Rare et exceptionnelle sculpture - Γλυπτό - Μεγάλο ψάρι Μπόζο - Bozo - Μάλι (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Οι Μποζό αποτελούν μια συγκεκριμένη ομάδα που έχει με τους πληθυσμούς που τους περιβάλλουν μόνο λίγες affinities (συναφότητες) αρκετά περιορισμένες για να τους αποδώσουν πλήρως σε αυτούς. Λάθος είναι ότι κάποιοι τους είχαν χαρακτηρίσει ως λαό φυλής με την πλήρη έννοια του όρου, διότι, καταγωγής ευγενικής και μετε origination μετανάστες μετά την παρακμή της αυτοκρατορίας του Γκάνα, από την οποία προέρχονταν, επέλεξαν να γίνουν ψαράδες, επειδή, βρισκόμενοι στο τέλος της περιπλάνησής τους στα όρια του Νείλου, άρχισαν να αξιοποιούν τους πόρους του ποταμού για την επιβίωσή τους. Μετά, βελτιώνοντας σταδιακά τεχνικές τους, τελικά έκαναν τη θάλασσα της αλιείας το κύριο επάγγελμά τους, προσθέτοντας σχεδόν μονοπώλιο στη ναύλωση. Έτσι έγιναν «ιδιοκτήτες του ύδατος». Στη συνέχεια, δανειζόμενοι από τους γηγενείς ορισμένες από τις συνήθειες τους, τις συνδύασαν με αυτές που είχαν φέρει από τη χώρα καταγωγής και δημιούργησαν έτσι παράδοση σε μεγάλο βαθμό διακριτή από εκείνες των μεγάλων εθνοτικών ομάδων. Στην περιοχή του Μόπτι, μόλις δυτικά από τη χώρα Ντογκον και πάνω από τους Μπαμπάρα, οι Μποζό συνιστούν μια ιδιαίτερα συγκεκριμένη ομάδα. Έχουν τόσο ασυνήθιστες ομοιότητες με τους πληθυσμούς που τους περιβάλλουν που δεν θα ήταν λογικό να τους αποδώσουμε πλήρως σε αυτούς.Αρχικά δομημένοι σε ομάδα με τη μορφή κοινωνίας που παρείχε εξουσίες σε έναν τύπο ευγενείας, η οποία εξασφάλιζε μεταναστεύοντας μετά τη παρακμή της αυτοκρατορίας του Γκάνα τον εν 11ο αιώνα, οι Μποζό έγιναν ψαράδες· διότι βρισκόμενοι στο τέλος της περιπλάνησής τους στα όχθη του ποταμού Νείλου ξεκίνησαν να αξιοποιούν τους πόρους αυτού του ποταμού αρχικά για επιβίωση. Με το πέρασμα του καιρού, οι τεχνικές τους βελτιώθηκαν, ο αλιευτικός τομέας έγινε το κύριο τους δραστηριότητα. Και μέσω της ναυσιπλοΐας στον ποταμό, πρόσθεσαν στη σταδιοδρομία τους το σχεδόν μονοπώλιο της ναυτιλίας. Έτσι ειπώθηκε για τους Μποζό ότι είναι «οι κυρίαρχοι του ύδατος». Παρέλειπαν εκείνο τον καιρό, δανειζόμενοι από τους γηγενείς ορισμένες από τις Ιδιότροπες συνήθειες τους, τις συνδύασαν με αυτές που είχαν φέρει από τη χώρα καταγωγής τους. Από αυτήν την σημαντική διάκριση των παραδόσεών τους σε σύγκριση με αυτές των μεγάλων εθνοτήτων που τους περιβάλλουν. Διακρίνουμε, μάλιστα, πολυάριθμες μάσκες που χρησιμοποιούνται στις προσευχές-έπαινοι των ψαράδων. Πριν βάλουν τις βάρκες στο νερό, επιχειρούν να ελέγξουν τις δυνάμεις των κακόβουλων πνευμάτων και να εξασφαλίσουν τις εύνοια των καλών πνευμάτων. Μετα occasionally θυσιάζουν ένα πρόβατο, ζωικό πρωτόγονης σημασίας και ακόμη τεθειμένο ως θεϊκό στους Μποζό, πάνω από τα ύδατα του ποταμού. Οι μαριονέτες παίζουν σημαντικό ρόλο σε αυτόν τον λαό, παιδευτικό και και ψυχαγωγικό: με ονομάζονται Σογκωβ, και κινούνται κατά τη διάρκεια παραμυθιών που αφηγούνται τις δυνάμεις της φύσης, τα πνεύγη της άγριας φύσης, τον κρυφό κόσμο των ζώων και των ανθρώπων. Οι Μανίν είναι άλλες κούκλες που χρησιμοποιούνται για παραμύθια έναρξης στη μητρότητα. Αυτές οι παραστάσεις μαριονετών έχουν μεγάλη σημασία στην κοινωνία των Μποζό: οι παραστάσεις της ημέρας ονομάζονται Τλεφεδόβ, οι βραδινές, Σουφε Ντόου. Κάποιες φορές, πρόκειται για Ντι Τσαν Ντο, μαριονέτες σε κίνηση σε βάρκες κατά μήκος του ποταμού. Οι θεατές ακολουθούν τη διαδρομή της σκηνής βαδίζοντας σε πορεία κατά μήκος της όχθης. Οι Μποζό, οι αρχαιότεροι κάτοικοι αυτής της περιοχής του Μάλι, όλοι ψαράδες και βατσαλάδες κατά την παράδοση, διαβεβαιώνουν ότι γεννήθηκαν από τις «πρώτες διδύμες» (πρώτοι δίδυμοι). Τιμούν το πνεύμα του νερού Φάρο. Ο πρόβατος είναι ένα ζώο αξιοποιήσιμο σε όλη αυτή τη «περιοχή». Σύμφωνα με τους Μποζό, θα είχε θυσιαστεί μια πρώτη φορά από τον Φάρο, για την επιδιόρθωση των λαθών που διέπραξαν ο Μούσο Κορόνη, η «παλιά μικρή γυναίκα». Έτσι, σε μια εποχή αταξίας, βίας και στειρότητας ακολούθησε μια περίοδος ευημερίας, τάξης και ειρήνης.