Αρχαίο Ισλαμικό κεραμικό γλασαρισμένο Λάμπα με τιρκουάζ ιριδίζουσα λάμψη. - 80 mm (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Ισλαμική γλασαρισμένη κεραμική ελαιολάμπα με τιρκουάζ ιριδίζουσες αποχρώσεις

Κουλτούρα / Περίοδος: Αρχαίο Ισλάμ
Ημερομηνία / Περίοδος: 10ος – 12ος αιώνας
Υλικό: Γλασαρισμένη κεραμική
Διαστάσεις: 80 mm
Κατάσταση: Χωρίς συντήρηση. Φθορές επιφάνειας, επικάλυψη και περιοχές τιρκουάζ ιριδίζουσας απόχρωσης συνεπείς με την ηλικία και τις συνθήκες ταφής.

Δεν αποστέλλεται εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λόγω πολύπλοκων κανονισμών εξαγωγής πολιτιστικών αγαθών, το αντικείμενο αυτό δεν μπορεί να αποσταλεί εκτός ΕΕ. Παρακαλούμε επιβεβαιώστε ότι έχετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από τη συμμετοχή σε δημοπρασία.

Πληροφορίες προέλευσης:
Αριθμός Εγγραφής Αντικειμένου: 116

Ο τωρινός κάτοχος αγόρασε το αντικείμενο από ιδιωτικό συλλέκτη, Ν.Ν., στο Όστερμπεκ, Ολλανδία.

Ο προηγούμενος κάτοχος, ιδιωτικός συλλέκτης, Ν.Ν. από το Όστερμπεκ, δήλωσε ότι το αντικείμενο βρισκόταν στη συλλογή του από το 2025.

Σύμφωνα με τον προηγούμενο κάτοχο, το αντικείμενο είχε προηγουμένως ενταχθεί σε ιδιωτική συλλογή στην Ολλανδία από τη δεκαετία του 1980.

Δεν διατίθεται περαιτέρω πληροφορία σχετικά με το παλαιότερο ιστορικό ιδιοκτησίας από τον προηγούμενο κάτοχο.

Ιστορικό Πληροφόρησης:
Αυτό το ισλαμικό γλασαρισμένο κεραμικό ελαιόλαμπα χρονολογείται περίπου στον 10ο – 12ο αιώνα και αντιπροσωπεύει έναν χαρακτηριστικό τύπο σκεύους φωτισμού που χρησιμοποιούταν σε ολόκληρο τον μεσαιωνικό ισλαμικό κόσμο. Το λαμπάκι έχει στρογγυλό σφαιρικό σώμα με μικρό άνοιγμα γέμισης στην κορυφή και ένα προεξέχον ακροφύσιο σχεδιασμένο να κρατά μια φιτίλι. Οι απομεινάρια του αρχικού γλασαρίσματος διατηρούνται στην επιφάνεια, παρουσιάζοντας περιοχές τιρκουάζ ιριδίζουσας απόχρωσης που δημιουργήθηκαν μέσω αιώνων ταφής και μεταλλικής αντίδρασης.

Τα ελαιόλαμπα ήταν αναντικατάστατα αντικείμενα στην ισλαμική οικιακή και θρησκευτική ζωή, προσφέροντας φωτισμό σε σπίτια, εργαστήρια, τζαμμιά, καραβανσεράια και αστικά κτίρια σε όλο τον μεσαίο Ανατολή. Το λάδι ελιάς ή άλλα φυτικά έλαια χρησιμοποιούνταν συνήθως ως καύσιμο, με κλωστή υφαντικής ή ίνα να περνά μέσα από το ακροφύσιο. Το συμπαγές σφαιρικό σχήμα αυτού του παραδείγματος αντικατοπτρίζει πρακτικό σχεδιασμό που στοχεύει στη μεγιστοποίηση της χωρητικότητας λαδιού διατηρώντας ταυτόχρονα σταθερότητα και ελεγχόμενη καύση.

Κατά τον 10ο – 12ο αιώνα, η κεραμική παραγωγή στον ισλαμικό κόσμο έφτασε σε υψηλό επίπεδο τελειότητας. Κεραμικοί εργάτες σε περιοχές όπως η Περσία, η Μεσοποταμία, η Συρία και η Αίγυπτος ανέπτυξαν προχωρημένες τεχνικές γλάσο-καψίματος που επηρέασαν τις κεραμικές παραδόσεις σε όλη τη Μεσόγειο και πέραν αυτής. Τα γλασαρισμένα είδη έγιναν ολοένα και διαδεδομένα εκείνη την περίοδο, εκτιμήθηκαν τόσο για τα διακοσμητικά χαρακτηριστικά όσο και για τις πιο ανθεκτικές, λιγότερο πορώδεις επιφάνειες.

Η τιρκουάζ και πρασινοκίτρινη ιριδίζουσα διαδρομή που φαίνεται σε αυτό το λαμπτήρα είναι αποτέλεσμα μακροχρόνιας χημικής μεταβολής του γλασαρίσματος κατά τη διάρκεια της ταφής. Τέτοιες επιφανειακές επιδράσεις συχνά συναντώνται σε αρχαία ισλαμικά γλασαρισμένα κεραμικά και συμβάλλουν στον αρχαιολογικό χαρακτήρα του αντικειμένου. Συγκρίσιμοι λαμπτήρες έχουν αποκαλυφθεί από μεσαιωνικά στρώματα οικισμών και οικιακών περιβάλλοντων σε ολόκληρο τον ισλαμικό κόσμο, δείχνοντας τη διαδεδομένη χρήση κεραμικών σκευών φωτισμού στην καθημερινή ζωή.

Αυτό το κομμάτι παρέχει άμεση και υλική σύνδεση με τον μεσαιωνικό ισλαμικό κόσμο, όπου τέτοια είδη λαμπτήρων φωτίζουν σπίτια και καθημερινές δραστηριότητες σχεδόν χίλια χρόνια πριν.