Giuseppe Sidoli (1884–1975) - Scena Militare

ΑΣΤΕΡΙΔΑ

Giuseppe Sidoli (1884–1975) ζωγράφος, χαράκτης και γελοιογράφος ιταλικής καταγωγής. Γεννημένος στο Rossoreggio di Bettola, κοντά στο Piacenza, ανήκε σε μια οικογένεια καλλιτεχνών μαζί με τους μεγαλύτερους αδελφούς του Nazareno και Pacifico Sidoli. Μετά τις πρώτες σπουδές στη Γένοβα και τη λήψη διπλώματος λογιστή στο Piacenza, δραστηριότητα που τον βρήκε και καθηγητή, ακολούθησε την αληθινή του κλήση σπουδάζοντας στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Parma. Η τεχνική και θεωρητική του κατάρτιση τον οδήγησε να κυριεύσει διάφορες εκφραστικές μορφές, από το λάδι ως το ακουαρέλα μέχρι τη χαρακτική, συχνά συνεργαζόμενος με τον αδελφό Nazareno σε σημαντικούς θρησκευτικούς διακοσμητικούς κύκλους, όπως ο τοιχογραφικός πίνακας της Θεσμικής Ευχαριστίας που ολοκληρώθηκε το 1938 για την εκκλησία του Corpus Domini στο Piacenza.

Η ποιητική του Sidoli παρέμεινε πάντοτε προσηλωμένη σε ένα αυστηρό ρεαλισμό, ικανό να εξυψώνει τοπία, πορτρέτα και καθημερινές σκηνές μέσω μίας στιβαρής ζωγραφικής τεχνικής και μίας ερμηνευτικής ευαισθησίας που απέφευγε κάθε ακαδημαϊκή υπερβολή. Εκτός από τη μνημειακή και στο μεσαίο καβαλέτο ζωγραφική, ανέπτυξε μια οξεία διάθεση γελοιογραφίας, παρουσιάζοντας με επιτυχία τα γραφικά του έργα στο Μιλάνο, στο Κόμο και στο Piacenza. Εκτός από τη δημιουργική δραστηριότητα, ο Sidoli ανέπτυξε ακαδημαϊκό ρόλο ανεκτίμητης αξίας: το 1931 διορίστηκε, ύστερα από την επιθυμία του ιδρυτή, πρώτος διευθυντής της Galleria d'Arte Moderna Ricci Oddi, θέση που διατήρησε μέχρι το 1967. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, έδειξε εξαιρετική αφοσίωση στο καλλιτεχνικό κληροδότημα, συντονίζοντας προσωπικά τη μεταφορά και την προστασία των έργων της γκαλερί σε ένα κάστρο της περιοχής Parmense για να τα σώσει από τους βομβαρδισμούς και τις ληστείες.

Η αξία της παραγωγής του τεκμηριώνεται από την παρουσία σημαντικών έργων σε περίφημα δημόσια και ιδιωτικά σύνολα, τόσο στην Ιταλία όσο και στο εξωτερικό. Μεταξύ των σημαντικότερων αριστουργημάτων του, που φυλάσσονται στην Galleria Ricci Oddi, θυμόμαστε «Οι κηδείες ενός ποιητή» και το εντυπωσιακό «Tempo Nebbioso» του 1942, ένα έργο που σωστά αποδίδει την ικανότητά του να συλλαμβάνει την ατμόσφαιρα και την πραγματικότητα της Παδάνης. Η αναγνώριση της καλλιτεχνικής πορείας του κορυφώθηκε στη μονογραφική έκθεση που έγινε το 1980 στους αιθουσακούς των Amici dell’Arte στο Piacenza, η οποία γιόρτασε την καριέρα ενός ανθρώπου ικανού να συνδέσει τη δημιουργική φαντασία με τη φροντίδα και ανάδειξη της ομορφιάς.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

«Μαύρα πουκάμισα του Φασισμού σε Παρέλα», λάδι σε χαρτόνι, 33x24 εκ., χρονολογείται στις δεκαετίες του 1930, υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος. Πίσω από τη σφραγίδα υπάρχουν ορισμένα σκίτσα, μεταξύ των οποίων φαίνεται να είναι η γελοιογραφία του Mussolini, απόδειξη της δραστηριότητας γελοιογραφίας του δημιουργού. Το έργο φαίνεται πιθανότατα να ξεκίνησε ως σκίτσο για μια καρτ-ποστάλ καθεστώτος, ακόμη ένα μαρτυρία της άλλης δραστηριότητας του Sidoli, ως παραγωγικός συγγραφέας εικονογραφήσεων και σχεδιαστής καρτών.

Το έργο παρουσιάζει ένα θέμα με ισχυρή προπαγανδιστική επίδραση, τυπικό του πολιτικού κλίματος της εποχής. Στο κέντρο της σύνθεσης, μια μορφή αρσενικού σε στολή φασιστική προχωρά με βήμα προχωρημένο, με το δεξί χέρι τεντωμένο προς τα πάνω και το αριστερό πόδι υψωμένο, καθώς κρατά περήφανο έναν στέφανο δάφνης και κλάδους. Η έκφρασή του είναι κραυγαλέα, μια κραυγή ζέφους και αποφασιστικότητας που επιβάλλεται στον θεατή. Πίσω από αυτόν, αριστερά, άλλες παρόμοιες φιγούρες προχωρούν σε στήλη, δημιουργώντας μάζα σκούρη και συμπαγής από τις μαύρες φανέλες με τους τυπικούς παντελόνια «του ζουάβα», με τα φουλάρια στον λαιμό που προσφέρουν μια αντίθετη χρωματική πινελιά. Η ιδιαιτερότητα της σύνθεσης βρίσκεται στο δεξί μέρος του παρασκηνίου, όπου, emerging from clouds or a foggy atmosphere, εμφανίζεται μια σειρά λευκών φαντασμαγορικών ή αγγελικών μορφών που παρελαύνουν στον ουρανό. Αυτή η εμφάνιση, που θυμίζει την εικόνα των «δίκαιων» ή μιας ιδεολογικής απόδειξης, δίνει στο έργο έναν τόνο δοξαστικό και ηρωικό, μια μυστική ανάταση του καθημερινού γεγονότος. Το φως, προερχόμενο από τον ουρανό πίσω από το στέφανο, φωτίζει σαφώς τη κεντρική φιγούρα και εστιάζει τη ματιά στη θύελλα του ουράνιου σώματος.

Το έργο αποτελεί παράδειγμα του «αυστηρού ρεαλισμού» που χαρακτηρίζει την ποιητική του Sidoli. Η πινελιά είναι ζωηρή και υλική, ικανή να δώσει φυσικότητα στις μορφές και στα ενδύματα, χωρίς να πέφτει σε μια αραιωμένη ακαδημαϊκή υπεροψία. Ο χρωματικός παιχνίδι είναι λιτό, κυριαρχείται από τους σκοτεινούς τόνους των στολών, από τους γκρίζους και καφέ του φόντου και από το λευκό της θύελλας. Αυτή η τεχνική και συνθετική αυστηρότητα εντάσσεται τέλεια στην παραγωγή της δεκαετίας του 1930, μια περίοδος όπου η ζωγραφική συχνά εξυπηρετούσε την ιδεολογία του καθεστώτος, διατηρώντας ωστόσο υψηλή εκτελεστική ποιότητα. Το έργο αποκαλύπτει επίσης την ερμηνευτική ευαισθησία του Sidoli στην ιπχωρική ατμόσφαιρα, μια ικανότητα εμφανής στους πορτρέτα και τα τοπία Παδάνης, όπως το διάσημο «Tempo Nebbioso», που εδώ καλείται από την ομίχλη της ατμόσφαιρας από την οποία emerg οι φιγούρες στο φόντο. Αυτή η ζωγραφιά αποδεικνύει πώς ο Piacentino δάσκαλος, γνωστός και για τον ρόλο του ως εικονογράφος, ήταν ικανός να συνθέσει ρεαλισμό και συμβολισμό για να δημιουργήσει ένα έργο με ισχυρή οπτική και ιδεολογική επίδραση.

ΑΝΑΦΟΡΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

Καλή γενική κατάσταση. Το έργο είναι ολόκληρο σε κάθε του μέρος με ζωντανές και ευανάγνωστες χρωματικές αποχρώσεις και πινελιές.

Αποστολή με ιχνηλάτηση και ασφάλιση με κατάλληλη συσκευασία.