Giovanni Greco (1953) - Solo intro - cod 2509-13

Γιόβαννι Γρέκο (1953, Κατάνια) [Ιταλία]
Ακρυλικό βερνικώμα, σε καμβά, υπογραφή του καλλιτέχνη στο μπροστινό και πίσω μέρος·
Πιστοποιητικό γνησιότητας του καλλιτέχνη
ΠΑΝΟΝΑ να επισκεφθείτε τους διαγωνισμούς με ελεύθερη προσφορά στην ιστοσελίδα «delauretisart»
Γιόβαννι ΓΡΕΚΟ γεννήθηκε στην Κατάνια, πόλη στην οποία ζει και εργάζεται. Μετά από ακατάλυτες σπουδές βιολογίας και εμβαθύνσεις στις καλλιτεχνικές σπουδές εγγράφεται στη Σχολή του Ντυντί (Nudi) στην Κάτανε και το 1980 αρχίζει τη ζωγραφική του δραστηριότητα, ξεκινώντας ταυτόχρονα από το μαγκριτιάνικο παράδειγμα και κατόπιν από τον Ντε Κιρίκο, όπου ήταν δυνατή η επίλυση δύο επιπέδων, φαινομενικά αντίθετων, ονειροπόληση και αντικειμενική πραγματικότητα, σε μια μορφή απόλυτης πραγματικότητας.
Στον πυρήνα της έρευνάς του βρίσκεται μια έντονη παρόρμηση να λύσει τα μεγάλα διλήμματα της ύπαρξης και της σχέσης ανάμεσα στον εαυτό και τον κόσμο, προσπαθώντας να ερμηνεύσει τη «σκέψη»—κάποιες φορές αδιαπραγμάτευτα περάσματα—έργο του καλλιτέχνη Γιβάννι Γρέκο, αλησμόνητο ως μέσο για να ρίξει σε νέο φως τα θεμελιώδη προβλήματα τα οποία ο νους μας δεν παύει να ελευθερώνει, σκηνοθετώντας οπτικά εκβιασμούς, εκβιασμούς της ψυχής· πιο πέρα τον έλκει η μεταφυσική ζωγραφική και κυρίως τα έργα του Γ. ντε Κίρικο, όχι τόσο για τις καλλιτεχνικές επιλογές όσο για το έντονο ενδιαφέρον τους που εκφράζεται σε μια σταθερή συνθετική ενότητα· τα αντικείμενα, οι φιγούρες και ο ίδιος ο χώρος γίνονται ισχυρές μάζες που προκύπτουν από τους σκούρους και παχιούς χρωματικούς όγκους σε μια περιβάλλον όπου ο χρόνος φαίνεται να έχει παγώσει και τα θέματα αιωρούνται ανάμεσα στην μεταφυσική επιρροή και στους νεοκλασικούς υπαινιγμούς αντλημένους από έργα του παρελθόντος, σε έναν κόσμο άγνωστο.
Είναι ο κόσμος του «èndonèxò», όρος που εμπνεύστηκε ο ίδιος ο καλλιτέχνης – (éndon-éxò) – όπου το βλέμμα κατευθύνεται σαφώς προς τον εαυτό του και μέσα στα πράγματα, μα ταυτόχρονα φέρνει την επιθυμία να φέρει τη ζωγραφική του πιο κοντά στο βίωμα του θεατή, ανασύροντας από τα βάθη της ψυχής και σταδιακά να αντικαταστήσει, με δυνάμεις καινούργιες, τους φωτεινούς και απλούς χώρους της λογικής.