Hans Pruijn (XX) - Paaldansen

Αγαπητέ Αναγνώστη,

Σας παρουσιάζω ένα εκθαμβωτικό ακρυλικό πίνακα σε καμβά με τίτλο «Paaldansen» του Hans Pruijn.
Δ dimensions: ύψος 70 cm x πλάτος 90 cm.
Η υπογραφή Hans Pruijn στο μπροστά και στο πίσω μέρος.
Αγοράστηκε το 2011 για 2250 €, (βλ. φωτογραφία τιμολόγιο).

Βρίσκεται σε πολύ καλή κατάσταση.

Ποίηση για τον Hans Pruijn «Palen» (βλ. φωτο).
Άρθρο «Hans Pruijn αφήνει εσάς μόνο με τις δυνάμεις της φύσης» (βλ. φωτο).

Κριτικές μεταξύ άλλων από Art-garden Drenthe (1); Gemeente Zeist Beeldende Kunst(2); De Gelderlander(3); Martin Pieterse Kunstrecensent(4); De Gelderlander κατά τη διάρκεια έκθεσης Velp(5); Structural duality (6).

1.
Ο Hans Pruijn είναι ένας εκφραστής της εικονικής ζωγραφικής στο εθνικό σκηνικό.
Η εικονική του απόχρωση ριζώνει στον σουρεαλισμό και έχει χιουμοριστικό ύφος.
Οι μορφές έχουν ρεαλιστικό και δραματικό χαρακτήρα λόγω της μορφής τους, της στάσης τους (πολλές φορές ανάποδα ή από οπτική πλευρά), περιβάλλον στο οποίο εμφανίζονται.
Είναι έργο με ισχυρή συναισθηματική απήχηση, που δεν βασίζεται σε περίπλοκους σκοπούς αλλά απλώς στη δύναμη της φαντασίας και της τεχνικής ικανότητας για την αποτύπωση συναισθημάτων και γι’ αυτό εγείρει συναισθήματα. Καταφέρνει να μην κάνει το μεράκι της ζωγραφικής τόσο απόλυτο ώστε τα έργα να καταρρεύσουν. Οι καμβάδες του δείχνουν μεγάλη ποικιλία, ακόμη και ως προς το στυλ. Το έργο είναι τόσο ρεαλιστικό όσο και επιμελώς λεπτομερές - εκλεπτυσμένο - όσο άγριο και αφαιρετικό - τραχύ. Αυτή η συνύπαρξη καθιστά το έργο του ελκυστικό και συχνά προσφέρει οπτικό θέαμα.
Ο Hans πάντα γνωρίζει να προσθέτει μια σωστή δόση ελαφρότητας στο έργο του, που δίνει στο πίνακα σύγχρονη σχετικότητά.

2.
Ο άνθρωπος και η φύση στο περιβάλλον του συνιστούν την αφετηρία στο έργο του Hans Pruijn.
Η χωροταξία και το αίσθημα ότι αποτελεί μέρος αυτής τον συναρπάζουν. Αυτή η περιέργεια μεταφράζεται σε εξαιρετικά γοητευτικές και συχνά εκφραστικές εικόνες.
Ένας άνθρωπος, στοιχεία τοπίου, μια αναφορά στην αρχιτεκτονική. «Η ζωγραφική είναι να διηγείσαι τη δική σου ιστορία. Διατηρώ τη πραγματικότητα σε απόσταση, ώστε να μπορώ να την χειριστώ κατά το θέλημά μου».
Ως θεατής μπορείς να αφήσεις τη φαντασία ελεύθερη και να δώσεις διαφορετικές ερμηνείες στο έργο του κάθε φορά. Τα υποδεικτικά εισαγόμενα στοιχεία δίνουν στο έργο μερικές φορές μια υποβόσκουσα φόρτιση. Ευρύς σχεδιασμός και μερικές φορές Brutal υλικά επεξεργασία προσδίδουν σε ένα συγκεκριμένο κλίμα στο έργο.
Οι μορφές τοποθετούνται συχνά σε μυθικό περιβάλλον, έτσι που ορισμένες εικόνες να αποκτούν κάτι «ονειρικό», παρά την άμεση και καθαρή μέθοδο εργασίας του. Χρησιμοποιεί τη μπογιά συνήθως απευθείας από το σωληνάριο. Μια άλλη φορά εργάζεται σε πολύ αραιωμένη μορφή ή χρησιμοποιεί σπρέι. Αυτό δίνει περισσότερη δύναμη και ταχύτητα. Σε οριστικό σημείο οι συναισθήματά του φαίνονται σαφή, λίγη στιγμή αργότερα η στιγμή περνά.
Είναι ένα ηχηρό έργο που κατέχει μια σημαντική αλλά συγκινητική εκφραστική ποιότητα. Αφήνοντας τα μάτια να περιπλανηθούν, συμμετέχεις σε ένα ταξίδι ανακάλυψης που σε φέρνει πάντα σε νέες εκπλήξεις.

3.
Σαν να βρισκόμαστε σε ανώτερα πεδία...
Αλλά, ας παραδεχτούμε ότι το να παρακολουθείς την τέχνη είναι μια προσπάθεια. Πώς κοιτάς; Για πόσο χρόνο; Με ποιο βλέμμα και από ποιο υπόβαθρο;
Οι πίνακες του Hans Pruijn (1957) δεν σε αφήνουν να φύγεις απλά. Είναι ένας ζωγράφος-τέρας γοητείας. Και τα τέρατα της μπογιάς αγαπούν να επισκέπτονται τον Guus Dijkhuizen στο Klas Vijf. Εκεί όλοι μετά από 9 εκθέσεις έχουν ήδη μάθει κάπως. Ο Pruijn ζωγραφίζει. Ζωγραφίζει τόσο που είναι αστείο και διεγείρει και γεμίζει με πινελιές και χρώματα. Έργο έντονο. Τολμάς να το κοιτάξεις και σε τραβάει επάνω. Και σε παρασέρνει μαζί του. Τι βλέπουμε; Στον Pruijn δεν είναι μόνο θέμα τεχνικής. Οι πίνακές του, που είναι αρκετά μεγάλοι, δημιουργούν σχετικοποίηση, ερμηνεία, ονειροπόληση και γοητεία. Και υπάρχουν άνθρωποι πάνω τους. Πάντα συμβαίνει κάτι, αλλά δεν το παίρνεις δώρο. Αν ένας πίνακας του Pruijn σε αγγίξει, τότε έχεις πωληθεί. Πάρε τώρα τον καμβά «Τρία μέτρα πριν το μεσημέρι». Σκύμνες φιγούρες εργάζονται στη γη. Εργάζονται για θερισμό, συγκομιδή. Σύντομα θα το φάνε. Το φαγητό. Ωμό ή μαγειρεμένο. Δεν έχει σημασία. Για ποιον; Δεν χρειάζεται να το ξέρεις. Στο προσκήνιο βλέπουμε μια θήκη μεταφοράς. Ένα μικρό επαγγελματικό βαλιτσάκι όπου μπορείς, εκτός από έγγραφα και αρχειοθέτηση, να πάρεις το μεσημεριανό σου. Τι μαρμελάδα ή φέτες ψωμιού. Με ένα κομμάτι γλυκό ή φρούτα. Αναρωτιέται κανείς, όταν τρώει ένα ψωμί ή δημητριακά, τι προηγήθηκε... Τέτοια πράγματα λοιπόν. Ή το έργο «Οικοδόμος» όπου ένα αγόρι και ένα μικρό γερανό και μια μεγάλη στοίβα βασάλτων οβών που φυσικά ποτέ δεν μπορούν να ανεβούν από το μικρό γερανάκι.
Μια γκαλερί θα πρέπει να είναι γεμάτη από ανθρώπους που θα θαύμαζαν όσα βλέπουν, που θα γελούσαν ή που θα είχαν πιαστεί.
Και στη συνέχεια, να συζητούσαν μεταξύ τους...

4.
Ο Hans Pruijn αποτελεί παράδειγμα σχολείου της αναδυόμενης τάσης στην εικονική ζωγραφική με σουρεαλιστικό άρωμα.
Τροποποιεί, υπερβάλλει, τονίζει πολύ, με άλλα λόγια εξυψώνει την πραγματικότητα.
Η μελαγχολία βρίσκεται στον ορίζοντα του έργου του, αλλά τα έργα του δεν προσιδιάζουν μελαγχολικά. Τα έργα συχνά περιέχουν ανοιχτούς χώρους, όπου ο θεατής μπορεί να χάσει το νου του. Ακριβώς γιατί ο Pruijn χειρίζεται το «γ grotesque» με τέτοιο έντονο τρόπο, δεν σε απορροφάει στη θλίψη, δεν σε βουλιάζει στο κενό βλέμμα των ανώνυμων μορφών του.
Σε μια καρικατούρα απαιτούνται εξαιρετικά υπερτονισμένα λεπτομέρειες και πινελιές χιούμορ και αυτό εμφανίζεται σε μεγάλο βαθμό στο έργο του Pruijn.
Ο Pruijn μπορεί να αναπαράγει πειστικά τόσο λεπτομέρειες όσο και το ευρύτερο πλαίσιο, επιτρέποντας στην υπόκοιλη ατμόσφαιρα να κυριαρχήσει στο έργο του. Δείχνει ότι η προσωπική αφήγηση έχει αξία στην τέχνη, μετά την ροή ψυχρών καταγραφικών παρατηρήσεων της πραγματικότητας την τελευταία δεκαετία.

5.
Όταν ο Hans Pruijn τοποθετεί τα υπόβαθρα των πίνακών του στο καμβά, χρησιμοποιεί σίγουρα ένα κονίαμα θεμελίωσης αντί για πινέλο ή μαχαίρι παλέτας. Δραματικές πινελιές μπογιάς για δυνατά τοπία, με σκούρα σύννεφα πάνω από ευρείες οπτικές. Και τότε σε αυτό το κινηματογραφικό σκηνικό υπάρχει ξαφνικά ένας άντρας σε ένα κακό ως προς τη μακρά αίσθηση κοστουμιού, που σιωπηλά κοιτάζει το κομπολόι του, ζωγραφισμένος πολύ πιο λεπτομερώς από το περιβάλλον του. Το αποτέλεσμα είναι σουρεαλιστικό. Μέσω ενός συνδυασμού έντονων και μετρημένων πινελιών μπογιάς έχει το έργο του κάτι από τα όμορφα πίνακες και ερμηνείες Ισπανών μπαρόκ ζωγράφων όπως ο Μουρίγιο. Τότε δεν έχει σημασία αν οι φιγούρες μαζεύουν ένα πεδίο άνθρακα ή αν χορεύουν έναν αισθησιακό ταγκό. Εκείνο το λίγο παραπάνω δράμα κάνει τους πίνακες του Pruijn τόσο δυνατούς και «διασκεδαστικούς».

6.
Ο Hans είναι ένας ζωγράφος που με δεξιοτεχνία συνδυάζει υπόδειξη και εικονογράφηση σε μια εικόνα. Αναζητά το πεδίο έντασης μεταξύ νοήματος και ύλης και έτσι προσφέρει στον θεατή εκφραστικά δραματικές εικόνες.

Ένα νήμα στη διαδρομή του έργου του Hans Pruijn αποτελεί η δομική διχορία ανάμεσα στον άνθρωπο, τη φύση και τον πολιτισμό. Ο ρεαλισμός αποκτά στο έργο του μια εξωπραγματική εμφάνιση. Πολιτισμοί, εποχές και ατμόσφαιρες συνδυάζονται και συνδέονται σαν σε κολλάζ. Αφήνει τα θεματικά του να εκπέμπουν μια ξένη ένταση. Το έργο του είναι δυναμικό και εκφραστικό. Τα όρια ανάμεσα στο φως και τη σκιά, τον αέρα, τη γη και τον άνθρωπο είναι κοφτά. Τα χρώματα είναι έντονα και πλούσια σε αντίθεση, μάλιστα η μπογιά εφαρμόζεται με ιδιαίτερη δύναμη. Η προοπτική ενισχύει αυτή τη δυναμική εντύπωση. Οι φιγούρες του τοποθετούνται συνήθως στο προσκήνιο των πινακών του, βυθισμένες στον εαυτό τους, απομονωμένες από το υπόβαθρο. Μερικές φορές το μάτι πέφτει σε ένα χρώμα ή σε μια θαυμαστή πινελιά. Τότε γίνεται εμφανές ότι καμία από τις μορφές δεν κοιτάζει ευθέως εσένα. Το έργο αποκτά έτσι έναν συνειδητά ανώνυμο χαρακτήρα για τον θεατή. Το βλέμμα είναι στραμμένο αλλού. Σαν να ορίζεται το πορτρέτο από το γεγονός ότι υπάρχει ένα βλέμμα που προορίζεται για τον εξωτερικό κόσμο και ένα που προορίζεται για τον πορτιτέ. Έτσι αποτυπώνει τη επιθυμία και τα όνειρά του στη συναισθηματική αντίληψη των χαρακτήρων του. Το παιχνίδι των χρωμάτων δεν κόβει πλήρως τις σχέσεις μεταξύ ανθρώπου και περιβάλλοντος αλλά τις ενώνει. Ωστόσο, η πραγματικότητα παραμένει σε απόσταση, ώστε η φαντασία σας να διεγείρεται απεριόριστα.

Σχετικά με τον Hans Pruijn

Ο Hans Pruijn (1957) αποφοίτησε από την Ακαδημία Καλών Τεχνών στο Άρνεμ. Διαμένει και εργάζεται στο εργαστηριακό του σπίτι με το «TOONKAMER» στην Steynlaan στη Zeist όπου παρουσιάζει τα έργα του σε συνδυασμό με έργα φιλικών καλλιτεχνών. Μια γραμμή μέσα στο έργο του αποτελεί τη δομική διχορία μεταξύ ανθρώπου/φύσης και πολιτισμού. Υπερβολικά ζεστός και γεμάτος από τη χρήση υλικών και χρωμάτων. Τολμήστε να κοιτάξετε τότε σας τραβά επάνω. Τα έργα του σχετικοποιούν, διευκρινίζουν, αναλύουν, ονειρεύονται και γοητεύουν. Του αρέσει περισσότερο να απεικονίσει τη συναίσθηση και την εμπειρία ενός τοπίου παρά μια ακριβή, φυσική αποτύπωση της πραγματικότητας. Μέσω των συχνά υπαρχόμενων παλιών κοντών σε ουσιαστικά τοπία έχει πάντα «ένας δρόμος» προς τα πίσω, που δίνει στήριξη/σταθερότητα. μια συνήθης διαδρομή στη ζωή μας.