Paolo Fedeli - Magica Venezia

ΠΑΟΛΟ ΦΕΝΤΕΛΙ γεννήθηκε στη Τοσκάνη το 1957. Αποφοίτησε από το Ινστιτούτο Τέχνης της Σιένης αποκτώντας το δίπλωμα του Δασκάλου «Τέχνη». Έχει διοργανώσει πολλές ατομικές εκθέσεις εντός και εκτός Ιταλίας. Μεταξύ άλλων, Ουκρανία, Γαλλία, Ρωσία, Ισπανία, Ρώμη και πολλές ακόμη. Διαθέτει παρόν σε διάφορες μόνιμες εκθέσεις. Τα έργα του φιγουράρουν σε πολλές δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές. Η δραστηριότητά του έχει κριθεί σε εθνικά και διεθνή περιοδικά και εφημερίδες. Έχει συμμετάσχει στα σημαντικότερα ομαδικά φεστιβάλ τέχνης σε εθνικό επίπεδο, κερδίζοντας σημαντικές αναφορές και κριτικά βραβεία. Από το 1979 μέχρι σήμερα κερδίζει οκτακόσιες μίανενήντα έπαθλα πρωτότυπων διαγωνισμών ζωγραφικής. Paolo Fedeli είναι ένας καθολικά αφηγητής της φύσης.

ΔΙΝΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΓΙΑ ΑΥΤΟΝ:

Ο Paolo Fedeli είναι ζωγράφος απόλυτης κομψότητας. αφηγητής απίθανων και αβέβ/log ή γεγονότων, ερωτήσεων χωρίς απάντηση.
Ο τρόπος του περιπλάνησης ανάμεσα στην Τοσκάνη και στην ανώνυμη μητρόπολη ενός δυτικού δυτικού, όπου όλα τα αρχιτεκτονικά τοπία ομογενοποιούνται στην absurdità της παγκοσμιοποίησης, μπορεί να μας φανεί καινοτόμος. Όπως και η αλλαγή της γλώσσας του. Βλέπουμε μια λεπτή σύνδεση ανάμεσα στα εξοχικά σπίτια, τους λόφους, τους καθαρούς ουρανούς, τα βραδινά φώτα, τους λαμπερούς δρόμους με την υγρασία, τις κοκκινίζουσες ατμόσφαιρες από νέφος: δεν υπάρχουν ποτέ ζωντανοί όντα, λες και ο κόσμος, η καθημερινότητα, η εργασία, ο έρωτας, το μίσος, ο ανταγωνισμός, ο ύπνος, η υπεράσπιση, έχουν αποφύγει το φαντασιακό του καλλιτέχνη, που ήθελε να αποκρύψει από την ποιητική του οποιαδήποτε αναφορά στην κοινωνία ή, καλύτερα, στον ρεαλισμό. Πιθανόν ο Γάλλος ποιητής Πολ Βερλέν να είχε συμφωνήσει μαζί του, έχοντας βάλει μεταξύ τους απόσταση ανάμεσα σε λέξεις και χρώματα:
Χρειάζεται ακόμη να μην διαλέγεις
τις λέξεις σου χωρίς λίγα λάθη:
τίποτα δεν είναι πιο αγαπητό από το γκρίζο τραγούδι
στο οποίο το αβέβαιο συνδέεται με το ακριβές.
Πήγαινε όσο το δυνατόν πιο μακριά από την αμείλικτη ευφυΐα
τον σκληρό πνεύμα και το ακάθαρτο γέλιο;
που κάνουν τα μάτια του γαλάζιου να κλαίνε!
Πάρε τη ρητορική και γύρισε το λαιμό!
Άρα λοιπόν είναι η κλειδαριά ανάγνωσης για τον Πάολο Φεντέλι: η αυτοαναφορικότητα και ο αιφνιδιασμός τον have replaced with τη γυμνότητα της αβεβαιότητας. Η ρητορική του καθημερινού και ο θόρυβος των ασυμβίβαστων φωνών τον έχουν αντικαταστήσει με τη σιωπή που αιωρείται της απουσίας. Η απεικόνιση του ορατού έχει αντικατασταθεί από την υπερβολή της ποιητικής οπτικής.

Paolo Levi