Αρχαίος Ρωμαίος μπρούντζος τόξος περόνης - 53 mm

Αρχαίο Ρωμαϊκό Χάλκινο Κλάσμα-Κορυφή βολβού (βέλη) ρυθμιστικό αγκράφα

Πολιτισμός / Περίοδος: Αρχαία Ρώμη
Ημερομηνία / Περίοδος: 1ος - 2ος αιώνας μ.Χ.
Υλικό: Χαλκός
Διαστάσεις: Μήκος: 53 mm
Κατάσταση: Καλή κατάσταση

Δεν αποστέλλεται έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Λόγω περιπλεγμένων κανονισμών εξαγωγής που αφορούν πολιτιστικά αγαθά, το αντικείμενο αυτό δεν μπορεί να αποσταλεί εκτός της ΕΕ. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από τη συμμετοχή σε δημοπρασία.

Πληροφορίες προέλευσης:
Αριθμός Καταχώρισης Αντικειμένου: 64

Ο νυν κάτοχος αγόρασε αυτό το αρχαίο ρωμαϊκό χάλκινο βέλος-αγκράφα από ιδιωτικό συλλέκτη, N.N., στο Τίλμπουργκ, Ολλανδία. Ο προηγούμενος ιδιοκτήτης, ιδιώτης συλλέκτης από το Τίλμπουργκ, δήλωσε ότι το αντικείμενο βρισκόταν στη συλλογή του από άγνωστη ημερομηνία. Σύμφωνα με τον προηγούμενο ιδιοκτήτη, το αντικείμενο είχε προηγουμένως βρεθεί σε ιδιωτική συλλογή στην Ολλανδία από το 1980 και εξής. Δεν διατίθεταν περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με την προηγούμενη ιστορία ιδιοκτησίας από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη.

Ιστορικό:
Αυτό το χάλκινο ρομαντικό βέλος-αγκράφα αποτελεί ρωμαϊκή πόρπη ενδυμασίας από την πρώιμη αυτοκρατορική περίοδο. Οι αγκράφες χρησιμοποιούνταν για τη στερέωση ενδυμάτων, όπως μανδύες, χιτώνες και εξωτερικά ρούχα, λειτουργώντας παρόμοια με έναν σύγχρονο οδοντωτό ή ασφάλειο αγκράφα. Φοριέται από άνδρες και γυναίκες και αποτελούσε σημαντικό μέρος της καθημερινής ενδυμασίας σε όλη τη ρωμαϊκή σφαίρα.

Κατά τον 1ο και 2ο αιώνα μ.Χ., οι αγκράφες χρησιμοποιούνταν ευρέως σε ολόκληρη την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, συμπεριλαμβανομένων των επαρχιών της βορειοδυτικής Ευρώπης. Ήταν πρακτικά αντικείμενα, αλλά το σχήμα, το μέγεθος και ο διάκοσμος τους αντανακλούσαν την περιφερειακή γεύση, την προσωπική προτίμηση και την κοινωνική ταυτότητα. Μια ρομβόσχημη αγκράφα τέτοιου τύπου θα αποτελούσε ορατό αξεσουάρ, φοριόταν στο σώμα και χρησιμοποιούνταν τακτικά στην καθημερινή ζωή.

Η κατασκευή των ρωμαϊκών χάλκινων αγκράδων ανήκε σε μια οργάνωση μεταλλουργικής παράδοσης. Τεχνίτες χύτευναν και τελείωναν αυτά τα αντικείμενα χρησιμοποιώντας καθιερωμένες μορφές και τεχνικές μεθόδους. Το σχήμα του τόξου παρείχε τόσο αντοχή όσο και ελαστική τάση, επιτρέποντας τον μηχανισμό ασφαλείας να σταθεροποιεί το ύφασμα με ασφάλεια. Συμβατικές αγκράφες κυκλοφορούσαν ευρέως μέσω εμπορίου, κίνησης στρατιωτών, οικισμών και τοπικής ανταλλαγής.

Αυτό το αντικείμενο παρέχει άμεση και υλική σύνδεση με τον ρωμαϊκό κόσμο, όπου τέτοια αντικείμενα αποτελούσαν μέρος της καθημερινής ζωής. Διαμορφώνει μια απτή σύνδεση με τους ανθρώπους της αρχαιότητας, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν τις αγκράφες όχι μόνο ως πρακτικούς συνδετήρες ενδύματος, αλλά και ως ορατά στοιχεία της προσωπικής ενδυμασίας.