Αρχαία Ελληνικά Κεραμική Οινόχοη με μαύρη γλάσωση - 124 mm

Αρχαία Ελληνική μαύρο-κεραμική οινόχόη (oinochoe)

Πολιτισμός / Περίοδος: Αρχαία Ελληνική, Κλασική Περίοδος
Ημερομηνία / Περίοδος: 5ος–4ος αιώνας π.Χ.
Υλικό: Κεραμουργία
Διαστάσεις: 124 mm x 90 mm
Κατάσταση: Καλή κατάσταση

Δεν αποστέλλεται εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης.Λόγω σύνθετων κανονισμών εξαγωγής που αφορούν πολιτιστικά αγαθά, αυτό το αντικείμενο δεν μπορεί να αποσταλεί εκτός ΕΕ. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από τη διεκδίκηση προσφοράς.

Πληροφορίες προέλευσης:
Αριθμός Εγγραφής Αντικειμένου: 8

Ο τωρινός κάτοχος αγόρασε αυτήν την αρχαία ελληνική μαύρο-κεραμική οινόχόη από ιδιωτικό συλλέκτη, Ν.Ν., Ουτρέχτη, Ολλανδία.
Ο προηγούμενος κάτοχος, ιδιωτικός συλλέκτης, Ν.Ν. από Ουτρέχτη, ανέφερε ότι το αντικείμενο βρισκόταν στη συλλογή του από άγνωστη ημερομηνία.
Σύμφωνα με τον προηγούμενο κάτοχο, το αντικείμενο είχε προηγουμένως βρεθεί σε ιδιωτική συλλογή στη Ολλανδία από τη δεκαετία του 1970.
Δεν διατέθηκαν περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με το παλαιότερο ιστορικό ιδιοκτησίας του αντικειμένου από τον προηγούμενο κάτοχο.

Ιστορικό Περιεχόμενο:
Αυτό το σκεύος είναι μια αρχαία ελληνική μαύρο-κεραμική οινόχόη, φιάλη ρίψης που χρησιμοποιούνταν για το κρασί, το νερό και άλλα ρευστά τόσο σε οικιακές όσο και σε εθιμοτυπικές περιστάσεις. Η μορφή χαρακτηρίζεται από τη μονή χειρολαβή, το στρογγυλό σώμα και το προφίλ τύπου τρίφυλλου στόματος, που επέτρεπε έναν ελεγχόμενο και πρακτικό ρου of ροής όταν χύνεται. Οι οινόχοι αποτέλεσαν βασικά στοιχεία των ελληνικών κηροπήγων και έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην εξυπηρέτηση ποτών κατά τη διάρκεια γευμάτων, συμπόσιων και συμποσίων.

Στον Κλασικό Ελληνικό κόσμο, σκεύη αυτού του τύπου ανήκαν σε μια καλά εγκατεστημένη κεραμική παράδοση, στην οποία η λειτουργία και η εμφάνιση ισορροπούνταν προσεκτικά. Η μαύρο-κεραμική πήλινος κεραμική έγινε ιδιαίτερα εμφανής από τον 5ο αιώνα π.Χ. και αντικατοπτρίζει τη τεχνική ικανότητα των Ελλήνων αγγειοπλαστών που δούλευαν εντός οργανωμένων εργαστηριακών παραδόσεων. Η γυαλιστερή σκουρόχρωμη επιφάνεια επιτυγχανόταν μέσω μιας εξελιγμένης διαδικασίας καύσης παρά με προστιθέμενο χρώμα, αποδεικνύοντας μια εξελιγμένη αντίληψη του περιβάλλοντος κεραμικής παραγωγής.

Μία οινόχόη τέτοιου είδους θα είχε ενταχθεί σε ευρύτερη εξοπλιστική αλυσίδα που χρησιμοποιούνταν στην προετοιμασία και εξυπηρέτηση του κρασιού, κεντρικός χαρακτήρας της ελληνικής κοινωνικής ζωής. Στο συμποσίο, το κρασί συνήθως αναμειγνύονταν και σερβίρονταν σύμφωνα με καθιερωμένα έθιμα, και σκεύη με συγκεκριμένες λειτουργίες χρησιμοποιούνταν διαδοχικά. Η οινόχόη κατείχε πρακτικό ρόλο σε αυτό το πλαίσιο, λειτουργώντας ως μεσολαβητικό σκεύος από το οποίο τα ρευστά μπορούσαν να χυθούν σε ποτήρια ή σε άλλα δοχεία. Μπορούσε επίσης να χρησιμοποιηθεί σε οικιακές και ιερές περιστάσεις, όπου απαιτείτο ελεγχόμενη ρίψη ρευστών.

Η μαύρη γυαλιστερή επίστρωση έδινε σε τέτοια κεραμικά μια εκλεπτυσμένη και μετρημένη εμφάνιση, μερικές φορές να αντηχεί το οπτικό αποτέλεσμα μεταλλικών σκευών, ενώ παρέμενε πιο προσιτή σε κεραμική γραφή. Αυτό τοποθετεί το αντικείμενο εντός μιας ευρύτερης παράδοσης της ελληνικής χειροτεχνίας, στην οποία η κεραμική δεν παραγόταν μόνο για χρησιμότητα, αλλά με στενή προσοχή σε αναλογία, επιφάνεια και τυπολογία. Η ελληνική κεραμική αυτού του τύπου κυκλοφορούσε ευρέως μέσω εμπορίου και πολιτισμικής αλληλεπίδρασης σε ολόκληρη τη Μεσόγειο.