Anton Kaestner - #349 - L - " Forms ".

#349 - L - «Μορφές».
Μονοπάτωμα, πρωτότυπο έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το εργαστήριο του Παρισιού.

Δράσεις σπρέι ακρυλικού σε πλάκα plexiglas 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι αντίγραφο. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο ζωγραφισμένο έργο με γυαλιστερή απόδοση «glossy» που μοιάζει με την εφαρμογή ρητίνης και είναι μοναδική.
Πάρτε τον χρόνο να παρακολουθήσετε τις λεπτομέρειες και τη διαφάνεια. Αυτός ο πίνακας θα σας εκπλήξει.

Διαστάσεις : Ίντσα 24,2 × 17,3 × 0,12 / cm 61,5 × 44 × 0,3 χωρίς κάδρο.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κάδρο.
Κάδρο ποιότητας γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά Ξύλο ή άλλα (Ίντσα 0,23 × 1,38 / 0,6 × 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή προς πρόσθετο κόστος 120€.

Το έργο φέρει την υπογραφή στο πίσω μέρος.
Ένα Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας το συνοδεύει.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας με βάση το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη 18/28 Ιουνίου 2026.


«Βιογραφία»
Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και τον πολιτισμικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμούνταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, ο οποίος επηρέασε και φύτεψε τον σπόρο για αυτό που τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια Α4 και αργότερα Α3. Αρχικά με ελκύσε η μη-αναπαραστατική ζωγραφική και ο αφαιρετικός εξπρεσιονισμός. Με το πέρασμα του χρόνου, ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς ευθυγραμμίζονταν με την εξερεύνηση της ανθρώπινης ύπαρξης, της μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος προς να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, σε όλη την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου διεύρυναν τη σκοπιά μου, εκθέτοντας με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Οπου βρισκόμουν, βυθίζόμουν στην τοπική καλλιτεχνική σκηνή και συμμετείχα στην δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την έμφαση στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη υπήρχε πάντα με κάποιον τρόπο μέσα μου, σιγά σιγά να βράζει κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής άσκησης για εμένα — ένας τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα βρήκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι που μου επιτρέπει να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω γνήσιες εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, ελπίζα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική προοπτική και να προβληματιστούν για τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το στούντιό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου εξ ολοκλήρου στην τέχνη μου. Στο τέλος του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου, και, προς έκπληξή μου, τα έργα μου quickly κέρδισαν αναγνώριση, βρίσκοντας σπιτικά σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ιδιαίτερα στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.

Ακαδημαϊκό βιογραφικό

Η πρώτη ατομική μου έκθεση, "Échos" («Ηχώ»,) που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά ιζήματα και σπρέι στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εκφύεστε plexiglass, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή τη διαδικασία δεν μου επιτρέπει να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικά σχόλια ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας — κάτι που χαιρετίζω. Επιτρέπω “τυχαία πειράματα” — οτιδήποτε επιτρέπεται για να βάλω στη λειτουργία τη λογική! — να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρέφτικα εφέ που δημιουργώ, και να αφήσω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι εκτεθεί τελικά. Αυτή η προσέγγιση που αντηχεί με τη διαδικασία αποκάλυψης / στερέωσης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώματα και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια “ασκητική” ποιότητα: ευχαριστιέμαι όταν αναγνωρίζω “απαράβατες αναγκαιότητες”, δηλαδή αυτό που πιθανόν θα ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σιωπηλά και φως.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε «συναισθημα» ούτε «θεωρητική αντίληψη», αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε «ταχεία κατανάλωση» ούτε «πνευματική κατανόηση / πνευματική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αοράτων της ιστοριών, η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για τη «ζωή στην καρδιά της ζωής», το «le vif» όπως θα έθετε ο γαλλικός επιστήμονας επιστημονικής φαντασίας Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μπορεί μερικές φορές να υπαινίσσεται τη διαφάνεια και τη λαμπρότητα του stained glass, παραμένει σχεδόν πλήρως αφηρημένο. Επιπλέον, το plexiglass προσφέρει στη ζωγραφιά μια λαμπερή επιδερμίδα όπου μπορεί να διαφανεί ο δικός σας ίχνος, διαφορετικός για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικός καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, ακόμη και των ελλειπών μερών, απαιτεί ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι το παιχνίδι ανάμεσα στα «λεπτομέρειες για το κοντινό» & «απόσταση για το σύνολο» θα ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τις δικές τους εσωτερικές πορείες.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με το τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία αμφισβήτησης και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία αποτελεί αντιπαράθεση με τα όριά μου, με ωθεί να τελειοποιήσω τις δεξιότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να επιτύχω. Η ζωγραφική για μένα είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικές συνομιλίες.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπεν.»

Anton Kaestner.