Franz Hellens - Oeil-de-Dieu - 1925

Για τον μεγάλο λάτρη της γαλλικής λογοτεχνίας - Έκδοση πρωτότυπη

Franz Hellens - Oeil-de-Dieu - Παρίσι, εκδόσεις Emile-Paul frères, 1925 - 341 σελ. - 12 × 19 εκ.

Κατάσταση: πολύ καλή. Ελαφρές κηλίδες καφέ. (βλ. φωτογραφίες)

Αποστολή με αριθμό παρακολούθησης.
Επαγγελματική συσκευασία.
Ασφαλισμένη αποστολή.

------------------------------------------------

Franz Hellens είναι το ψευδώνυμο του Frédéric Van Ermengem, γεννημένος στις 8 Σεπτεμβρίου 1881 στις Βρυξέλλες και απεβίωσε στις 20 Ιανουαρίου 1972 στην ίδια πόλη, είναι μυθιστοριογράφος, ποιητής, δοκιμιογράφος και κριτικός τέχνης Βέλγος.

Franz Hellens είναι ο γιος του βακτηριολόγου Émile van Ermengem (1851-1932). Μέχρι τα 12 του χρόνια ζει στην ιδιοκτησία των γονιών του στο Wetteren κοντά στη Γάνδη. Εισέρχεται στο κολλέγιο ιεροδιδασκάλου Sainte-Barbe της Γάνδης. Στη συνέχεια κάνει σπουδές νομικής. Αποκτά το πτυχίο και, το 1905, το διδακτορικό. Μη αγαπώντας το επάγγελμα του δικηγόρου γίνεται μαθητευόμενος στη Βασιλική Βιβλιοθήκη, ύστερα στη Βιβλιοθήκη του Κοινοβουλίου, και αργότερα γίνεται αρχιβιβλιοθηκονόμος.

Το 1907, παντρεύεται τη Marguerite Nyst (1888-1958), κόρη του ανθρώπου των γραμμάτων Ray Nyst.

Ζούσε στο Παρίσι από το 1947 ως το 1971.

Επηρεασμένος από τον Edgar Poe, είναι γνωστός ως ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της φανταστικής λογοτεχνίας στο Βέλγιο. Αλλά υπήρξε και ακούραστος συντονιστής των Γραμμάτων του Βελγίου, ιδίως του περιοδικού που αρχικά ονομάζονταν Signaux de France et de Belgique και ύστερα Le Disque vert (1922-1941). Είναι αυτός που ανακάλυψε τον Henri Michaux, πριν ο Jean Paulhan αναλάβει τη σκυτάλη. Ο Michaux μάλιστα αποτέλεσε μέρος της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού Le Disque vert από το 1923 έως το 1925, όπου δημοσίευσε πολλά από τα πρώτα του κείμενά του τα οποία μέρος τους θα επανεκδοθούν στο Qui je fus. Το περιοδικό θα επανεκδοθεί από το 1952 έως το 1954, συνδιευθυνόμενο από τον Franz Hellens και τον René de Solier. Ο Michaux ήταν πολύ θαυμαστής του Hellens, και κυρίως του μυθιστορήματός του Mélusine (1920), γράφοντας συγκεκριμένα: « ποιητής, μυθιστοριογράφος, συγγραφέας - το έργο του είναι εξαιρετικά ποικιλόμορφο - έχει γράψει με τόσους τρόπους - συχνά θ’ αφήνουμε τη γκάμα του ανεξερεύνητη [...] Μια φαντασία τέτοια που σπάνια θα βρεις παρόμοια· ξεκινά από το μηδέν και τρέχει στο άπειρο. »

Η Γαλλική Ακαδημία του απονέμει το βραβείο Ακαδημίας το 1943, το βραβείο για ένα έργο γραμμένο στα γαλλικά από ξένο το 1958 και το βραβείο ακτινοβολίας της γλώσσας και της γαλλικής λογοτεχνίας το 1971.