Meuble d'appui - Γωνιακός - Ξύλο

Είναι ένα γωνιακό έπιπλο που διατηρεί τον τελετουργικό και ελαφρώς θεατρικό αέρα της ύστερης βικτοριανής διακόσμησης, αλλά ήδη φιλτραρισμένο από την πιο διακριτική και πρακτική ευαισθησία των αρχών του 20ού αιώνα. το κομμάτι υψώνεται σαν μικρή οικιακή αρχιτεκτονική: τέσσερα επίπεδα που ανεβαίνουν σε φθίνουσα κλίμακα, καθένα με τις κυματιστές του άκρες, σχεδόν στροβιλισμένες, που μαλακώνουν τη γεωμετρία του τρίγωνου που χαρακτηρίζει τα έπιπλα σχεδιασμένα για να αγκαλιάζουν τη γωνιά χωρίς να επιβάλλονται.

Το ξύλο, με τον κοκκινωπό τόνο και τη γυαλιστερή επιφάνεια, αποκαλύπτει μια ζεστή λάμψη που μαρτυρεί τόσο τη φροντίδα στη δουλειά όσο και τη διακοσμητική πρόθεση. Δεν είναι ένα μόνο λειτουργικό έπιπλο: είναι ένα αντικείμενο που θέλει να προβληθεί, που θέλει να συνοδεύσει το χώρο με μια νότα–εξευγενισμού. Ο κεντρικός βάσης/βάση που ανοίγει σε τρία καμπυλωτά πόδια φέρνει αυτήν την κλασική κάθετη {αίσθηση} του βικτοριανού γούστου, όπου ακόμα και οι στήλες μετατρέπονταν σε εκφραστικά στοιχεία.

Υπάρχει στην συνύπαρξη ένας πολύ ελκυστικός συνδυασμός μεταξύ ελαφρότητας και στολίδας: η δομή είναι κομψή, σχεδόν αιθέρια, αλλά οι περικοπές προφίλ και η παρουσία της βάσης δίνουν μια αύρα καλά επεξεργασμένου κομματιού, σχεδιασμένου για να εκθέτει μικρά αντικείμενα, πορσελίνες, αναμνήσεις ή φυτά. Είναι ο τύπος επίπλου που σε ένα σπίτι αρχών του 20ού αιώνα θα είχε καταλάβει μια γωνιά του σαλονιού ή του υποδοχέα, προσφέροντας μια νότα διακρίσεων χωρίς να αποσπά τον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Αντίστοιχα, ένα γωνιακό έπιπλο που συνδυάζει την κληρονομιά της βικτοριανής εποχής —τις καμπύλες, την αγάπη για τη λεπτομέρεια, την υπέρβαση— με τη λειτουργικότητα και τη διαύγεια των γραμμών που άρχισαν να επικρατούν στο τέλος του αιώνα. Ένα ευχάριστο κομμάτι, διακοσμητικό, και με αυτή την ήρεμη γοητεία των επίπλων που συνόδευσαν διάφορες γενιές.

Αποστολή πιστοποιημένου ταχυδρομείου και καλό συσκευαστήριο.