Αρχαία Αιγυπτιακή Μπρούντζος Άγαλμα του θεού Όσιρις. Ύψος 14,5 εκ. Ύστερη Περίοδος, 664–332 π.Χ.





Προσθήκη στα αγαπημένα σας για να λαμβάνετε ειδοποιήσεις δημοπρασίας.

Διηύθυνε το Μουσείο Συλλογής Ifergan, ειδικευμένη στην Φοινικική αρχαιολογία.
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 133888 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Περιγραφή από τον πωλητή
Ο Όσιρις
Αρχαία Αίγυπτος, Ύστερη Περίοδος, 664 - 332 π.Χ.
Στερεό μπρούντζον με υπόλοιπο επίχρυσο
12,2 εκ. ύψος, 14,5 εκ. ύψος με βάση.
ΙΣΧΥΟΝΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ:
- Ιδιωτική συλλογή, Βέλγιο, δεκαετίες 1970.
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Καλή κατάσταση, συντήρηση στα πόδια, βλ. φωτογραφίες.
Ο Όσιρις, ένας από τους σημαντικότερους θεούς της αρχαίας Αιγύπτου. Η προέλευση του Όσιρι είναι ασαφής· ήταν τοπικός θεός του Μπουςίρις, στη Χώρα Κάτω Αιγύπτου, και μπορεί να σημαίνει μια προσωποποίηση της χθονικής (κάτω κόσμου) γονιμότητας. Περίπου το 2400 π.Χ., ωστόσο, ο Όσιρις είχε σαφή διπλό ρόλο: ήταν τόσο θεός της γονιμότητας όσο και ενσωμάτωση του νεκρού και αναστημένου βασιλιά. Αυτός ο διπλός ρόλος συνδέονταν με την αιγυπτιακή αντίληψη της θεϊκής βασιλείας: ο βασιλιάς στον θάνατο γινόταν Όσιρις, θεός του κάτω κόσμου· και ο γιος του νεκρού βασιλιά, ο εν ζωή βασιλιάς, ταυτίζονταν με τον Ώρος, θεό του ουρανού. Οι Όσιρις και Ώρος ήταν έτσι πατέρας και γιος. Η θεά Ίσις υπήρξε η μητέρα του βασιλιά και έτσι μητέρα του Ώρου και σύντροφος του Όσιρι. Ο θεός Σέθ ήταν θεωρούμενος ο δολοφόνος του Όσιρι και αντίπαλος του Ώρου.
Σύμφωνα με τη μορφή του μύθου όπως την κατέγραψε ο ελληνόφωνος συγγραφέας Πλούταρχος, ο Όσιρις σκοτώθηκε ή πνίγηκε από τον Σέθ, ο οποίος έκοψε το σώμα σε 14 κομμάτια και τα πέταξε σε ολόκληρη την Αίγυπτο. Εν συνεχεία, η Ίσις και η αδελφή της Νεφθίς βρήκαν και θάψαν όλα τα κομμάτια, εκτός από το πέος, δίνοντας καινούριο ζωή στον Όσιρι, ο οποίος από τότε έμεινε στον κάτω κόσμο ως κυβερνήτης και κριτής. Ο γιος του Ώρος κατάφερε να νικήσει τον Σέθ, εκδικούμενος τον Όσιρι και γίνεται ο νέος βασιλιάς της Αιγύπτου.
Ο Όσιρις δεν ήταν μόνο κυβερνήτης των νεκρών αλλά και η δύναμη που έδινε ζωή από τον κάτω κόσμο, από την βλάστηση μέχρι την ετήσια πλημμύρα του Νείλου. Από περίπου το 2000 π.Χ. και μετά πίστευαν ότι κάθε άνθρωπος, όχι μόνο οι νεκροί βασιλιάδες, συνδεόταν με τον Όσιρι κατά τον θάνατο. Αυτή η ταύτιση με τον Όσιρι δεν σήμαινε ανάσταση, διότι ακόμα και ο Όσιρις δεν αναστήθηκε. Αντίθετα, σήμαινε την ανανέωση της ζωής τόσο στον επόμενο κόσμο όσο και μέσω των απογόνων κάποιου στη Γη. Σε αυτήν την παγκόσμια μορφή ο λατρεία του Όσιρι απέκτησε εξάπλωση σε όλη την Αίγυπτο, συχνά συνδεόμενη με τα λατρευτικά ιερουργήματα τοπικών θεοτήτων γονιμότητας και υπέρτατου κόσμου.
Η ιδέα ότι η αναγέννηση στην επόμενη ζωή μπορούσε να επιτευχθεί με τη λατρεία του Όσιρι εξασφαλιζόταν μέσω ορισμένων μορφών λατρείας. Στη Μέση Βασιλεία (1938–περ. 1630 π.Χ.) τα πανηγύρια του θεού αποτελούνταν από πομπές και νυκτερινά τελετουργικά και εορτάζονταν στον ναό της Αβύδου, όπου ο Όσιρις είχε ταυτιστεί με τον αρχαίο θεό των νεκρών, τον Χεντύ-Ιμεντίου. Αυτή η ονομασία, που σημαίνει «Πρόσταγμα των Δυτικών», υιοθετήθηκε από τον Όσιρι ως επίθετο. Επειδή τα πανηγύρια διεξάγονταν ανοιχτά, επιτρεπόταν η δημόσια συμμετοχή, και μέχρι τα μέσα της δεύτερης χιλιετίας π.Χ. είχε γίνει μόδα να θάβονται κατά μήκος του πομπικού δρόμου στην Αβύδο ή να στηθεί ένα κενόσημο εκεί ως αντιπρόσωπος των νεκρών.
Τα φεστιβάλ του Όσιρι που συμβόλιζαν ξανά το πεπρωμένο του θεού εορτάζονταν ετησίως σε διάφορες πόλεις σε όλη την Αίγυπτο. Κεντρικό χαρακτηριστικό των εορτών κατά την ύστερη περίοδο ήταν η κατασκευή του «κηπουρού Όσιρι», ενός καλουπιού σε σχήμα Όσιρι, πλήρους με χώμα. Το καλούπι υγραίνεται με τα νερά του Νείλου και σπέρνεται με σίτο. Αργότερα, το βλαστάνοντας σιτάρι συμβολίζει την ζωτική δύναμη του Όσιρι.
Στη Μεμφίς ο ιερός ταύρος, ο Απόις, συνδέθηκε με τον Όσιρι, γινόμενος Όσιρι-Απις, που τελικά έγινε το όνομα του ελληνιστικού θεού Σέραπις. Οι Ελληνιστές και Ρωμαίοι συνδέσανε τον Όσιρι με τον θεό Διόνυσο. Ο Όσιρις ταυτίστηκε επίσης με τον Σόκερ, αρχαίο μεμφίτικο θεό των νεκρών.
Η αρχαιότερη γνωστή απεικόνιση του Όσιρι dates to about 2300 π.Χ., αλλά οι απεικονίσεις του είναι σπάνιες πριν από τη Νεότερη Βασιλεία (1539–1075 π.Χ.), όταν εικονίζεται σε αρχαιοποιημένη μορφή ως μουμια with arms crossed on his breast, ένα χέρι να κρατά ένα κούρα, το άλλο ένα μαστίγιο. Στο κεφάλι του φορούσε το Atef-κορώνα, που συνίστατο από τον λευκό στέφανο της Άνω Αιγύπτου και δύο φτερά στρουθοπέρδισας.
Ιστορία πωλητή
Ο Όσιρις
Αρχαία Αίγυπτος, Ύστερη Περίοδος, 664 - 332 π.Χ.
Στερεό μπρούντζον με υπόλοιπο επίχρυσο
12,2 εκ. ύψος, 14,5 εκ. ύψος με βάση.
ΙΣΧΥΟΝΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ:
- Ιδιωτική συλλογή, Βέλγιο, δεκαετίες 1970.
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Καλή κατάσταση, συντήρηση στα πόδια, βλ. φωτογραφίες.
Ο Όσιρις, ένας από τους σημαντικότερους θεούς της αρχαίας Αιγύπτου. Η προέλευση του Όσιρι είναι ασαφής· ήταν τοπικός θεός του Μπουςίρις, στη Χώρα Κάτω Αιγύπτου, και μπορεί να σημαίνει μια προσωποποίηση της χθονικής (κάτω κόσμου) γονιμότητας. Περίπου το 2400 π.Χ., ωστόσο, ο Όσιρις είχε σαφή διπλό ρόλο: ήταν τόσο θεός της γονιμότητας όσο και ενσωμάτωση του νεκρού και αναστημένου βασιλιά. Αυτός ο διπλός ρόλος συνδέονταν με την αιγυπτιακή αντίληψη της θεϊκής βασιλείας: ο βασιλιάς στον θάνατο γινόταν Όσιρις, θεός του κάτω κόσμου· και ο γιος του νεκρού βασιλιά, ο εν ζωή βασιλιάς, ταυτίζονταν με τον Ώρος, θεό του ουρανού. Οι Όσιρις και Ώρος ήταν έτσι πατέρας και γιος. Η θεά Ίσις υπήρξε η μητέρα του βασιλιά και έτσι μητέρα του Ώρου και σύντροφος του Όσιρι. Ο θεός Σέθ ήταν θεωρούμενος ο δολοφόνος του Όσιρι και αντίπαλος του Ώρου.
Σύμφωνα με τη μορφή του μύθου όπως την κατέγραψε ο ελληνόφωνος συγγραφέας Πλούταρχος, ο Όσιρις σκοτώθηκε ή πνίγηκε από τον Σέθ, ο οποίος έκοψε το σώμα σε 14 κομμάτια και τα πέταξε σε ολόκληρη την Αίγυπτο. Εν συνεχεία, η Ίσις και η αδελφή της Νεφθίς βρήκαν και θάψαν όλα τα κομμάτια, εκτός από το πέος, δίνοντας καινούριο ζωή στον Όσιρι, ο οποίος από τότε έμεινε στον κάτω κόσμο ως κυβερνήτης και κριτής. Ο γιος του Ώρος κατάφερε να νικήσει τον Σέθ, εκδικούμενος τον Όσιρι και γίνεται ο νέος βασιλιάς της Αιγύπτου.
Ο Όσιρις δεν ήταν μόνο κυβερνήτης των νεκρών αλλά και η δύναμη που έδινε ζωή από τον κάτω κόσμο, από την βλάστηση μέχρι την ετήσια πλημμύρα του Νείλου. Από περίπου το 2000 π.Χ. και μετά πίστευαν ότι κάθε άνθρωπος, όχι μόνο οι νεκροί βασιλιάδες, συνδεόταν με τον Όσιρι κατά τον θάνατο. Αυτή η ταύτιση με τον Όσιρι δεν σήμαινε ανάσταση, διότι ακόμα και ο Όσιρις δεν αναστήθηκε. Αντίθετα, σήμαινε την ανανέωση της ζωής τόσο στον επόμενο κόσμο όσο και μέσω των απογόνων κάποιου στη Γη. Σε αυτήν την παγκόσμια μορφή ο λατρεία του Όσιρι απέκτησε εξάπλωση σε όλη την Αίγυπτο, συχνά συνδεόμενη με τα λατρευτικά ιερουργήματα τοπικών θεοτήτων γονιμότητας και υπέρτατου κόσμου.
Η ιδέα ότι η αναγέννηση στην επόμενη ζωή μπορούσε να επιτευχθεί με τη λατρεία του Όσιρι εξασφαλιζόταν μέσω ορισμένων μορφών λατρείας. Στη Μέση Βασιλεία (1938–περ. 1630 π.Χ.) τα πανηγύρια του θεού αποτελούνταν από πομπές και νυκτερινά τελετουργικά και εορτάζονταν στον ναό της Αβύδου, όπου ο Όσιρις είχε ταυτιστεί με τον αρχαίο θεό των νεκρών, τον Χεντύ-Ιμεντίου. Αυτή η ονομασία, που σημαίνει «Πρόσταγμα των Δυτικών», υιοθετήθηκε από τον Όσιρι ως επίθετο. Επειδή τα πανηγύρια διεξάγονταν ανοιχτά, επιτρεπόταν η δημόσια συμμετοχή, και μέχρι τα μέσα της δεύτερης χιλιετίας π.Χ. είχε γίνει μόδα να θάβονται κατά μήκος του πομπικού δρόμου στην Αβύδο ή να στηθεί ένα κενόσημο εκεί ως αντιπρόσωπος των νεκρών.
Τα φεστιβάλ του Όσιρι που συμβόλιζαν ξανά το πεπρωμένο του θεού εορτάζονταν ετησίως σε διάφορες πόλεις σε όλη την Αίγυπτο. Κεντρικό χαρακτηριστικό των εορτών κατά την ύστερη περίοδο ήταν η κατασκευή του «κηπουρού Όσιρι», ενός καλουπιού σε σχήμα Όσιρι, πλήρους με χώμα. Το καλούπι υγραίνεται με τα νερά του Νείλου και σπέρνεται με σίτο. Αργότερα, το βλαστάνοντας σιτάρι συμβολίζει την ζωτική δύναμη του Όσιρι.
Στη Μεμφίς ο ιερός ταύρος, ο Απόις, συνδέθηκε με τον Όσιρι, γινόμενος Όσιρι-Απις, που τελικά έγινε το όνομα του ελληνιστικού θεού Σέραπις. Οι Ελληνιστές και Ρωμαίοι συνδέσανε τον Όσιρι με τον θεό Διόνυσο. Ο Όσιρις ταυτίστηκε επίσης με τον Σόκερ, αρχαίο μεμφίτικο θεό των νεκρών.
Η αρχαιότερη γνωστή απεικόνιση του Όσιρι dates to about 2300 π.Χ., αλλά οι απεικονίσεις του είναι σπάνιες πριν από τη Νεότερη Βασιλεία (1539–1075 π.Χ.), όταν εικονίζεται σε αρχαιοποιημένη μορφή ως μουμια with arms crossed on his breast, ένα χέρι να κρατά ένα κούρα, το άλλο ένα μαστίγιο. Στο κεφάλι του φορούσε το Atef-κορώνα, που συνίστατο από τον λευκό στέφανο της Άνω Αιγύπτου και δύο φτερά στρουθοπέρδισας.
Ιστορία πωλητή
Λεπτομέρειες
Αποποίηση ευθυνών
Ο πωλητής ενημερώθηκε από την Catawiki σχετικά με τις απαιτήσεις εγγράφων και εγγυάται τα εξής: - το αντικείμενο αποκτήθηκε νόμιμα - ο πωλητής έχει το δικαίωμα να πωλήσει ή/και να εξαγάγει το αντικείμενο, ανάλογα με την περίπτωση - ο πωλητής θα παράσχει τις απαραίτητες πληροφορίες προέλευσης και θα διευθετήσει τα απαιτούμενα έγγραφα και άδειες, κατά περίπτωση και σύμφωνα με τους τοπικούς νόμους - ο πωλητής θα ειδοποιήσει τον αγοραστή για τυχόν καθυστερήσεις στην έκδοση των αδειών. Υποβάλλοντας προσφορά, αναγνωρίζετε ότι ενδέχεται να απαιτούνται έγγραφα εισαγωγής ανάλογα με τη χώρα διαμονής σας και ότι η έκδοση των αδειών μπορεί να προκαλέσει καθυστερήσεις στην παράδοση του αντικειμένου σας.
Ο πωλητής ενημερώθηκε από την Catawiki σχετικά με τις απαιτήσεις εγγράφων και εγγυάται τα εξής: - το αντικείμενο αποκτήθηκε νόμιμα - ο πωλητής έχει το δικαίωμα να πωλήσει ή/και να εξαγάγει το αντικείμενο, ανάλογα με την περίπτωση - ο πωλητής θα παράσχει τις απαραίτητες πληροφορίες προέλευσης και θα διευθετήσει τα απαιτούμενα έγγραφα και άδειες, κατά περίπτωση και σύμφωνα με τους τοπικούς νόμους - ο πωλητής θα ειδοποιήσει τον αγοραστή για τυχόν καθυστερήσεις στην έκδοση των αδειών. Υποβάλλοντας προσφορά, αναγνωρίζετε ότι ενδέχεται να απαιτούνται έγγραφα εισαγωγής ανάλογα με τη χώρα διαμονής σας και ότι η έκδοση των αδειών μπορεί να προκαλέσει καθυστερήσεις στην παράδοση του αντικειμένου σας.
