Giovanni Greco (1953) - untitled 10f10

Γιουβάννι Γρεκό (1953, Καντιά) [Ιταλία]
Ακρυλικό σμάλτο, σε καμβά
υπογραφή του καλλιτέχνη στο προσὀ και στην όπισθεν·
Πιστοποιητικό αυθεντικότητας
ΠΡΟΚΑΛΟΥΜΕ να επισκεφθείτε τους διαγωνισμούς με ελεύθερη προσφορά στην ιστοσελίδα "delauretisart"
GOVANNI GRECO γεννιέται στην Καντιά, πόλη στην οποία ζει και δρα. Μετά από ατελή σπουδή βιολογίας και εμβάθυνση στις σπουδές τέχνης γράφεται στη Scuola del Nudi της Καντιά και το 1980 αρχίζει τη ζωγραφική του δραστηριότητα, ξεκινώντας ταυτόχρονα από το μαγκριτικό παράδειγμα και στη συνέχεια από το de Chirico, όπου ήταν δυνατή η επίλυση δύο στρωμάτων, φαινομενικά αντίθετων, ονειρου και αντικειμενικής πραγματικότητας, σε μια μορφή απόλυτης πραγματικότητας.
Στον πυρήνα της έρευνάς του, μια ισχυρή παλμική παρότρυνση που αποβλέπει στη λύση των μεγάλων διλημμάτων της ύπαρξης και της σχέσης ανάμεσα σε εαυτόν και τον κόσμο, προσπαθώντας να ερμηνεύσει το “νόημα” μερικές φορές αδιαμφισβήτητα περάσματα - έργο του καλλιτέχνη Giovanni Greco-νεφάμπελο με τρόπο να φέρει σε φως νέα τα βασικά προβλήματα στα οποία ο νους μας δεν παύει να απελευθερώνεται, τοποθετώντας σε σκηνή οπτικούς εκβιασμούς, εκβιασμούς της ψυχής· αργότερα έλκεται απ’ τη μεταφυσική ζωγραφική και κυρίως απ’ τα έργα του G. De Chirico, όχι τόσο για τις στυλιστικές επιλογές όσο για το φορτίο ενδιαφέροντος που εκφράζεται σε μια σταθερή συνθετική δόμηση· τα αντικείμενα, οι φιγούρες και ο ίδιος ο χώρος γίνονται μάζες πανίσχυρες που προέρχονται από τους τόμους χρωματικούς βυθούς και παχιούς σε ένα πλαίσιο όπου ο χρόνος φαίνεται να έχει παγώσει και τα υποκείμενα αιωρούνται ανάμεσα στην επιρροή της μεταφυσικής και σε νεοκλασικές αναφορές από έργα του παρελθόντος, που συγκλονίζουν τον χρόνο, σε έναν άγνωστο κόσμο.
Είναι ο κόσμος του “éndonèxò”, όρος που επινόησε ο καλλιτέχνης – (éndon-éxò) όπου το βλέμμα κατευθύνεται σαφώς προς τον εαυτό του και μέσα στα πράγματα, μα ταυτόχρονα κάνει αισθητή την επιθυμία του να φέρει τη ζωγραφική του πιο κοντά στη βίωση του θεατή, ανασύροντας από τα βάθη της ψυχής και σταδιακά να αντικαταστήσει, με νέες σκοτεινές δυνάμεις, τους φωτεινούς και απλούς χώρους της λογικής.