Matteo Ciffo - Frammenti - Eracle

- Γλυπτική σύγχρονη του Matteo Ciffo (Ιταλία - 1987). Τίτλος Frammenti-Eracle
- Έτος 2026. Έκδοση αριθ. 1/8 - Υπογεγραμμένη και πιστοποιημένη από τον καλλιτέχνη, με πιστοποιητικό γνησιότητας
- Υλικό: Ψυχρή χύτευση σκόνης μαρμάρου και λίθου
- Άριστες συνθήκες



Συλλογή FRAMMENTI

Η αντίθεση με τη κλασική γλυπτική αποτελεί κεντρικό στοιχείο αυτής της συλλογής. Εκείνες οι μορφές, ιστορικά συνδεδεμένες με την ιδέα της τελειότητας, της αιωνιότητας και της συλλογικής μνήμης, λαμβάνονται ως αφετηρία και υποβάλλονται σε μια διαδικασία θραύσης και επαναπροσδιορισμού.
Η μορφή πλέον δεν ερμηνεύεται ως σταθερή ενότητα, αλλά ως μεταβατική συνθήκη. Διακόπτεται, διασπάται και επανασυντίθεται, αποκαλύπτοντας τη δική της αστάθεια. Ο όγκος ανοίγει, διαχωρίζεται σε μπλοκ και θραύσματα, δημιουργώντας μια νέα δομή στην οποία ο χρόνος δεν κρύβεται πλέον, αλλά γίνεται ορατό στοιχείο.
Αυτή η ένταση εξαλείφει την ιδέα της τελειότητας ως απόλυτης κατάστασης. Εκείνο που φαίνεται αιώνιο αποκαλύπτει τη δική του τρωτότητα. Η κλασική μορφή επιβιώνει, αλλά μεταμορφωμένη: δεν αποτελεί πια σύμβολο αθανασίας, αλλά παρουσία διαπερασμένη από τον χρόνο, εκτεθειμένη στην αλλαγή και αποδιδόμενη σε μια νέα διάσταση.



MATTEO CIFFO

Γεννημένος στη Μιλιάνε (Biella) το 1987, από το 2007 αναπτύσσω μια έρευνα εστιασμένη στην ύλη, τη μεταμόρφωσή της και τη μνήμη που διατηρεί. Το έργο μου ξεκινά από μια άμεση σχέση με ευγενείς και πολύπλοκους υλικά όπως σκόνες μαρμάρου και πέτρα, φυσικούς χρωστικούς, καφέδες και βάρ, οξειδισμούς και μέταλλα. Δεν τα θεωρώ απλά εκφραστικά εργαλεία, αλλά ζωντανές παρουσίες, φορείς χρόνου, ιστορίας και δυνατότητας αναγέννησης.

Μέσα από μια διαδικασία που θεωρώ περισσότερο ιερουργία παρά γλυπτική: μια αναγέννηση της πέτρας καθοδηγούμενη από το δικό μου χέρι. Η πρακτική ξεκινά από την παρατήρηση και από την επιθυμία να αποδώσω ζωή σε ό,τι θραύστηκε, εγκαταλείφθηκε ή ξεχάστηκε. Θραύσματα και απόβλητα, συχνά προερχόμενα από τη δουλειά άλλων γλυπτών, γίνονται αρχική ύλη για τα έργα μου.
Πρόκειται για υλικά που φέρουν ήδη μια ιστορία μέσα τους. Τα σπάω και τα επανασυνθέτω, δημιουργώντας μορφές που δεν ανήκουν πλέον στην προηγούμενη κατάστασή τους, αλλά σε μια νέα συνθήκη. Κάθε έργο προκύπτει από μια ισορροπία ευαίσθητη ανάμεσα σε απώλεια και ανάσταση, ανάμεσα στη μνήμη και τις δυνατότητες, καθιστώντας ορατή τη στιγμή κατά την οποία η ύλη παύει να είναι ό,τι ήταν και γίνεται κάτι εντελώς διαφορετικό.

Το ταξίδι έχει τη μορφή μιας μεταμόρφωσης που ξεπερνά τη συμβατική γλυπτική, προσεγγίζοντας μια διάσταση σχεδόν αλχημική. Χρησιμοποιώ υλικά που έχουν ήδη ύπαρξη, τα σπάω και τα επανασυνθέτω για να δημιουργήσω νέες μορφές και ταυτότητες. Κάθε δημιουργία προκύπτει από μια ένταση μεταξύ καταστροφής και αναγέννησης, ανάμεσα σε απώλεια και μνήμη, καθιστώντας ορατό ένα συνεχή κατάσταση μεταβολής.
Η έρευνα αντιμετωπίζει υλικά που ενσαρκώνουν μια βαθιά αντίφαση: φαινομενικά αιώνια και αδιάλυτα, αλλά ταυτόχρονα ευαίσθητα και τρωτά. Εκείνο που φαίνεται αμετάβλητο αποκαλύπτει μια ασταθή φύση, ικανή να αντιδρά, να οξειδώνεται και να μεταμορφώνεται με το πέρασμα του χρόνου. Αυτή η κατάσταση καθιστά την ύλη ενεργό μέρος του έργου, εμπλεγμένο σε έναν διαρκή διάλογο με τον χρόνο και το περιβάλλον.
Η τελειότητα αφήνει χώρο στην ευθραυστότητα, και η αιωνιότητα εκδηλώνεται ως ζωντανή και ανθρώπινη εμπειρία. Η ύλη δεν υπάγεται, αλλά γίνεται συν-συνδημιουργός, διατηρώντας στην επιφάνεια τα ίχνη του χεριού, της διαδικασίας και της ίδιας της εξέλιξής της.

Αυτοδίδακτος, έχω χτίσει τη διαδρομή μου μέσω πειραματισμού, παρατήρησης και ακρόασης. Η προσέγγιση δεν στοχεύει τον έλεγχο, αλλά τη συνοδεία του υλικού στη μεταμόρφωσή του. Οι μορφές που προκύπτουν αντικατοπτρίζουν τη λειτουργία της μνήμης: δομές όπου θραύσματα, αποτυπώματα και έλλειψες συνυπάρχουν και αναγεννούνται.
Αυτή η πρακτική εξερευνά τη ύλη ως ζωντανό αρχείο. Οι γλυπτές προκύπτουν ως παρουσίες αιωρούμενες ανάμεσα σε καταστροφή και αναγέννηση, ανάμεσα σε διατήρηση και μεταμόρφωση, αποδίδοντας στη ύλη μια διάσταση βαθιά σύγχρονη και ανθρώπινη.