Agathe Toman - CLOUD #2 14/15

Αυτό το έργο αποτελεί μέρος της «ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΟΣ» του καλλιτέχνη.
Φωτογραφία έντυπη σε χαρτί γυαλιστερό fine art με κόκκο. Φωτογραφημένο στο Hossegor, Γαλλία. Καλοκαίρι 2021.
Η φωτογραφία θα σας αποσταλεί τυλιγμένη, δεν έχει πλαίσιο, και θα συνοδεύεται από πιστοποιητικό αυθεντικότητας, συμπληρωμένο και υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη. Έργο αριθμημένο, χειρόγραφα υπογεγραμμένο μπροστά και πίσω. Εκτύπωση digigraphie fine art χρωματιστών pigmentων υψηλής ποιότητας.
Η Agathe Toman είναι ενταγμένη στη Sotheby’s από το 2021.

Βιογραφία της καλλιτέχνιδας:
Γεννημένη το 1989, με γαλλική, αυστριακή και τσεχική καταγωγή, η Agathe Toman είναι μια γαλλίδα πολυ-αναπτυξιακή καλλιτέχνης της οποίας το ταλέντο εκτείνεται από τη ζωγραφική και τη ποίηση, περνώντας από τη γλυπτική, το σχέδιο και τη φωτογραφία. Μετά από σπουδές στο διακεκριμένο σχολείο της Chambre Syndicale de la Couture Parisienne και τα χρόνια που πέρασε ως στυλίστρια σε γαλλικές οίκους haute couture στο Παρίσι, πριν από εννέα χρόνια, η Agathe συνειδητοποίησε την ανάγκη να επικεντρωθεί εξ ολοκλήρου στην καλλιτεχνική της δημιουργία.
Σήμερα εγκατεστημένη στις Landes εδώ και δεκατρία χρόνια, η Agathe διαμορφώνεται ως μια ανερχόμενη φιγούρα της σύγχρονης καλλιτεχνικής σκηνής, εκτιμημένη τόσο εθνικά όσο και διεθνώς.

Ενταγμένη στη Sotheby’s από το 2021, τα έργα της έχουν τεθεί σε δημοπρασία τρεις φορές, μαρτυρώντας την ταχεία άνοδο και την αποδοχή της στους κύκλους καλλιτεχνών του διακεκριμένου γούστου. Οι αξιοσημείωτες συνεισφορές της σε διάφορες εκθέσεις, ιδίως στην Art Paris, της χάρισαν τεράστια επιτυχία, εδραιώνοντας την παρουσία της σε πολλές ιδιωτικές συλλογές σε όλο τον κόσμο.

Η παλέτα της Agathe ευνοεί βαθιές αποχρώσεις μαύρου και μπλε, μια διακριτή χρωματολογία σε κίνηση. Οι πίνακές της χρησιμοποιούν καθαρούς βαφές, μελάνια, ελαιικές μπογιές και ακρυλικά με εξαιρετικά έντονο αποτέλεσμα, τα οποία τείνουν να επανασυνδέουν με κρυμμένα πράγματα, μεταφέροντας τον θεατή έξω από το οπτικό πεδίο. Ο καμβάς ασκεί μια εξουσία, προσφέροντας ηχώ στις δικές της εμπειρίες.

Τα σκίτσα της, φτιαγμένα με στυλό Bic, φέρουν μια αναστατωτικά ισχυρή έλξη.
Οι φωτογραφίες της Agathe διαταράσσουν με τις αστικνες τους αφαίρεσεις kaléidoscopiques, μας κατακλύζουν με ήρεμες αισθήσεις, ανάμνηση μιας απόλυτης αδράνειας, που ήταν στην αρχή μας.
Οι εκατοντάδες ποιήματά της ρυθμίζουν το σύμπαν της με έναν λυρισμό που χαρακτηρίζει το έργο της. Μια πρώτη συλλογή με τίτλο «You will have to learn to smile again», κυκλοφορεί τον χειμώνα του 2024.

Πέρα από την καλλιτεχνική της πρακτική, η Agathe είναι επίσης βαθιά αφοσιωμένη στην μελέτη της ψυχανάλυσης στην αναλυτική συναλλαγματολογία, την οποία συνεχίζει εδώ και τέσσερα χρόνια στο Παρίσι. Αυτή η εξερεύνηση εμπλουτίζει τη γνωστική της διαδικασία, επιτρέποντάς της να ενσωματώσει βαθιές ψυχικές διαστάσεις στην τέχνη της, που αποτυπώνεται με νέες πτυχές.

Η Agathe δεν διαχωρίζει την τέχνη της από τις κοινωνικές της δεσμεύσεις. Επικεντρώνει το έργο της σε κρίσιμα θέματα όπως η ψυχική υγεία, το περιβάλλον και η εκπαίδευση. Αυτοί οι άξονες σκέψης δεν είναι απλώς παρόντες στην τέχνη της· αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της καλλιτεχνικής της ταυτότητας και της προσωπικότητάς της.

Το έργο της έχει αναγνωριστεί και γιορταστεί σε πολλές διασημότητες δημοσιεύσεις, περιλαμβάνοντας Forbes, L’Oeil και Elle, σηματοδοτώντας τον αξιοσημείωτο αντίκτυπό της στον κόσμο της σύγχρονης τέχνης.

Η Agathe Toman συνεχίζει να μαγνητίζει και να εμπνέει ένα παγκόσμιο κοινό, προσφέροντας μέσα από τα έργα της ένα παράθυρο στην πολυπλοκότητα της ανθρώπινης εμπειρίας, όπως την αντιλαμβάνεται και τη μεταμορφώνει σε τέχνη. Οι εμπειρίες αυτές μοιράζεται με μεγίστη γενναιοδωρία.

«Η ΜΟΝΗΣ ΟΡΑΜΑ ΜΟΥ:
Η δουλειά μου εξερευνά τους βαθύς συνδέσμους μεταξύ ψυχής και σώματος, πλέκοντας διαλόγους ανάμεσα στο πνεύμα και στην ύλη. Εξετάζω τους τρόπους λειτουργίας τους στο περιβάλλον τους, τις συνδέσεις που δημιουργούν και τις δονήσεις, τόσο αισθητές όσο και αδήλωτες, που προκύπτουν.
Εξερευνώ θέματα όπως η ταυτότητα, η μνήμη, η ανθρώπινη φύση και η σχέση του ατόμου με το περιβάλλον του. Τα έργα μου φέρουν βαθιά συναισθηματική ένταση και μια ορισμένη ένταση, προσκαλώντας τον θεατή σε μια αυτο-αναστοχαστική διερεύνηση, ανοίγοντας έναν δρόμο προς το ασυνείδητο.

Τα έργα μου εγγράφονται στη μη υλική ουσία αυτών των έργων: απολύτως αφηρημένα, μονοχρωματικά, με αποχρώσεις, όπου το σκότος συνυπάρχει με το φως, το μπλε λάμπει στην επαφή με το μαύρο ή φωτίζεται μόνο του. Βρισκόμαστε στην απουσία/παρουσία του φωτός.
Οι πίνακές μου, εγκαταστάσεις, σκιαγραφίες και φωτογραφίες είναι κάθε ένα μια απόλυτη δημιουργία, αποδεσμευμένη από κάθε μίμηση, που διεγείρει την καθαρή συναισθησία, πυροδοτεί την αφύπνιση του Αόρατου· έτσι τα έργα μου γίνονται καθρέφτες αυτών των εσωτερικών πλευρών που δεν έχουν αποκαλυφθεί.

Μία σχολαστική μετριοπάθεια ανάμεσα στα χέρια μου και τα χρωστικά, τα κάρβουνα, το στυλό-στυλό και τις μπογιές, με κατάθεση της ύλης πάνω στο χαρτί ή στον καμβά. Οι τεχνικές εκτέλεσης δεν επαναλαμβάνονται ποτέ· ένα αποτέλεσμα που δεν ελέγχεται. Μια αυξημένη μοναδικότητα.
Έτσι δουλεύω για να σταθεροποιήσω την κίνηση της ύλης, τη πυκνότητα του φωτός, να προσθέσω τον εαυτό μου, για το ξύπνημα ενός Εγώ.

Πάντα υπάρχει κάτι που δεν υποπτευόμασταν. Κάτι αναπάντεχο. Αυτή η ανείπωτη ένταση, εξαιρετικά συμπιεσμένη, αισθητά διακριτή, που μας υπαγορεύει και μας κατακλύζει. Το νερό, η βαρύτητα, ο φλοιός, αυτές οι πανταχού παρούσες παρουσίες μεταμορφώνουν τον παρατηρητή με τη δύναμή τους. Η ανάδυση ενός μοναδικού αποτυπώματος, μια λυρική αφηρημένη μορφή, τα έργα μου είναι αυτοπροσωπογραφίες, πορτραίτα μερών του εαυτού μου.
Λέω ότι οι δημιουργίες μου είναι «υλοποιήσεις ψυχικών καταστάσεων», ανθρωπολογικά τοπία, νήματα της ψυχής μου, προσκαλώντας τους άλλους να συγχωνευθούν με αυτά.
Η αξία τους δεν είναι αισθητική, αλλά βρίσκεται στις δονήσεις που τα έργα μου προκαλούν στο βλέποντα. Είναι δύο ευαισθησίες που συναντώνται και όχι πλέον δύο χωριστές ατομικότητες. Είναι μια ζωντανή διαδικασία. Το έργο υπερβαίνει το επείγον. Τα θεωρώ ζώντα όντα, δημιουργώντας νέους συνδέσμους μεταξύ μας, μέσα μας.

Ο θεατής γίνεται με τη σειρά του δημιουργός, δίνωντας ζωή στο έργο σε μια αλχημία ψυχικών αντήχων.

Καλώ σε μια πορεία προς μια νέα οπτική της ύπαρξής του, προς τον εαυτό του, τον κόσμο και τους άλλους.

Αν ο θεατής αφήνεται να προσκληθεί τώρα, είναι ψυχικές αντηχήσεις που συμπίπτουν και συντονίζονται σε μια ίδια συμφωνία, μια συνομιλία αρχίζει να εγκαθιδρύεται, ένας ρυθμός γίνεται αισθητός. Μια αναμορφική απεικόνιση της ψυχής του διαγράφεται, αναπόφευκτος αντίλαλος. Είναι μια ποιητική εμπειρία.
Μια έντονη και ισχυρή παρουσία. Μια απαιτητική εμπειρία.

Θέλω τα έργα μου να οξύνουν τις ανθρώπινες νοημοσύνες, να ακονίζουν τις ψυχές και να βρουν οι συναισθήσεις την απόηχηση τους, να αντηχούν λέξεις.
Αυτό που είναι σημαντικό είναι αυτό που το έργο κινητοποιεί μέσα μας, και το αποτέλεσμα αυτής της συνάντησης.

«Η ψυχική οδύνη συνδέεται με οτιδήποτε ξεφεύγει από τη διαδικασία της υποκειμενικής συμβόλισης. Υποφέρουμε από ό,τι είναι ψυχικά μπλοκαρισμένο, ή περιμένει ψυχική εγγραφή. Ο άνθρωπος δεν υποφέρει μόνο εξαιτίας των γεγονότων ή ορισμένων σκέψεων, αλλά γιατί ορισμένες διεργασίες μέσα του δεν βρήκαν ένα καθρέφτη, μια ηχώ, μια ακρόαση, ένα αποδέκτη και παραμένουν έτσι σε περιπλάνηση.» Ρενέ Ρουσιγιόν - Εγχειρίδιο Ψυχολογίας και Ψυχιατρικής κλινικής γενικής, σελ. 146.