Μεταμεσαιωνικός ψαμμίτης Κεφαλή ενός Έρωτα από μια Εκκλησία στο Groningen - 197 mm

«Κεφαλή από αμμόλιθο ενός Έρωτα από μια Εκκλησία στο Groningen
Πολιτισμός / Περίοδος: Στυλ Ροκοκό
Ημερομηνία / Περίοδος: Αρχές έως μέσα του 18ου αιώνα μ.Χ.
Υλικό: Αμμόλιθος
Διαστάσεις: 197 x 122 mm
Κατάσταση: Καλή κατάσταση

Δεν γίνεται αποστολή εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λόγω πολύπλοκων κανονισμών εξαγωγής που αφορούν πολιτιστικά αγαθά, το εν λόγω αντικείμενο δεν μπορεί να αποσταλεί έξω από την ΕΕ. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από τη συμμετοχή σε προσφορά.

Πληροφορίες προέλευσης:
Κωδικός Εγγραφής Α object: 40

Ο τωρινός ιδιοκτήτης αγόρασε την κεφαλή από αμμόλιθο ενός Έρωτα από ιδιωτικό συλλέκτη, N.N., στο Ντεν Μποσχ (Den Bosch), Ολλανδίες.
Ο προηγούμενος ιδιοκτήτης, ιδιωτικός συλλέκτης από το Den Bosch, δήλωσε ότι το αντικείμενο βρισκόταν στη συλλογή του από αγνώστου ημερομηνίας.
Σύμφωνα με τον προηγούμενο ιδιοκτήτη, το αντικείμενο είχε βρεθεί σε ιδιωτική συλλογή στην Ολλανδία από τη δεκαετία του 1980.
Το αντικείμενο προέρχεται, κατά δήλωση, από εκκλησία στην επαρχία Groningen. Δεν διατίθεντο περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με το παλαιότερο ιστορικό ιδιοκτησίας από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη.

Ιστορικό Πλαισίo:
Αυτή η γλυπτή κεφαλή από αμμόλιθο αντιπροσωπεύει έναν Έρωτα ή Πουττό, ένα μικρό παιδικό τύπο που χρησιμοποιείται ευρέως στην ευρωπαϊκή θρησκευτική και διακοσμητική τέχνη. Στους εσωτερικούς χώρους των εκκλησιών, αυτοί οι χαρακτήρες δεν είχαν μόνο διακοσμητικό ρόλο. Αποτελούσαν μέρος μιας οπτικής γλώσσας που είχε στόχο να προκαλέσει έναν οραματισμό ουρανού, αθωότητας, θεϊκής αγάπης και της παρουσίας του Celestial βασιλείου. Τα πουττά και οι κεφαλές σερουμπεκών συνήθως ενσωματώνονταν σε βωμούς, κήπους, μνημεία, όργανα, επεταφές και αρχιτεκτονική διακόσμηση.

Στυλιστικά, το αντικείμενο ανήκει στην παράδοση του Ροκοκό αρχών έως μέσης του 18ου αιώνα. Η διακόσμηση Ροκοκό εξελίχθηκε από το καθυστερημένο Μπαρόκ και χαρακτηρίζεται από απαλότητα, κίνηση, ασυμμετρία και ζωηρά διακοσμητικά σχήματα. Στην εκκλησιαστική τέχνη, αυτό το στυλ χρησιμοποιήθηκε για να δημιουργήσει εσωτερικούς χώρους γεμάτους οπτικά πλούτο και συναισθηματικά ερεθιστικούς, κατευθύνοντας την προσοχή του θεατή προς τη θρησκευτική ευλάβεια μέσα από το φως, την κίνηση και τις γλυπτικές λεπτομέρειες.

Η χρήση αμμόλιθου είναι συνεπής με την αρχιτεκτονική και εκκλησιαστική γλυπτική στην Ολλανδία και στη βόρεια Ευρώπη. Ο αμμόλιθος εκτιμήθηκε για την επεξεργασιμότητα της επιφάνειας και την καταλληλότητά της για γλυπτική διακόσμηση. Ένας τέτοιος ως κεφαλή πιθανόν να ανήκε σε μεγαλύτερο γλυπτικό ή αρχιτεκτονικό σύνολο, ίσως ως μέρος ενός φτερωτού αγγέλου, ενός διακοσμητικού καρταουνιού, ενός περιβόλου βωμού ή άλλου στοιχείου εκκλησιαστικής επίπλωσης. Η επιβιωμένη κεφαλή διατηρεί το στρογγυλό πρόσωπο, τα μαλακώς μοντελοποιημένα χαρακτηριστικά και τα μαλλιά που ρέουν, χαρακτηριστικά του 18ου αιώνα εκκλησιαστικού διακοσμητικού ύφους.

Στην επαρχία Groningen, οι εκκλησίες συχνά διατηρούσαν επίπλωση και διακοσμητικά στοιχεία από διαφορετικές ιστορικές περιόδους, αντικατοπτρίζοντας μεταβαλλόμενες θρησκευτικές, καλλιτεχνικές και τοπικές παραδόσεις. Σύμφωνα με τον προηγούμενο ιδιοκτήτη, αυτό το κομμάτι προερχόταν από εκκλησία στο Groningen, αν και δεν διατίθενται περαιτέρω λεπτομέρειες σχετικά με το ακριβές κτήριο ή τον αρχικό του χώρο τοποθέτησης.

Το αντικείμενο αυτό αποτελεί απτή σύνδεση με τον καλλιτεχνικό και devotional κόσμο του 18ου αιώνα, όταν η γλυπτική διακόσμηση διαδραμάτιζε πρακτικό και συμβολικό ρόλο στη διαμόρφωση της ατμόσφαιρας ιερών εσωτερικών χώρων.