Pippo - Autumn’s Last Whisper

Τα τελευταία ψίθυρα του Φθινοπώρου
Ο άνεμος ανακατεύει τα πεθαμένα φύλλα, μα εμείς μένουμε απολύτως ακίνητοι, παγωμένοι σε αυτό το υφασμένο γκρι όνειρο. Εγώ είμαι το χλωμό ξημέρωμα· αυτή είναι ο εσπερινός που κλείνει. Δεν μιλάμε, γιατί ο χώρος ανάμεσα στους δύο πισινό μας γεμίζει από όλα όσα μείνανε ασύμφωνά λέγονται. Καθώς ο καμβάς μας κρατάει σταθερά, νιώθω το απαλό, συντριπτικό βάρος μιας αγάπης που μετατράπηκε σε μια όμορφη, υπερβολικά επίμονη σκιά υπό τον προσεκτικό φεγγάρι.

* Διαστάσεις: 100 × 75 × 2,5 εκ. (Υ × Π × Β)
* Μέσο: Πρωτότυπο λάδι πάνω σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, ένα και μοναδικό πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για hanging).
* Κομμάτι για κάδρο: Χωρίς κάδρο (τα πλαϊνά είναι ζωγραφισμένα, δεν περιλαμβάνεται εξωτερικό κάδρο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Λογαριασμοί: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη:

Ο Pippo (γεννημένος στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που πλέκουν το ήσυχο τοπίο μεταξύ γεωμετρικής αφαίρεσης και σουρεalisme. Αποχωρώντας από μια επιτυχημένη σταδιοδρομία στο γραφιστικό σχέδιο για να αφοσιωθεί πλήρως στη ζωγραφική, κατέφυγε κοντά στις ήρεμες ακτές της λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρό του φαίνεται στις συνθέσεις του—αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—όμως μαλακώνονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα θέματα γράφοντας αφηγήσεις με πρώτο πρόσωπο στον ενεστώτα, μπαίνοντας νοερά στον καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ μπαίνει αυτοπροσώπως σε αυτούς τους κόσμους, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοικτό σε ερμηνεία. Οι φιγούρες του, αν και κομψά ενδεδυμένες, συχνά δεν έχουν πρόσωπο. Αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: εξασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να γίνει οτιδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να πατήσει στη σκηνή και να ζήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο ορίζει και τον καλλιτέχνη. Φειδωλός και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί κανένα ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που εντοπίζεται στη δουλειά του.

Χρησιμοποιώντας μια παλέτα λεπτών, ατμοσφαιρικών τόνων που διακόπτονται από αποφασιστικό χρώμα, ο Pippo επεξεργάζεται μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι ζωγραφιές του—γεμάτες σιωπηλά ζώα, αιχμηρές σκιές και λαμπερό φως—δεν είναι απλά εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες επιθυμίας και χάρης.