Agathe Toman - Orange Sunset - XL

Αυτό το έργο αποτελεί μέρος της «ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΜΑΖΙ» του καλλιτέχνη. Αφηρημένη φωτογραφική τέχνη σε χαρτί γυαλιστερό με κόκκο. Χειμώνας 2025.
Υπογραφή στο κάτω δεξί. Ο αρίθμηση στο κάτω αριστερά. Υπογεγραμμένο και αριθμημένο, χρονολογημένο από την πίσω πλευρά. Εκτυπωμένο στο Μιάρτισ, Γαλλία. Ένα πιστοποιητικό γνησιότητας συμπληρωμένο και υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη θα δοθεί επίσης στον αγοραστή. Η φωτογραφία πωλείται χωρίς πλαίσιο ώστε να σταλεί κυλιόμενη.

Βιογραφικό του καλλιτέχνη:
Γεννημένη το 1989, καταγωγές γαλλική, αυστριακή και τσέχικη, η Agathe Toman είναι μια γαλλίδα πολυεπιστημονική καλλιτέχνης της οποία το ταλέντο εκτείνεται από τη ζωγραφική στη ποίηση, περνώντας από τη γλυπτική, το σχέδιο και τη φωτογραφία. Μετά από σπουδές στο περιζήτητο σχολείο της Chambre Syndicale de la Couture Parisienne και αρκετά χρόνια εργασίας ως στυλίστρια σε οίκους γαλλικής υψηλής ραπτικής στο Παρίσι πριν από εννέα χρόνια, η Agathe ένιωσε την ανάγκη να εστιάσει αποκλειστικά στη δημιουργία της.
Σήμερα εγκαταστημένη στο Landes για δεκατρία χρόνια, η Agathe διαμορφώνεται ως ανερχόμενο πρόσωπο στη σύγχρονη καλλιτεχνική σκηνή, εκτιμώμενη τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο.

Αξιολογείται από τη Sotheby's από το 2021, τα έργα της έχουν βγει σε δημοπρασία τρεις φορές, μαρτυρώντας την ταχεία άνοδό της και την αποδοχή στους κύκλους τέχνης υψηλού κύρους. Οι αξιόλογες συνεισφορές της σε διάφορες εκθέσεις, κυρίως στο Art Paris, της εξασφάλισαν τεράστια επιτυχία, εδραιώνοντας την παρουσία της σε πολλές ιδιωτικές συλλογές σε όλο τον κόσμο.

Η παλέτα της Agathe προτιμά βαθιά μαύρα και μπλε απόχρωση, ένα διακριτικό χρωματικό κίνημα σε κίνηση. Οι ζωγραφιές της χρησιμοποιούν καθαές χρωστικές ουσίες, μελάνια, ελαιογραφίες και ακρυλικά με εξαιρετικά έντονο αποτέλεσμα, που τείνουν να επαναφέρουν σχέσεις με κρυμμένα πράγματα, μεταφέροντας το θεατή έξω από το ορατό. Ο καμβάς ασκεί μια δύναμη, προσφέροντας αντίλαλο στις δικές του εμπειρίες.

Τα σκίτσα της, φτιαγμένα με στυλό Bic, φέρουν μια αποσταθεροποιητική δύναμη έλξης.
Οι φωτογραφίες της Agathe μπερδεύουν με τις αφαίρετές τους καλειδοσκοπικές, μας κατακλύζουν dengan ήρεμες αισθήσεις, ανάμνηση τέλειας βαρύτητας που ήταν στην αρχή μας.
Οι εκατοντάδες της ποιήσεις ρυθμίζουν το σύμπαν της με έναν λυρισμό που χαρακτηρίζει το έργο της. Ένα πρώτο συλλογή με τίτλο «You will have to learn to smile again» κυκλοφορεί τον χειμώνα του 2024.

Πέρα από τη σκηνή της τέχνης της, η Agathe είναι επίσης βαθιά εμπλεγμένη στη μελέτη ψυχανάλυσης σε αναλυτικό συναναλισμό, την οποία συνεχίζει τα τέσσερα χρόνια στο Παρίσι. Αυτή η εξερεύνηση ενισχύει τη διαδικασία της εννοιολογικής της προσέγγισης, επιτρέποντάς της να ενσωματώσει πολύ βαθιές ψυχικές διαστάσεις στην τέχνη της, που αποτυπώνεται με νέες παχύνσεις.

Η Agathe δεν διαχωρίζει τη τέχνη της από τις κοινωνικές της δέσμες. Επικεντρώνει το έργο της σε κρίσιμα θέματα όπως η ψυχική υγεία, το περιβάλλον και η εκπαίδευση. Αυτά τα άξονες σκέψης δεν είναι απλώς παρόντα στην τέχνη της· είναι αναπόσπαστο μέρος της ταυτότητας και της προσωπικότητάς της.

Το έργο της έχει αναγνωριστεί και γιορταστεί σε πολλές εξέχουσες δημοσιεύσεις, συμπεριλαμβανομένων Forbes, L'Oeil, και Elle, σηματοδοτώντας τον σημαντικό της αντίκτυπο στον χώρο της σύγχρονης τέχνης.

Η Agathe Toman συνεχίζει να μαγνητίζει και να εμπνέει ένα παγκόσμιο κοινό, προσφέροντας μέσα από τα έργα της ένα παράθυρο στην πολυπλοκότητα της ανθρώπινης εμπειρίας, όπως την αντιλαμβάνεται και τη μετατρέπει σε τέχνη. Μοιράζεται αυτές τις εμπειρίες με γενναιοδωρία.

«Η ΟΡΑΜΑ ΜΟΥ:
Η δουλειά μου διερευνά τους βαθιούς δεσμούς ανάμεσα στην ψυχή και στο σώμα, υφάνοντας διαλόγους ανάμεσα στο πνεύμα και την ύλη. Εξετάζω τους τρόπους λειτουργίας τους στο περιβάλλον τους, τις συνδέσεις που δημιουργούν και τις δονήσεις, τόσο αισθητές όσο και ακαταμέτρητες, που προκύπτουν.
Εξερευνώ θέματα όπως η ταυτότητα, η μνήμη, η ανθρώπινη φύση και η σχέση μεταξύ του ατόμου και του περιβάλλοντός του. Τα έργα μου φέρουν βαθειά συναισθηματική βαρύτητα και μια ορισμένη ένταση, προσκαλώντας τον θεατή σε μια ενδοσκοπική ανάλογη, ανοίγοντας ένα πέρασμα προς το ασυνείδητο.

Ενσωματώνω αυθένεια στη υλική ουσία των έργων μου: απολύτως αφηρημένα, σε μονοχρωματικές, αποχρώσεις, όπου το σκοτάδι συγκατοικεί με το φως, το μπλε σπινθηρίζει με την επαφή του μαύρου ή φωτίζεται μόνο του. Βρισκόμαστε στην απουσία/παρουσία του φωτός.
Οι πίνακές μου, εγκαταστάσεις, σκίτσα και φωτογραφίες είναι όλες μια απόλυτη δημιουργία, ανεξάρτητη από κάθε μίμηση, προκαλώντας την απόλυτη συναισθηματική αντίληψη, προκαλώντας το ξύπνημα του Αόρατου; τα έργα μου γίνονται έτσι καθρέφτες αυτών των εσωτερικών πλευρών που δεν έχουν αποκαλυφθεί.

Μια προσεκτική εγύηση ανάμεσα στα χέρια μου και τα χρωματολόγια, τους κάδους, το στυλό-μολύβι και τα χρώματα, με την κατάθεση της ύλης στο χαρτί ή στον καμβά. Οι τεχνικές μου δεν επαναλαμβάνονται ποτέ, ένα αποτέλεσμα μη ελεγχόμενο. Μία αυξημένη μοναδικότητα.
Έτσι δουλεύω για να παγιώσω τη κίνηση της ύλης, τη πυκνότητα του φωτός, να ενσωματώσω από μένα, για την αφύπνιση ενός Εγώ.

Πάντα υπάρχει κάτι που δεν υποψιαζόμασταν. Κάτι απροσδόκητο. Αυτή η ανέκφραστη ένταση, έντονα διεγερμένη, που μας υποτάσσει και μας κατακλύζει. Το νερό, η βαρύτητα, οι φλοιώδεις, αυτές οι πανταχού παρούσες δυνάμεις μεταμορφώνουν τον παρατηρητή με τη δύναμή τους. Η ανάδυση ενός μελανά μοναδικού αποτυπώματος, μια λυρική αφάσμα, τα έργα μου είναι αυτοπροσωπογραφίες, πορτραίτα μερών του εαυτού μου.
Λέω ότι οι δημιουργίες μου είναι «υλώσεις ψυχικών καταστάσεων», τοπία ανθρώπινα, νήματα της ψυχής μου, προσκαλώντας τους άλλους να συγχωνευθούν σε αυτά.
Η αξία τους δεν είναι αισθητική, αλλά βρίσκεται στις δονήσεις που τα έργα μου δημιουργούν στον θεατή. Πρόκειται για δύο ευαισθησίες που συναντώνται και όχι πλέον δύο χωριστές ατομικότητες. Είναι μια ζωντανή διαδικασία. Το έργο υπερβαίνει το επείγον. Τα θεωρώ ως δυναμικά όντα, που δημιουργούν νέους συνδέσμους μεταξύ Εμάς, μέσα μας.

Ο θεατής γίνεται με τη σειρά του δημιουργός, δίνωντας ζωή στο έργο σε μια αλχημεία ψυχικών αντήχων.

Δεσμεύομαι σε ένα μονοπάτι προς μια νέα όραση του Είναι, του εαυτού, του κόσμου και των άλλων.

Αν ο θεατής επιτρέψει να τον καλέσουν, θα υπάρξουν ψυχικές αντήχες που συμφωνούν και συντονίζονται σε μια κοινή συμφωνία, μια συνομιλία αρχίζει να εγκαθίσταται, ένας ρυθμός γίνεται αισθητός. Μια αποκαθήλωση της ψυχής διαμορφώνεται, απρόσωπο αντανακλασμό. Είναι μια ποιητική εμπειρία. Μια έντονη και ισχυρή παρουσία. Μια απαιτητική εμπειρία.

Θέλω τα έργα μου να εξευγενίσουν τα ανθρώπινα πνεύματα, να ακονίσουν τις ψυχές και να βρουν τα συναισθήματα ένα αντίλαλο, ώστε οι λέξεις να ηχούν.
Αυτό που είναι σημαντικό είναι αυτό που το έργο κινητοποιεί μέσα μας, και το αποτέλεσμα αυτής της συνάντησης.

«Η ψυχική οδύνη συνδέεται με ο,τιδήποτε απομακρύνεται από τη διαδικασία αντικειμενικοποίησης. Υποφέρουμε από ό,τι είναι ψυχικά κολλημένο, ή περιμένει μια ψυχική εγγραφή. Ο άνθρωπος υποφέρει όχι μόνο εξαιτίας των γεγονότων ή εξαιτίας ορισμένων σκέψεων, αλλά διότι ορισμένες διεργασίες εντός του δεν έχουν βρει καθρέφτη, αντίλαλο, ακρόαση, δοχείο και μένουν έτσι σε στειρότητα.» Ρενέ Ρουσσιόν - Εγχειρίδιο ψυχολογίας και ψυχιατρικής της κλινικής γενικής, σελ. 146.

#exclusivephoto