Paolo Fedeli - Scorcio di Venezia

PAOLO FEDELI γεννήθηκε στη Τοσκάνη το 1957. Φοίτησε στο Ινστιτούτο Τέχνης της Σιέννας, αποκτώντας δίπλωμα Δάσκαλος «Τέχνη». Έχει διοργανώσει πολυάριθμες ατομικές εκθέσεις στην Ιταλία και στο εξωτερικό. Μεταξύ άλλων, Ουκρανία, Γαλλία, Ρωσία, Ισπανία, Ρώμη και πολλές άλλες. Είναι παρών σε διάφορες Διαρκείς Εκθέσεις. Τα έργα του απεικονίζονται σε πολλές δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές.Η δραστηριότητά του έχει κριτικές σε περιοδικά και εθνικές και διεθνείς εφημερίδες. Έχει συμμετάσχει στις σημαντικότερες ομαδικές εικαστικές εκθέσεις εθνικά, κερδίζοντας σημαντικές αναφορές και κριτικές διακρίσεις. Από το 1979 μέχρι σήμερα κερδίζει θαυμαστό αριθμό εκατόν εβδομήντα έξι Πρώτα Βραβεία διαγωνισμών ζωγραφικής. Paolo Fedeli είναι ο αρχέγονος υμνητής της φύσης.

ΦΤΙΚΑ ΚΑΤΑ ΓΙΑ ΑΥΤΟΝ:

Ο Paolo Fedeli είναι ζωγράφος απόλυτης κομψότητας. αφηγητής ασυνήθιστων και αχαρτογράφητων γεγονότων, ερωτήσεων χωρίς απάντηση.
Ο περίπλους του ανάμεσα στην Τοσκάνη και τη νανοσημαντική μητρόπολη ενός δυτικού δυτικού κόσμου, όπου όλα τα αρχιτεκτονικά τοπία ομοιάζουν στην absurdity της παγκοσμιοποίησης, μπορεί να μας φανούν και εντυπωσιακά. Όπως και η αλλαγή της γλώσσας του. Ακόμα βλέπουμε μια λεπτή σύνδεση ανάμεσα στα αγροτόσπιτα, τις λόφους, τους καθαρούς ουρανούς, τα νυχτερινά φώτα, τους λαμπερούς δρόμους με υγρασία, τις χρωματικές ατμόσφαιρες της καπνιάς του καπνού: ποτέ δεν υπάρχουν ζωντανοί οργανισμοί, σαν να μην έχουν οι άνθρωποι, η καθημερινότητα, η εργασία, η αγάπη, ο μίσος, ο ανταγωνισμός, ο βραδινός ύπνος και ο ύπνος προσεγγίσει από τη φαντασία του καλλιτέχνη, ο οποίος ήθελε να εξαιρέσει από τη ποιητική του οποιοδήποτε κοινωνικό ή, μάλλον, τον ρεαλισμό. Πιθανώς ο Γάλλος ποιητής Πολ Βερλέν θα συμφωνούσε μαζί του, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάλογες αποστάσεις μεταξύ των λέξεων και των χρωμάτων:
Μετά χρειάζεται να μη διαλέξεις τις λέξεις σου χωρίς κάποιο λάθος:
τίποτα δεν είναι πιο αγαθό από το γκρίζο τραγούδι στο οποίο το αβέβαιο συνδέεται με το ακριβές.
Προχωρά όσο το δυνατόν πιο μακριά από την εκδικητική οξυδέρκεια, από το σκληρό πνεύμα και από το ακάθαρτο γέλιο• που κάνουν τα μάτια του γαλάζιου να κλαίνε!
Πάρε τη ρητορική και γύρισε το λαιμό της!
Άρα ούτω η κλειδαριά ανάγνωσης για τον Paolo Fedeli: η αυτοαναφορικότητα και το απροσδόκητο τον αντικατέστησαν με την αοριστία του αβέβαιου. Η ρητορική της καθημερινότητας και ο θόρυβος των φωνών δυσδιάκριτων τον αντικατέστησαν με τη σιωπή που αιωρείται της απουσίας. Η απεικόνιση του αναγνωρίσιμου τον αντικατέστησε με τη σμίκρυνση της ποιητικής οπτικής εικόνας.

Paolo Levi