Manuel Doblas Pinto (1957) - Vista costera

Υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη στο κάτω μέρος και στην πίσω πλευρά

Παρουσιάζεται σε κάδρο το έργο

Καλή κατάσταση διατήρησης του έργου

Μέτρα έργου: 34 cm ύψος x 59 cm πλάτος

Μέτρα κάδρου: 52 cm ύψος x 77 cm πλάτος

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ

Manuel Doblas, γεννημένος στο Humilladero (Μάλαγα) το έτος 1957, αλλά μορφωμένος από νεαρή ηλικία στην Καταλονία και με νοοτροπία καλά ριζωμένη ανάμεσά μας, έχει πολλά χρόνια που ασχολείται με τη ζωγραφική. Ακολούθησε το μονοπάτι των ομαδικών εκθέσεων από το 1981 και πραγματοποίησε την πρώτη ατομική του έκθεση το 1992, ακριβώς στο ίδιο Δωμάτιο Rusiñol όπου τώρα τον ξαναβρίσκουμε. Έχει κερδίσει πολλά βραβεία σε διάφορα μέρη και δεν τον πείραζε να συμμετέχει σταθερά – ακόμα το κάνει – σε διαγωνισμούς γρήγορης ζωγραφικής σε όλη την Ισπανία. Αυτό, το οποίο για άλλους μπορεί να θεωρηθεί εμπόδιο, γιατί μετά τη βοήθεια για την απόκτηση άνεσης και την εύρεση δικών του φορμάλ που να ορίζουν το στυλ πολλές φορές οδηγεί σε επαναλαμβανόμενους τρόπους, στη δική του περίπτωση έχει αντιπροσωπεύσει ένα σύστημα ιδιαίτερα χρήσιμο για να συναντήσει τον εαυτό του και να μπορεί να εκφράσει με ακρίβεια ό,τι επιθυμεί.

Μόνο αυτοί που φοβούνται να εξηγήσουν πιστεύουν ότι σύντομα θα βρεθούν αντιμέτωποι με τον εαυτό τους. Και αυτοί που πάντα σκέφτονται – αυτή είναι η περίπτωση του Manuel Doblas – ποτέ δεν παύουν να αισθάνονται την ανησυχία να προχωρούν μπροστά. Γι’ αυτό ο ζωγράφος αυτός, του οποίου τώρα βλέπουμε τι ακριβώς έχει κάνει, αναζητά υψηλούς χώρους καθώς αποτυπώνει την κατακόρυφη κίνηση των ουρανοξυστών και περιγράφει εγκαταλελειμμένους σιδηροδρομικούς σταθμούς γιατί δεν τον ενδιαφέρει τίποτα η αναμονή, αλλά αναζητά εξόδους προς έναν ορίζοντα που σηματοδοτούν οι σιδηροδρομικές γραμμές οι οποίες, πέρα από τα διερχόμενα σημεία, παραμένουν σταθερές γιατί εξυπηρετούν τη εσωτερική κίνηση των ανθρώπων.

Ο Manuel Doblas έχει αλλάξει τον τρόπο έκφρασής του και το έχει κάνει προς το καλύτερο. Δεκτικός στην καλλιτεχνική έκφραση και με κυριαρχία της τεχνικής, δεν σταματά αλλά προχωρά.