένα ερμηνευτικό πλαίσιο που θεωρεί τους πίνακες ως επιφάνειες αφήγησης και μνήμης. Αντί για απλές στήριξης για την καταγραφή του Κορανίου, κωδικοποιούν κοσμολογικές γνώσεις μέσα από γραφικές μεθόδους, αντανακλώντας μια διασταύρωση της ισλαμικής μάθησης και τοπικών γνωσιολογιών. Με αυτήν τη λογική, οι πίνακες λειτουργούν ως αποθετήρια επιπέδων νοήματος που υπερβαίνουν τη μεμονωμένη διδακτική τους χρήση.

Αντλώντας από μια ιδιωτική συλλογή που συγκεντρώθηκε σε διάστημα δύο δεκαετιών, η δημοσίευση συνδυάζει εθνογραφική ευαισθησία με ιστορικό καλλιτεχνικό ενδιαφέρον για τη μορφή. Ωστόσο παραμένει ευαίσθητη στους περιορισμούς της ερμηνείας, αναγνωρίζοντας τη μερική αδιαφάνεια που προκύπτει από τον περιορισμό πρόσβασης σε αυτόχθον ερμηνεία. Ψηφιακές αναπαραγωγές υψηλής ποιότητας τονίζουν αυτό το σημείο: οι εικόνες αντιστέκονται σε πλήρη μετάφραση σε ακαδημαϊκή γλώσσα, διατηρώντας μια συνειδητή αμφισημία.

Η συνεισφορά του Lema έγκειται στην τοποθέτηση αυτών των αντικειμένων σε ευρύτερες συζητήσεις σχετικά με την αφρικανική υλική κουλτούρα, όπου οι διακρίσεις μεταξύ τέχνης, τελετουργίας και γνώσης συχνά είναι ασταθείς. Το βιβλίο τελικά προβάλλει τη διαβάθμιση της αδιαφάνειας όχι ως έλλειμμα αλλά ως ουσιώδη συνθήκη του allo kafii gida. Διαβάστε περισσότερα στο ιστολόγιό μας

Επιλεγμένη λογοτεχνία

Αμπντλά, Ουμπά Αδάμου, «Μεταβιεθνείς επιρροές και η μεταμόρφωση της οπτικής κουλτούρας του Χάουσα», 2010.
Λουί Μπρένερ, Δυτική Αφρική Σούφι, 1984.
Ουσμαν Κανέ, Πέρα από το Τιμπουκτού, 2016.
Ανν Ενοουρ και Μπενεντέτα Ρόσι (επιμ.), Being and Becoming Hausa, 2010.
Νεχemία Λεβτζιών και Ράντφαλ Λ. Πουελς (επιμ.), The History of Islam in Africa, 2000.

CAB48442