Pippo - Waiting for the Green

Αναμονή για το Πράσινο
Το υφαντό καλάθι δίπλα μου δεν κρατά τίποτα παρά το βαρύ φορτίο των ωρών που πέρασα μετρώντας τις απουσίες σου. Φοράω τα γεμισμένα σμαραγδιαστά σου σκουλαρίκια, μια πικρή υπενθύμιση μιας υπόσχεσης που μαράθηκε πριν καν φτάσει το καλοκαίρι να κορυφωθεί. Κρατώ το πιγούνι μου με το χέρι μου, κοιτάζοντας πέρα από τις παχουλές τροπικές φούντες σε έναν ορίζοντα που αρνείται να σε φέρει πίσω. Απλώς περιμένω το πράσινο αυτού του κήπου να σταματήσει να πονάει τόσο βαθιά.

* Διαστάσεις: 100 × 75 × 2,5 εκ. (Υ × Π × Β)
* Μέσο: Αρχικό λάδι σε επαγγελματικής ποιότητας καμβά
* Έκδοση: Μοναδικό, πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για κρέμασμα).
* Προσάρτηση: Ανεκροάμη (οι πλευρές είναι βαμμένες, δεν περιλαμβάνεται εξωτερικό πλαίσιο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο στο οπισθόφυλλο· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Logistics: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρες ασφάλισμα αποστολής από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη:

Ο Pippo (γεν. στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που περιηγούνται το ήσυχο τοπίο ανάμεσα σε γεωμετρική αφαίρεση και σουρεαλισμό. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφιστικό σχέδιο για να αφοσιωθεί ολόψυχα στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήσυχες ακτές της λίμνης Ματζόρε. Το παρελθόν του φαίνεται στις συνθέσεις του— αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—όμως μαλακώνονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα θέματα του γράφοντας αφηγήσεις στην πρώτη ενότητα ενεστώτα, βγαίνοντας νοητικά μέσα στον καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται προσωπικά σε αυτούς τους κόσμους, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό σε ερμηνεία. Οι φιγούρες του, αν και κομψά ενδεδυμένες, συχνά είναι χωρίς πρόσωπο. Αυτή η ανωνυμία αποτελεί πρόσκληση: διασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να εισέλθει στη σκηνή και να κατοικήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο ορίζει και τον καλλιτέχνη. Αιχμηρός και στοχαστικός, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί καμία ψηφιακή υποδομή, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει τον ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκεται στο έργο του.

Χρησιμοποιώντας μια παλέτα διακριτών, ατμοσφαιρικών τόνων που διακοπτόμενα από αποφασιστικά χρώματα, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι ζωγραφιές του—γεμάτες σιωπηλά ζώα, κοφτερούς σκιάσεις και λαμπερό φως—δεν είναι απλά εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες λαχτάρας και χάριτος.