Anton Kaestner - #328 - S - " Hommage S#10 ".

#328 - S - "Hommage #S10".
Ιδιαία δημιουργία, πρωτότυπο έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το γαλλικό στούντιο.

Ακρυλικό σπρέι σε πλάκα Plexiglas 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για πρωτότυπο έργο ζωγραφισμένο σε πολλές στρώσεις βαφής και/ή σπρέι, με γυαλιστερή απόδοση που θυμίζει εφραγμένο βινύλιο, και είναι μοναδικό.

Διαστάσεις: Inch 12,6 * 9,1 * 0,12 / 32 * 23 * 0,3 cm χωρίς κορνίζα.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κορνίζα.
Κορνίζα υψηλής ποιότητας μάρκας Nielsen από αλουμίνιο, γερμανική καταγωγής, αναφορά 34 (Inch 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά τη μεταφορά με επιπλέον χρέωση 70€.

Το έργο είναι υπογεγραμμένο από την πίσω πλευρά.
Σ accompanies ένα Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η παράδοση συνοδεύεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη έκθεση - Lausanne Beaulieu 7/10 Μαΐου 2026.

"Biography

Γεννήθηκα στη Γενεύη, Ελβετία. Μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και τον πολιτιστικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμάτο στην οικογένειά μου, και ήταν ο μακαρίτης παππούς μου, τεχνίτης και καλλιτέχνης, που με επηρέασε και θέριεψε τη σπόρο για αυτό που αργότερα θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε σημειωματάρια A4 και αργότερα A3. Αρχικά με τραβούσαν οι μη-εικονογραφικές ζωγραφιές και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς συντονίζονταν με την εξερεύνηση της ανθρώπινης ύπαρξης, της μελαγχολίας και των βαθύτερων αλήθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες ακολούθησα διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με οδήγησε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες έως το Μαρόκο, Βέλγιο, καθώς και σε Ω Asia και Γαλλία. Τα ταξίδια μου διευρύνουν οπτική, εκθέτοντάς με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτισμικών επιρροών. Οπουδήποτε πήγα, εμβάθυνσα στη τοπική σκηνή τέχνης και αλληλεπίδρασα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την εστίασή μου στην επιχειρηματική καριέρα, η τέχνη ήταν πάντα μέρος μου, σιγά-σιγά να βράζει κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής μελέτης για μένα — ένας τρόπος να σπάσω τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό εαυτό μου.
Πάντοτε βρήκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω γνήσιες εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, πάντα ονειρευόμουν να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική και να αν Reflect on their own lives.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότηση από την επιχειρηματική μου καριέρα, αφιερώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Άνοιξα το στούντιο μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνομαι ολοκληρωτικά στην τέχνη μου. Μέχρι το τέλος του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική μου καριέρα και, προς έκπληξή μου, το έργο μου κέρδισε γρήγορα αναγνώριση, βρίσκοντας οίκους σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και τις Κάτω Χώρες.

Artistic CV

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά χρώματα και σπρέι στον πίσω με τον ανακυκλωμένο εξωθούμενο πρεξιγλάς, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και συχνά εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο καθώς αναπτύσσεται. Δεν έχω οπτικό ανάδραση ή έλεγχο κατά τη διαδικασία — κάτι που χαιρετίζω. Επιτρέπω «τυχαία πειράματα» — οτιδήποτε πάει για την ανάγκη να αμφισβητήσει τη λογική — να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρέπτικα εφέ που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι τελικά εκτίθεται. Αυτή η προσέγγιση, που συντονίζεται με τη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας, είναι προκλητική και ελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώσεις και διαφάνειες, προσδίδοντας σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευτυχισμένος όταν αναγνωρίζω τις «αμετάβλητες αναγκαιότητες», δηλαδή αυτά που περιμένουμε να ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σε σιγή και φως.
Κρατώ τη προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε «δάκρυο» ούτε «θεωρητική αντίληψη», αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε άμεση κατανάλωση ούτε «νοηματοποίηση/νοησιακή κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων της ιστοριών — η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για τη «ζωή στο κέντρο της ζωής», το «le vif» όπως θα έλεγε ο Γάλλος επιστήμονας λογοτεχνίας Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μπορεί μερικές φορές να θυμίζει τη διαφάνεια και τη λαμπρότητα του βιτρό, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το Plexiglas δίνει στον πίνακα μια λαμπερή επιδερμίδα όπου μπορεί κανείς να διακρίνει τη δική του σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικός καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Ο αλληλεπιρροή φωτός, χρώματος και υφής, ακόμη και των ελλειπόντων μερών, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ο παιγνιτισμός μεταξύ «λεπτομερειών για κοντινό μάτι» και «απόσταση για ολόκληρο» να παρακινήσει τους θεατές να επιβιβαστούν σε δικά τους εσωτερικά ταξίδια.
Δεν υπαινίσσομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με όσα μπορούν να επιτευχθούν. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερωτημάτων και ανάπτυξης. Κάθε νέο δημιούργημα είναι μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, με ωθεί να βελτιώνω τις δεξιότητές μου και να εξερευνώ περαιτέρω τι μπορώ να επιτύχω. Η ζωγραφική για μένα είναι ένα καθημερινό επάγγελμα, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικές συνομιλίες.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το να βλέπεις.»

Anton Kaestner