Εποχή των Βίκινγκς Μπρούντζος Αγκράφα πενανναρικού τύπου - 55 mm (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Μέταλλο: Χαλκός
Κουλτούρα: Βίκινγκ Αγε / Σκανδιναβική
Ημερομηνία: περίπου 9ος–11ος αιώνας μ.Χ.
Διάστάσεις: 35 × 24 χιλ.

Ένα ορειχάλκινο φιβύλο penannular σε ενδιαφέρουσα μορφή. Προεξέχοντας από το ένα άκρο του δακτυλίου, που σχηματίζει το κλείσιμο, υπάρχουν διπλά ορθογώνια τρίγωνα. Οι τριγωνικοί_πλάκες είναι διακοσμημένες με γεωμετρικά και τεχνοτροπημένα σημεία, χαρακτηριστικά της χάλκινής εργασίας της Βίκινγκ Αγε. Κάθε τρίγωνο φέρει κεντρικό κυκλικό μοτίφο ανασηκωμένο, περιτριγυρισμένο από διακόσμηση δακτύλου-δακτυλίου, ενσωματωμένο σε ένα υφασμένο πεδίο μικρών τρυπημένων εντυπώσεων. Τα περιγράμματα τονίζονται με αλυσίδωτες γραμμικές ζώνες κατά μήκος των ακρών, ενώ τα κατώτερα τμήματα εμφανίζουν επιπλέον καμπυλά και ημικυκλικά μοτίβα που ενισχύουν τη συμμετρική σύνθεση. Το συνολικό διακοσμητικό σχέδιο συνδυάζει ανάγλυφες και τρυπητές στοιχειώσεις για να δημιουργήσει πλούσια οπτική υφή παρά το συμπαγές μέγεθος του περόνου. Ένα στενό καρφί περιτυλίγει γύρω από τον παχύτερο δακτύλιο και θα έσφιγγε μεταξύ των δύο τριγώνων προκειμένου να κρατήσει το περόνι στη θέση του.

Αυτά τα περόνια χρησιμοποιούνταν ως στερεωτικά ρούχων, όπως μανδύες ή σάλια, και υπήρξαν βασικό αξεσουάρ στη Σκανδιναβία της Βίκινγκ Αγε και σε άλλες περιοχές επηρεασμένες από τον βίκινγκ πολιτισμό.

Κύρια χαρακτηριστικά των περόνων φιβύλων της Βίκινγκ περιλαμβάνουν:

Σχέδιο και Σχήμα: Τα περάνια φιβύλα χαρακτηρίζονται από τον ανοιχτό τους κυκλικό σχήμα, με μικρή σχισμή ή άνοιγμα μεταξύ των τελικών. Οι τελικοί είναι συχνά λεπτομερώς διακοσμημένοι, με τεμάχια ζώων, διαπλέξεις ή άλλα περιπλεγμένα σχέδια. Ο ανοιχτός σχεδιασμός επέτρεπε το περόν να καρφωνίζεται μέσα στο ύφασμα και να ασφαλίζεται στη θέση του.

Λειτουργία: Τα περόνια φιβύλων ήταν λειτουργικά και διακοσμητικά αντικείμενα που χρησιμοποιούνταν για το σφίξιμο και τη στερέωση ενδυμάτων, ιδιαίτερα μανδύων. Ο χαρακτήρας περνιόταν μέσα από το ύφασμα και στη συνέχεια περιστρεφόταν για να διατηρεί το μανδύα ή τη φουλάδα στη θέση τους.

Υλικά: Αυτά τα περόνια συνήθως κατασκευάζονταν από διάφορα υλικά, περιλαμβάνοντας μέταλλα όπως ο χαλκός, ασήμι ή χρυσό. Η επιλογή του υλικού συχνά δήλωνε την κοινωνική θέση ή τον πλούτο του φορέα.

Σύμβολισμος: Οι περίτεχνοι σχεδιασμοί στα περόνια φιβύλων συχνά είχαν συμβολική σημασία. Ζώα, όπως φίδια ή τέρατα, ήταν κοινά και μπορούσαν να αντιπροσωπεύουν μυθολογικές ή πολιτισμικές συνδέσεις.

Κοινωνικό Πλαίσιο: Τα περόνια φιβύλων ήταν διαδεδομένα στη Σκανδιναβία της Βίκινγκ Αγε και σε άλλες περιοχές όπου οι βίκινγκ είχαν επίδραση, όπως μέρη των Βρετανικών Νησιών και της Ιρλανδίας. Ήταν όχι μόνο λειτουργικά αλλά και σημαίνοντας κοινωνική θέση και πολιτιστική ταυτότητα.

Αρχαιολογική Σημασία: Τα βίκινγκ περόνια φιβύλης είναι σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα, παρέχοντας γνώσεις για την καλλιτεχνία, το εμπόριο και τις καλλιτεχνικές εκφράσεις των Βίκινγκ. Έχουν ανακαλυφθεί σε ταφικούς χώρους, θησαυρούς και οικισμούς, φωτίζοντας τη σχετική υλική κουλτούρα της Βίκινγκ Αγε.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ενώ ο όρος «penannular» αναφέρεται ειδικά στον ανοιχτό σχεδιασμό με τελικούς, υπήρχαν και άλλοι τύποι περόνων που χρησιμοποιούνταν στη Βίκινγκ Αγε, ο καθένας με τα δικά του χαρακτηριστικά και σκοπούς. Το penannular περόν παραμένει ένα από τα εμβληματικά και αναγνωρίσιμα ευρήματα που συνδέονται με τον βίκινγκ πολιτισμό και την πλούσια ιστορία του.