Pippo - Salt on My Cold Lips

Αλάτι στα Παλιά μου Χείλη
Στέκομαι εκεί που η γη διαλύεται σε γαλάζιο, παρακολουθώντας τους γλάρους να χαράσσουν κύκλους σ’ ένα ουρανό που ξεχνά το όνομά μου. Ο άνεμος μεταφέρει το αιχμηρό ξύσιμο του αλατιού, κατοικεί στα χείλη μου σαν ένα τελικό, αδήλωτο αντίο. Κάτω από το βαρύ μου φόρεμα, η ακτή φαίνεται απόμακρη, αλλάζει όπως οι αναμνήσεις που προσπαθώ τόσο σκληρά να κρατήσω. Όλα όσα χτίσαμε τώρα είναι μόνο κατεψυγμένα τεμάχια φωτός, που fades στον ιμάντα της παλίρροιας ενώ εγώ παραμένω, όμορφα ναυαγοσώστης.

* Διαστάσεις: 100 × 75 × 2,5 εκ. (Υ × Π × Β)
* Μέσο: Αcrylic στην επαγγελματική καμβά υψηλής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό αυθεντικό έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Διαστρωμμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για κρέμασμα).
* Κουρτίνα: Χωρίς κάδρο (τα πλαϊνά είναι βαμμένα, δεν περιλαμβάνεται εξωτερικό πλαίσιο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο ανάστροφα· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Διαχείριση: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη:

Ο Pippo (γέννηση Μόντσα) δημιουργεί έργα που πλέκονται ανάμεσα στο ήσυχο τοπίο της γεωμετρικής αφαίρεσης και του σουρεαλισμού. Αποχαιρετώντας μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφικό σχέδιο για να αφοσιωθεί πλήρως στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες ακτές της λίμνης Ματζιόρε. Το υπόβαθρό του φαίνεται στις συνθέσεις του—αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—όμως μαλακώνονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που νιώθει σαν μνήμη ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβυθοτική πράξη. Επικοινωνεί με τα θέματα γράφοντας αφηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο ενεστώτα, βάζοντας νοητικά τον εαυτό του μέσα στον καμβά για να ζήσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ μπαίνει προσωπικά σε αυτούς τους κόσμους, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό σε ερμηνεία. Οι μορφές του, αν και κομψά ντυμένες, συχνά είναι άβαφες. Αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: εξασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι ο καθένας», επιτρέποντας στον θεατή να μπει στη σκηνή και να κατοικήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο ορίζει και τον καλλιτέχνη. Δεινός και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί κανένα ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκεται στο έργο του.

Χρησιμοποιώντας μια παλέτα διακριτικών, ατμοσφαιρικών τόνων, διακεκομμένων από αποφασιστικά χρώματα, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής λιτότητας. Οι πίνακές του—γεμάτοι σιωπηλά ζώα, κοφτούς σκιές και φλεγόμενα φως—δεν είναι μόνο εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες νοσταλγίας και χάρης.