Anton Kaestner - #355 - S - " Hommage à Richter - Paris ".

#355 - S - "Hommage à Richter - Paris".
Μονοθεματικό έργο, πρωτότυπη δημιουργία του Anton Kaestner, απευθείας από το εργαστήριο στο Παρίσι.

Ακρυλικό σπρέι σε πλάκα plexiglas 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο έργο ζωγραφισμένο σε πολλαπλά στρώματα χρωμάτων και/ή σπρέι, όπου η λαμπερή αντίθεση "glossy" που προσεγγίζει την εφαρμογή ρητίνης είναι μοναδική.

Διαστάσεις: 12,6 {Inch} * 9,1 {Inch} * 0,12 {Inch} / 32 * 23 * 0,3 cm χωρίς κάδρο.
Ο πίνακας διατίθεται χωρίς κάδρο.
Κάδρο ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (Inch 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με επιπλέον κόστος 70€.

Το έργο φέρει την υπογραφή στο πίσω μέρος.
Το συνοδεύει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η αποστολή καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας από τη Ελβετία με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε ολόκληρη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επερχόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη 18/28 Ιουνίου 2026.

"Biography

Γεννηθείς στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και πλούτο πολιτισμού της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμόταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, whose επιρροή έβαλε τον σπόρο για αυτό που τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε σημειωματάρια A4 και αργότερα A3. Είχα αρχικά έμπνευση από τη μη-εικονική ζωγραφική και τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια συμπάθεια για πνευματικά υλικά καθώς αρμονίζονταν με την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, τη μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος προς το να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, σε όλη την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου ευρύτερα το βλέμμα μου, έχοντας εκτεθειθεί σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Οπουδήποτε πήγα, εμβαθύνθηκα στην τοπική καλλιτεχνική σκηνή και συνέδραμα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρότι ο επαγγελματικός μου προσανατολισμός επικεντρωνόταν στις επιχειρήσεις, η τέχνη υπήρχε πάντα μέσα μου, σιγά-σιγά βράζοντας υπογείως. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής άσκησης για μένα—ένας τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντοτε βρήκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω αυθεντικές εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, πάντα ελπίζα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική προοπτική και να σκεφθούν τη ζωή τους.
Το 2021, μετά την συνταξιοδότηση από την επιχειρηματική μου καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το εργαστήριό μου στο Παρίσι και αφιερώθηκα ολοκληρωτικά στην τέχνη μου. Στο τέλος του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου και, προς έκπληξή μου, το έργο μου απέκτησε γρήγορα αναγνώριση, βρίσκοντας οίκους σε ιδιωτικές συλλογές σε ολόκληρη την Ευρώπη, κυρίως στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και τις Κάτω Χώρες.

Α ARTISTIC CV

Η πρώτη ατομική μου έκθεση, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στο τέλος του 2024, αποκάλυψε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά χρωστικά και σπρέι στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εξωθημένου plexiglass, μια ελαφριά, λεία, γυαλιστερή και ορισμένες φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο όπως αναπτύσσεται. Δεν έχω οπτικό ανατροφοδοτικό σύστημα ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που χαιρετίζω. Επιτρέπω «τυχαία πειράματα» -οτιδήποτε ακολουθεί να βραχυκυκλώσει τη λογική!- να καθοδηγήσει το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρέπτη που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκαλύψεις και ανακαλύψεις όταν τελικά το κομμάτι εκτίθεται. Αυτή η προσέγγιση, που συνδέεται με τη διαδικασία αποκαλύψεως/σταθεροποίησης της φωτογραφίας, είναι προκλητική και ελευθερωτική. Οι αξίες της συνθεσης εμπλουτίζονται από στρώσεις και διαφάνειες, δίνοντας όμως σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευχαριστημένος όταν αναγνωρίζω «μη αναγκαίες» ανάγκες, δηλαδή ό,τι πιθανώς θα ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σε σιωπή και φως.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου συνειδητά απλή. Ούτε «συναισθήμα» ούτε «θεωρητική αντίληψη» αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε «γρήγορη κατανάλωση» ούτε «πνευματικοποίηση/πνευματική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξέταση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων της ιστοριών. Η τέχνη μου αποτελεί μια αναζήτηση «ζωής στο κέντρο της ζωής», το «le vif» όπως θα έθετε ο γαλλο-σφεντ SF δάσκαλος Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μερικές φορές μπορεί να θυμίζει τη διαφάνεια και τη λαμπρότητα ενός stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το plexiglass δίνει στον πίνακα μια λάμπουσα επιδερμίδα όπου μπορείς να διακρίνεις τη δική σου σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, αλλά και των ελλείποντων μερών, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω η διαλεκτική ανάμεσα στα «λεπτομέρειες για κοντινό θέαμα» και τη «διάσταση για ολόκληρο» να ενθαρρύνουν τους θεατές σε δικά τους εσωστρεφή ταξίδια.
Δεν διεκδικώ ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με όσα μπορούν να επιτευχθούν. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία αμφισβήτησης και εξέλιξης. Κάθε νέο δημιούργημα είναι μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, με οδηγεί να βελτιώσω τις ικανότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να καταφέρω. Για μένα η ζωγραφική είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να προκαλέσω ουσιαστικές συζητήσεις.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: "Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το να βλέπεις."

Anton Kaestner.