Giovanni Greco (1953) - Solo intro - cod, 250922

Γιόβάνι Γκρέκο (1953, Κατάνια) [Ιταλία]
Ακρυλικό σμάλτο, σε καμβά
υπογραφή του καλλιτέχνη στο μπροστινό και στο πίσω μέρος·
Πιστοποιητικό γνησιότητας του καλλιτέχνη
ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ να επισκεφθείτε τους Ακούα (sic) πλειστηριασμούς με ελεύθερη προσφορά στην ιστοσελίδα «delauretisart»
Ο Giovanni Greco γεννιέται στην Κατάνια, πόλη στην οποία ζει και εργάζεται. Μετά τις ατελείς σπουδές βιολογίας και τη διεξοδική διερεύνηση των καλλιτεχνικών σπουδών γράφεται στη Σχολή του Nudi στην Κατάνια και το 1980 αρχίζει τη ζωγραφική του δραστηριότητα, ξεκινώντας ταυτόχρονα από το μαγκριντικό (γκρατσιονά) παράδειγμα και στη συνέχεια από τον Ντι-χιρίκο όπου ήταν δυνατή η λύση δύο στρωμάτων, φαινόμενα φανερά αντίθετα, ο ύπνος και η αντικειμενική πραγματικότητα, σε μια είδος απόλυτης πραγματικότητας.
Στην ουσία της έρευνάς του μια έντονη ώθηση με στόχο τη λύση των μεγάλων διλημμάτων της ύπαρξης και τη σχέση μεταξύ εαυτού και κόσμου, προσπαθώντας να ερμηνεύσει τη «σκέψη» μερικές φορές εμφανώς.- έργο του καλλιτέχνη Giovanni Greco, υπερβολικά αφηρημένο/ακαταμάχητο ως μέσο προκειμένου να φέρει στη φως τα βασικά προβλήματα τα οποία ο νους μας δεν παύει να αποδεσμεύεται, θέτοντας σε σκηνή οπτικά εκβιασμούς, εκβιασμούς της ψυχής· πιο πέρα τον προσελκύει η μεταφυσική ζωγραφική και κυρίως τα έργα του G. De Chirico όχι τόσο για τις στιλιστικές επιλογές όσο για το έντονο ενδιαφέρον που εκφράζεται σε μια σταθερή συνθετική δύναμη· τα αντικείμενα, οι φιγούρες και ο ίδιος ο χώρος γίνονται μάζες δυνατές που προέρχονται από τους χρωματικούς όγκους σκοτεινούς και παχύρικτους σε ένα πλαίσιο όπου ο χρόνος φαίνεται να έχει παγώσει και τα υποκείμενα αιωρούνται ανάμεσα στην επιρροή της μεταφυσικής και στους φιλοσοφικούς νεοπλαστικούς προσανατολισμούς που αντλούνται από έργα του παρελθόντος, σε έναν άγνωστο κόσμο.
Αυτός είναι ο κόσμος του «éndonèxò», όρος που επινοήθηκε από τον καλλιτέχνη – (éndon-éxò) όπου το βλέμμα κατευθύνεται σαφώς προς τον εαυτό του και μέσα στα πράγματα, αλλά ταυτόχρονα κάνει αισθητή την επιθυμία του να φέρει τη ζωγραφική του πιο κοντά στην εμπειρία του παρατηρητή, ανεβάζοντας από τα βάθη της ψυχής και σταδιακά να αντικατασταθεί, με νέες σκοτεινές δυνάμεις, στα φωτεινά και απλά πεδία της λογικής.