Αρχαίος Ρωμαίος κεραμική, Terra Nigra Γέμισμα λαμπτήρα ή μπιμπερό μωρού με κεφαλή Μέδουσας. - 80 mm

«Ρωμαϊκή Χωρίς Terra Nigra Φακόνι ή Θρεπτικό Παιδιού με Κεφαλή Μέδουσας

Πολιτισμός / Περίοδος: Αρχαία Ρώμη
Ημερομηνία / Περίοδος: 1ος – 2ος αιώνας μ.Χ.
Υλικό: Κεραμική, Terra Nigra
Διαστάσεις: 38 χιλιοστά
Κατάσταση: Καλή κατάσταση, με φθορές επιφανείας και μικρές επικαθίσεις συμβατές με την ηλικία.

Δεν γίνεται αποστολή εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λόγω περίπλοκων εξαγωγικών κανονισμών που αφορούν πολιτιστικά αγαθά, αυτό το αντικείμενο δεν μπορεί να αποσταλεί εκτός ΕΕ. Παρακαλούμε να βεβαιωθείτε ότι έχετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από τη συμμετοχή σε δημοπρασία.

Πληροφορίες Προέλευσης:
Αριθμός Εγγραφής Αντικειμένου: 119

Ο νυν κάτοχος αγόρασε το αντικείμενο από έναν ιδιωτικό συλλέκτη, N.N., στο Εντ, Ολλανδία.

Ο προηγούμενος ιδιοκτήτης, ιδιωτικός συλλέκτης, N.N. από το Εντ, Ολλανδία, δήλωσε ότι το αντικείμενο βρισκόταν στη συλλογή του από το 1990.

Σύμφωνα με τον προηγούμενο ιδιοκτήτη, το αντικείμενο είχε προηγουμένως αποτελέσει μέρος ιδιωτικής συλλογής στην Ολλανδία από τη δεκαετία του 1980.

Καμία περαιτέρω πληροφορία σχετικά με το παλαιότερο ιστορικό ιδιοκτησίας του αντικειμένου δεν διατίθετο από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη.

Ιστορικό Πλαισίων:
Αυτό το μικρό ρωμαϊκό κεραμικό αγγείο χρονολογείται στον 1ο–2ο αιώνα μ.Χ. και εκτελείται σε κεραμική Terra Nigra, μια λεπτή γκρι-μαύρη κεραμική σύσταση που παράγεται και διανέμεται ευρέως σε ολόκληρο τον ρωμαϊκό κόσμο. Το αντικείμενο διακοσμείται με τον χυτευμένο κεφαλό Medusa στο κέντρο, περιβαλλόμενο από κυκλικά διακοσμητικά μοτίβα και γεωμετρικούς περιφερειακούς διακοσμητικούς κλάδους. Το αγγείο διαθέτει μικρή έξοδο και διεπιφανή επιφάνεια με οπές, και έχει αναγνωριστεί είτε ως πλήρες λάμπας είτε ως μικρό αγγείο τροφοδοσίας, μερικές φορές αναφερόμενο ως θρεπτικό για βρέφη.

Αντικείμενα αυτού του τύπου εξυπηρούσαν πρακτικούς ρόλους στην οικιακή ζωή της Ρωμαϊκής περιόδου. Εάν χρησιμοποιείτο ως θρεπτικό, η στενή έξοδος επέτρεπε τη διανομή υγρών όπως γάλα ή αραιωμένο φαγητό σταδιακά. Παρόμοια μικρά αγγεία είναι γνωστά από ρωμαϊκούς οικιακούς και κηδευτικούς πλαισιακούς χώρους και μπορεί να χρησιμοποιούνταν για τη σίτιση βρεφών ή ασθενών. Εναλλακτικά, διατρήσιμα αγγεία παρεμφώνων μορφών θα μπορούσαν να λειτουργήσουν σε σύνδεση με λαμπτήρες ελαίου, πιθανώς για το ρευστό ή φιλτράρισμα λαδιού. Η ακριβής ερμηνεία ορισμένων μίνι κεραμικών ρωμαϊκών μορφών παραμένει αμφιλεγόμενη στους ειδικούς.

Η κεντρική απεικόνιση της Μέδουσας είναι ιδιαίτερα σημαντική εντός της ρωμαϊκής οπτικής κουλτούρας. Η Μέδουσα, αρχικά προερχόμενη από τη μυθολογία των Ελλήνων, ήταν μία από τις τρεις Γοργόνες και παραδοσιακά απεικονιζόταν με φίδια στα μαλλιά και ένα βλέμμα ικανό να μετατρέψει τους θεατές σε λίθο. Παρά την τρομερή της εμφάνιση, η εικόνα της Μέδουσας χρησιμοποιήθηκε ευρέως σε ολόκληρο τον ρωμαϊκό κόσμο ως αποτρεπτικό σύμβολο, προορισμένο να απομακρύνει το κακό, τη δυστυχία και επιβλαβείς επιρροές. Η εικόνα της συχνά εμφανιζόταν σε οικιακά αντικείμενα, εξοπλισμό στρατιωτικό, κοσμήματα, ψηφιδωτά, λαμπτήρες και αρχιτεκτονική διακόσμηση.

Στη ρωμαϊκή κοινωνία, η προστατευτική δύναμη που συνδέεται με τη Μέδουσα την καθιστούσε ιδιαίτερα κατάλληλη για οικιακά αντικείμενα και αγγεία συνδεδεμένα με την καθημερινή ζωή. Σε αντικείμενα που συνδέονται με παιδιά ή την προστασία του νοικοκυριού, η Μέδουσα μπορεί να εξυπηρετούσε ως συμβολικός φύλακας που προοριζόταν να προστατεύσει τον χρήστη από κινδύνους και ασθένειες. Θεωρούνταν ότι το πρόσωπό της όχι μόνο απέτρεπε τα κακά πνεύματα αλλά και επέδειχνε δύναμη και θεϊκή προστασία μέσα στο σπίτι.

Η κεραμική Terra Nigra παραγόταν με ελεγχόμενες τεχνικές καύσης που δημιούργησαν τη χαρακτηριστική της επιφάνεια από σκούρο γκρι έως μαύρο. Τέτοιες κεραμικές ύλες παρήχθησαν σε οργανωμένα εργαστήρια και εμπορεύονταν σε μεγάλες περιοχές των ρωμαϊκών επαρχιών, συμπεριλαμβανομένων Γαλλίας, Γερμανίας και των Κάτω Χωρών. Η εξαίσια διακοσμητική σχεδίαση με χύτευση σε αυτό το παράδειγμα αποδεικνύει την τεχνική ωριμότητα της ρωμαϊκής κεραμικής παραγωγής και τη διαδεδομένη χρήση μεθόδων κατασκευής με καλούπι κατά τη διάρκεια της Αυτοκρατορικής περιόδου.

Αυτό το κομμάτι προσφέρει μια άμεση και απτή σύνδεση με τον ρωμαϊκό κόσμο, όπου πρακτικά οικιακά αντικείμενα συχνά εμπλουτίζονταν με μυθολογική απεικόνιση που φέρει συμβολικό και προστατευτικό νόημα σχεδόν δύο χιλιάδες χρόνια πριν.