Pippo - Where the Cranes Go

Όπου Πηγαίνουν οι Γερανοί
Έξι λευκές σκιές ξεκόβουν πάνω από το κεφάλι μου, άγριες και κομψά ελεύθερες. Δεν ξέρω πού πετούν, μόνο ότι αφήνουν αυτόν τον βαρύ, ήσυχο τόπο πίσω. Παραμένω ακουμπισμένος στην άκρη του κόσμου, οι μπότες μου κρέμονται πάνω από την αχνή ομίχλη παρακάτω. Η καρδιά μου χτυπά με τον ρυθμό των αργών, σταθερών κρουσμάτων τους, ένα απαλό πόνο που θυμάται πώς ήταν να αιωρείται. Κλείνω τα μάτια και ακούω την εξασθενισμένη ορμή της αναχώρησής τους, ευχόμενος έναν ασφαλή δρόμο σπίτι.

* Διαστάσεις: 100 × 75 × 2.5 cm (Ύψος × Πλάτος × Βάθος)
* Μέσο: Απλό λάδι σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, αυθεντικό πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για κρέμασμα)
* Κοπή: Χωρίς κάδρο (οι πλευρές είναι ζωγραφισμένες, δεν περιλαμβάνεται εξωτερικό κάδρο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Μεταφορά: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη:

Ο Pippo (γεννηθείς στο Μόντσα) δημιουργεί έργα που περιπλέκονται στο ήσυχο έδαφος ανάμεσα στη γεωμετρική αφαίρεση και τον σουρρεαλισμό. Αφιέρωσε τον επιτυχημένο του χώρο στη γραφιστική για να αφιερωθεί εντελώς στην ζωγραφική, και εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες ακτές της Λίμνης Ματζιόρε. Το υπόβαθρό του φαίνεται στις συνθέσεις του—αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—ενώ μαλακώνει από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που μοιάζει με ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Αλληλεπιδρά με τους υποκειμενικούς του ήρωες γράφοντας αφηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο ενεστώτα, μπαίνει νοερά μέσα στην καμβά και ζει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται προσωπικά σε αυτούς τους κόσμους, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό σε ερμηνεία. Οι μορφές του, αν και κομψά ενδυματισμένες, συχνά είναι χωρίς πρόσωπο. Αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: διασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να μπει στη σκηνή και να κατοικήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο μεταξύ ορατού και αοράτου ορίζει και τον καλλιτέχνη. Απόμακρος και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί κανένα ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα κοινωνικά δίκτυα ώστε να διατηρεί το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που διακρίνει το έργο του.

Χρησιμοποιώντας μια παλέτα από διακριτικούς, ατμοσφαιρικούς τόνους που διακόπτονται από αποφασιστικά χρώματα, ο Pippo καλλιεργεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι πίνακές του—γεμάτοι σιωπηλά ζώα, αιχμηρές σκιές και λαμπερό φως—δεν είναι απλώς εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες μακρινών επιθυμιών και χάρης.