Ηρωδιανή Εποχή κεραμική Λάμπα - 81 mm (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Κηροκής Ηρωδιανός Φωτιστήρας Ελαίου

Κουλτούρα / Περίοδος: Ηρωδιανή Περίοδος
Ημερομηνία / Περίοδος: 1ος αιώνας π.Χ. – 1ος αιώνας μ.Χ.
Υλικό: Αγγειοπλαστική
Διαστάσεις: 81 mm
Κατάσταση: Αποκατεστημένο, με ορατή αποκατάσταση και φθορές επιφάνειας συμβατές με την ηλικία.

Δεν αποστέλλεται εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λόγω των πολυσύνθετων ρυθμίσεων εξαγωγής πολιτισμικών αγαθών, το αντικείμενο αυτό δεν μπορεί να αποσταλεί εκτός ΕΕ. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι διαθέτετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από τη συμμετοχή σε προσφορά.

Πληροφορίες προελεύσεως:
Αριθμός Εγγραφής Αντικειμένου: 115

Ο τωρινός κάτοχος αγόρασε το αντικείμενο από ιδιωτικό συλλέκτη, N.N., στο Οστερμπεκ, Ολλανδία.

Ο προηγούμενος κάτοχος, ιδιωτικός συλλέκτης, N.N. από το Οστερμπεκ, δήλωσε ότι το αντικείμενο ήταν στη συλλογή του από το 2025.

Σύμφωνα με τον προηγούμενο κάτοχο, το αντικείμενο είχε προηγουμένως αποτελέσει μέρος ιδιωτικής συλλογής στην Ολλανδία από τη δεκαετία του 1980.

Δεν διατίθεντο περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με το παλαιότερο ιστορικό ιδιοκτησίας του αντικειμένου από τον προηγούμενο κάτοχο.

Ιστορικό υπόβαθρο:
Αυτό το πήλινο λυχνάρι λαδιού χρονολογείται στην Ηρωδιανή περίοδο, περίπου τον 1ο αιώνα π.Χ. έως τον 1ο αιώνα μ.Χ., και αποτελεί ένα χαρακτηριστικό σχήμα οικιακού φωτισμού που χρησιμοποιούνταν στην αρχαία Ιουδαία κατά την Ύστερη Δεύτερη Ιερά Οικία. Το λυχνάρι έχει στρογγυλό σώμα με κεντρική οπή γέμισης και νυσσός ακονισμένος προκειμένου να κρατήσει την οξείνη. Η απλή κατασκευή με τροχοφόρο τεχνουργημένο σώμα και συγκρατημένη εμφάνιση είναι τυπικά της ηρωδιανής λυχνίας που παρήχθη στην περιοχή της σημερινής Ισραήλ.

Οι ρωδιανές λυχνίες συνδέονται στενά με την περίοδο της δυναστείας Ηρωδίας και την ευρύτερη ρωμαϊκή παρουσία στη Λεβάντ. Αυτές οι λυχνίες χρησιμοποιούνταν ευρέως σε οικίες, εργαστήρια, θρησκευτικά περιβάλλοντα και ταφικές συνθήκες σε ολόκληρη τη Ιουδαία και γειτονικές περιοχές. Το ελαιόλαδο λειτουργούσε ως κύρια πηγή καυσίμου, ενώ λινά ή φυτικές ίνες ούτως ώστε να παρέχουν φως μετά το σούρουπο. Σε έναν κόσμο χωρίς τεχνητό φωτισμό, τέτοιες λυχνίες ήταν ανεκτίμητα αντικείμενα της καθημερινής ζωής.

Η παραγωγή των ηρωδιανών αγγειοπλαστικών λυχνιών αντικατοπτρίζει καθιερωμένες τοπικές κεραμικές παραδόσεις που έδιναν έμφαση στη λειτουργικότητα και στην αποδοτική κατασκευή. Σε αντίθεση με πολλές πλούσια διακοσμημένες ρωμαϊκές καλούπια-λυχνίες από άλλες περιοχές της αυτοκρατορίας, οι ηρωδιανές λυχνίες συχνά είναι αρκετά απλές, αντικατοπτρίζοντας περιφερειακές στυλιστικές προτιμήσεις και πρακτική οικιακή χρήση. Παρόμοια παραδείγματα έχουν αρχαιολογηθεί σε αρχαιολογικούς χώρους συμπεριλαμβανομένων Ιερουσαλήμ, Ιεριχώ και πολυάριθμα οικισμούς σε ολόκληρη την αρχαία Ιουδαία.

Η ηρωδιανή περίοδος ήταν μια ιστορικά σημαντική περίοδος με μεγάλα αρχιτεκτονικά έργα, διεύρυνση του εμπορίου, και αυξανόμενη αλληλεπίδραση μεταξύ ιωδαϊκών, ελληνιστικών και ρωμαϊκών πολιτιστικών παραδόσεων. Καθημερινά αντικείμενα όπως οι λυχνίες λαδιού παρέχουν πολύτιμες γνώσεις για την οικιακή ζωή κατά τη μεταβατική αυτή φάση της ιστορίας της Ανατολής.

Αυτό το αντικείμενο αποτελεί απτή σύνδεση με τον αρχαίο κόσμο, όπου τέτοιες λυχνίες φωτίζανε σπίτια και καθημερινές δραστηριότητες στην Ιουδαία πάνω από δύο χιλιάδες χρόνια πριν.