Giovanni Greco (1953) - Solo intro - cod. 2509-10

Giovanni Greco (1953, Catania) [Ιταλία]
Ακρυλικό σμάλτο, σε καμβά
υπογραφή του καλλιτέχνη εμπρός και πίσω·
Πιστοποιητικό αυθεντικότητας του καλλιτέχνη
ΠΡΟΚΑΛΟΥΜΕ να επισκεφθείτε τις δημοπρασίες με ελεύθερη προσφορά στην ιστοσελίδα "delauretisart"
Ο Giovanni GRECO γεννήθηκε στην Κατάνια, πόλη όπου ζει και εργάζεται. Μετά τις ατελείς σπουδές βιολογίας και τις βαθύτερες εμβαθύνσεις στις καλλιτεχνικές σπουδές εγγράφεται στην Σχολή Νούντι της Κατάνια και το 1980 αρχίζει τη ζωγραφική του δραστηριότητα, ξεκινώντας ταυτόχρονα από το μαγρτσιανό παράδειγμα και μετέπειτα το Ντιχιρίκο, όπου ήταν δυνατή η επίλυση δύο στρωμάτων, φαινομενικά αντίθετων, ο ονείρου και της αντικειμενικής πραγματικότητας, σε μια μορφή απόλυτης πραγματικότητας.
Στήριγμα της έρευνάς του αποτελεί μια έντονη παλλόμενη ώθηση προσανατολισμένη στην επίλυση των μεγάλων υπαρξιακών διλημμάτων και της σχέσης μεταξύ εαυτού και κόσμου, προσπαθώντας να ερμηνεύσει τη «σκέψη» — μερικές φορές μεταβάσεις που δεν μπορούν να αμφισβητηθούν — έργο του αδηφαγούς όπως μέσο για να ρίξει φως στα θεμελιώδη προβλήματα τα οποία ο νους μας δεν παύει να λειαίνει, σκηνοθετώντας οπτικούς εξευτελισμούς, εκβιασμούς της ψυχής· πιο πέρα τούτος τον ελκύει η μεταφυσική ζωγραφική και κυρίως τα έργα του Γ. Ντιτσιρίκο, όχι τόσο για stylistic επιλογές αλλά για το βαρύ ενδιαφέρον που αποτυπώνεται σε μια σθεναρή συνθετική δομή· τα αντικείμενα, οι φιγούρες και ο ίδιος ο χώρος μετατρέπονται σε μάζες δύναμης που προκύπτουν από τους χρωματικούς τόνους, σκοτεινοί και παχύρρευστοι, σε ένα περιβάλλον όπου ο χρόνος φαίνεται να έχει παγώσει και τα υποκείμενα αιωρούνται ανάμεσα στη μεταφυσική επίδραση και τις νεοκλασικές αναφορές από έργα του παρελθόντος, γέρνουν προς έναν άγνωστο κόσμο.
Είναι ο κόσμος της «ένδονèxò», όρος επινοημένος από τον καλλιτέχνη – (éndon-éxò) όπου το βλέμμα κατευθύνεται ξεκάθαρα προς τον εαυτό του και μέσα στα πράγματα αλλά ταυτόχρονα σου μεταφέρει την επιθυμία να κάνεις τη ζωγραφική του πιο κοντά στη βίωση του παρατηρητή, ανεβάζοντας από τα βάθη της ψυχής και σταδιακά να υποκαταστήσει, με νεφελώδεις νέες δυνάμεις, τους ανοιχτούς και απλούς χώρους της λογικής.