Anton Kaestner - #391 - S - " Chromatic MR13 ".

#391 - S - "Chromatic MR13".
Μοναδικό κομμάτι, πρωτότυπο έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το γαλλικό εργαστήριο.

Ακρυλικό σε σπρέι σε πλάκα τζετζέ plexiglas 3 mm.
Αυτό το πίνακας δεν είναι περιοδικό αντίγραφο. Αποτελεί ένα πρωτότυπο έργο ζωγραφισμένο σε πολλαπλά στρώματα χρωμάτων και/ή σπρέι, όπου το γυαλιστερό εφέ "glossy", παρόμοιο με την εφαρμογή ρητίνης, είναι μοναδικό.

Διαστάσεις : Ίντσα 12,6 * 9,1 * 0,12 / 32 * 23 * 0,3 εκ. χωρίς πλαίσιο.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς πλαίσιο.
Πλαίσιο ποιότητας μάρκας γερμανικής Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (Ίντσες 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 εκ.) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με πρόσθετο κόστος 70€.

Το έργο φέρει την υπογραφή στην πίσω πλευρά.
Έρχεται μαζί ένα Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η αποστολή είναι καλυμμένη από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας από Ελβετία, με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη 18/28 Ιουνίου 2026.

"Βιογραφία

Γεννήθηκα στη Γενεύη, Ελβετία. Μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και τον πολιτιστικό πλούτο της γης μου. Η δημιουργικότητα εκτιμάτο στο οικογενειακό μου περιβάλλον, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης και καλλιτέχνης, που ενέπνευσε αυτό που τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 ξεκίνησα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε σημειωματάρια A4 και μετά A3. Αρχικά με ενέπνευσαν οι μη-εικονογραφικές ζωγραφικές τεχνικές και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και παρότι θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα και μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς τα συγχρονίζαμε με την εξερεύνηση της ανθρώπινης ύπαρξης, της μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για το να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, σε όλη την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου ευρύτεραν την οπτική μου, εκθέτοντας με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Όπου κι αν πήγαινα, βυθιζόμουν στις τοπικές σκηνές τέχνης και συναναστρεφόμουν με την δημιουργική ενέργεια του κάθε τόπου.
Παρά την εστίαση στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη ήταν πάντα μέρος μου, ήσυχα να βράζει κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια η ζωγραφική έγινε μια μορφή κρυφής διαλογιστικής άσκησης για μένα — τρόπος να σπάσω τον κόσμο και να επικεντρωθώ στον εσωτερικό εαυτό μου.
Πάντα βρήκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζω μέσα από αυθεντικές εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, ελπίζω πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική προοπτική και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Στήριξα το ατελιέ μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου εξ ολοκλήρου στην τέχνη. Μέχρι το τέλος του 2023 εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου και, προς την έκπληξή μου, το έργο μου κέρδισε γρήγορα αναγνώριση, βρίσκοντας σπίτια σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και στην Ολλανδία.

Ακαδημαϊκό βιογραφικό

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση τέχνης, μακριά από παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά χρώματα και σπρέι στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εξωτυπωμένου plexiglass, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο καθώς αναπτύσσεται. Δεν έχω οπτική ανάδραση ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας — κάτι που καλωσορίζω. Επιτρέπω τυχαία πειράματα—οτιδήποτε επιτρέπει να διακοπεί η λογική!—να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρεπτικά εφέ που δημιουργώ, και να αφήσω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι εκτεθεί τελικά. Αυτή η προσέγγιση, που συνδέεται με τη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας, είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώσεις και διαφανότητες, δίνοντας όμως σε κάθε έργο μια “ασκητική” ποιότητα: χαίρομαι όταν αναγνωρίζω “αδυνατεί να αποδεχθείς ανάγκες”, δηλαδή αυτό που πιθανότατα θα ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σιωπηλά και φως.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου απλή συνειδητά. Ούτε “συναισθηματικό” ούτε “θεωρητική αντίληψη” αλλά η εμπειρία του Είναι. Ούτε “βιώσιμο γρήγορα” ούτε “πνευματική κατοχή”, αλλά διεύρυνση συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της · η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για “ζωή στην καρδιά της ζωής”, το «le vif» όπως θα έλεγε ο γάλλος μάστερ της επιστήμης φαντασίας Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μπορεί κάποιες φορές να παραπέμπει στη διαφάνεια και τη λαμπρότητα του stained glass, παραμένει σχεδόν πλήρως αφηρημένο. Περαιτέρω, το plexiglass προσφέρει στο έργο ένα γυαλιστερό δέρμα όπου μπορεί κάποιος να διακρίνει τη δική του σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, και των ελλείποντων μερών, απαιτεί μόνον ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι το παιχνίδι ανάμεσα σε «λεπτομέρειες για το κοντινό» και «απόσταση για το σύνολο» θα παρακινήσει τους θεατές να ξεκινήσουν τη δική τους εσωστρέφεια.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με το τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία αμφισβήτησης και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία αποτελεί αντιπαράθεση με τα όριά μου, με παρακινεί να τελειοποιήσω τις ικανότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να καταφέρω. Για μένα η ζωγραφική είναι καθημερινή τέχνη, εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσει ουσιαστικές συνομιλίες.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: "Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το να βλέπει κανείς."

Anton Kaestner.