René Magritte (1898-1967) - La Flèche de Zénon






Πέρασε πέντε χρόνια ως ειδικός στην κλασική τέχνη και τρία χρόνια ως επίτροπος.
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 133888 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Ρενέ Μαγκρίτ, La Flèche de Zénon, λιθογραφία σε βελούδινό χαρτί BFK Rives, 44 x 30 cm, από το Βέλγιο, περιορισμένη έκδοση 300 αντίτύπων, πλάκα υπογεγραμμένη και αριθμημένη, δημιουργήθηκε στη δεκαετία του 2000 με πορτραίτο στη σουρεαλιστική.
Περιγραφή από τον πωλητή
Rene Magritte (1898-1967) (d'apres) -χειρόγραφο με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation
Λιθογραφία σε vellum BFK Rives.
Αριθμημένο / 300 αντίτυπα, υπογεγραμμένο σε εκτύπωση
Η λιθογραφία εκτελέστηκε υπό τον έλεγχο της Διαθήκης Magritte, επικυρωμένο από τη σφραγίδα blind Succession, υπογεγραμμένο στο κάτω αριστερό μέρος του λίθου και χειρόγραφο με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation (με αρχικό στην ίδια πλευρά με τον αριθμό)
Διαστάσεις: 44x30 εκ.
René Magritte, ο γνωστός Βέλγος Υπερρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά συναρπαστικά έργα που πειραματίζονται με τα θέματα των παραθύρων, σφαιρών και νεφών. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι το 1964 έργο ζωγραφικής του «Le Tombeau des Lutteurs» (Το Τάφος των Πάληers), παρότι συχνά αναφέρεται απλώς από τα οπτικά στοιχεία του λόγω της εντυπωσιακής, σχεδόν αρχέτυπης σύνθεσης.
Σε αυτό το μαγευτικό κομμάτι, ένα παράθυρο ενεργεί ως πλαίσιο για μια απροσδόκητη σκηνή. Αντί να αποκαλύψει ένα συμβατικό εξωτερικό τοπίο, ο θεατής αντιλαμβάνεται ένα μεγάλο, απολύτως σφαιρικό αντικείμενο, συχνά περιγραφόμενο ως βράχος ή πλανήτης, που φαίνεται να αιωρείται ακριβώς έξω από το τζάμι. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται σε τίποτα· απλώς αιωρείται στο κέντρο της θέας. Πάνω από και γύρω από αυτό το αινιγματικό σφαιρικό αντικείμενο, ομαλοποιημένα σύννεφα γεμίζουν τον ουρανό, αποδομένα με την χαρακτηριστική ακριβή αλλά ονειρική ποιότητα του Magritte.
Η αλληλεπίδραση αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση οικειότητας και βαθιάς, αλλόκοτης ξενίλας. Το παράθυρο, συνήθως μια πύλη προς τη πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει μια αδύνατη όραση. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο τέλειας γεωμετρικής μορφής, αψηφά τη βαρύτητα και το φυσικό περιβάλλον. Τα σύννεφα, αν και φυσικά, συμβάλλουν στην συνολική απασχολημένη ατμόσφαιρα καθώς αποτελούν μέρος αυτής της περίεργης σκηνής. Ο Magritte χρησιμοποιεί με δεξιοτεχνία αυτά τα κοινά θέματα για να αμφισβητήσει την αντίληψη, καλώντας τον θεατή να αναρωτηθεί το τι είναι πραγματικό, το τι είναι φανταστικό και τη φύση της απεικόνισης.
Rene Magritte (1898-1967) (d'apres) -χειρόγραφο με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation
Λιθογραφία σε vellum BFK Rives.
Αριθμημένο / 300 αντίτυπα, υπογεγραμμένο σε εκτύπωση
Η λιθογραφία εκτελέστηκε υπό τον έλεγχο της Διαθήκης Magritte, επικυρωμένο από τη σφραγίδα blind Succession, υπογεγραμμένο στο κάτω αριστερό μέρος του λίθου και χειρόγραφο με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation (με αρχικό στην ίδια πλευρά με τον αριθμό)
Διαστάσεις: 44x30 εκ.
René Magritte, ο γνωστός Βέλγος Υπερρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά συναρπαστικά έργα που πειραματίζονται με τα θέματα των παραθύρων, σφαιρών και νεφών. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι το 1964 έργο ζωγραφικής του «Le Tombeau des Lutteurs» (Το Τάφος των Πάληers), παρότι συχνά αναφέρεται απλώς από τα οπτικά στοιχεία του λόγω της εντυπωσιακής, σχεδόν αρχέτυπης σύνθεσης.
Σε αυτό το μαγευτικό κομμάτι, ένα παράθυρο ενεργεί ως πλαίσιο για μια απροσδόκητη σκηνή. Αντί να αποκαλύψει ένα συμβατικό εξωτερικό τοπίο, ο θεατής αντιλαμβάνεται ένα μεγάλο, απολύτως σφαιρικό αντικείμενο, συχνά περιγραφόμενο ως βράχος ή πλανήτης, που φαίνεται να αιωρείται ακριβώς έξω από το τζάμι. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται σε τίποτα· απλώς αιωρείται στο κέντρο της θέας. Πάνω από και γύρω από αυτό το αινιγματικό σφαιρικό αντικείμενο, ομαλοποιημένα σύννεφα γεμίζουν τον ουρανό, αποδομένα με την χαρακτηριστική ακριβή αλλά ονειρική ποιότητα του Magritte.
Η αλληλεπίδραση αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση οικειότητας και βαθιάς, αλλόκοτης ξενίλας. Το παράθυρο, συνήθως μια πύλη προς τη πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει μια αδύνατη όραση. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο τέλειας γεωμετρικής μορφής, αψηφά τη βαρύτητα και το φυσικό περιβάλλον. Τα σύννεφα, αν και φυσικά, συμβάλλουν στην συνολική απασχολημένη ατμόσφαιρα καθώς αποτελούν μέρος αυτής της περίεργης σκηνής. Ο Magritte χρησιμοποιεί με δεξιοτεχνία αυτά τα κοινά θέματα για να αμφισβητήσει την αντίληψη, καλώντας τον θεατή να αναρωτηθεί το τι είναι πραγματικό, το τι είναι φανταστικό και τη φύση της απεικόνισης.
