Ιταλική σχολή (XVIII) - Cefalo e Procri

Ένας πίνακας λαδιού σε καμβά προς το τέλος του 18ου αιώνα (μπορεί να διακρίνει κανείς καθαρά ένα πυκνό δίκτυο λεπτών ραγισμάτων (craquelure) στον ουρανό και στα βουνά στο βάθος). Το έργο απεικονίζει μια σκηνή από την ελληνική μυθολογία με τον Κέφαλο και την Προκρίς (από τις Μεταμορφώσεις του Οβιδίου), χαρακτηρισμένη από βράχους, βουνά στο φόντο, δέντρα, θέα σε μια λίμνη ή ποταμό και μια πόλη στον ορίζοντα σε αρχαίο στυλ. Το έργο αντικατοπτρίζει το κλασικό και αρμονικό ύφος που χαρακτηρίζει τα έργα του Λορραιν (Lorrain), συχνά τοποθετημένα στην ρωμαϊκή ύπαιθρο. Ο Κλοντ Ζελιέ (ή Ζελέ) που αποκαλείται Λορραίν, ή και Κλαύδιο Λορένες (Chamagne, 16 Δεκεμβρίου 1600 – Ρώμη, 23 Νοεμβρίου 1682), ήταν Γάλλος ζωγράφος, κυρίως δραστήριος στη Ρώμη. Μαζί με τον Νικόλα Πουσάν, θεωρείται ο δάσκαλος του είδους της ιδανικής τοπογραφίας. Το έργο χαρακτηρίζεται από ένα ρετούς αποκατάστασης με πιο ανοιχτό χρώμα (βλ. φωτογραφία αριθ. 951). Η σύνθεση με τον σκύλο που κοιτάζει έντονα τις φιγούρες θυμίζει την ιστορία του Κέφαλου και της Προκρί (στην οποία ο Κέφαλος, με μια απλή χιτώνα ντυμένο με μια ζώνη γαλάζια, σκοτώνει κατά λάθος την αγαπημένη του Προκρίς φορώντας λευκό ένδυμα με μια σαφή κόκκινη κηλίδα αίματος στο κορμί της και θρηνεί γι’ αυτήν με τον σκύλο κυνήγι στο πλάι). Διαστάσεις: 92 x 72,5 εκ.