Paolo Massimo Abrans (1952) - Abstract flowers

Αρχικό έργο ζωγραφικής από τον ιταλό ζωγράφο Paolo Massimo Abrans ( Λιβόρνο Τοσκανά - 1952 )

Πιστοποίηση σφραγισμένη και υπογεγραμμένη σύμφωνα με τη ιταλική νομοθεσία

Περιλαμβάνεται νέο ξύλινο κάδρο με μικρό passepartout (χωρίς γυαλί)

Μέση: λάδι/ακρυλικό σε σκληρό MDF πάνελ σε πολύ καλή κατάσταση

Τίτλος ή θέμα: "Abstract flowers"

Διαστάσεις ζωγραφικής: 27 x 54 εκ.

Διαστάσεις με κάδρο: 40 x 67 εκ.

Κονσόρτια (Provenance): Καλλιτεχνικό στούντιο P.M.Abrans - Λιβόρνο (Ιταλία)
Πιστοποίηση και αρχειοθέτηση: Modì Arte - Λιβόρνο (Ιταλία)

Αποστολή μέσω Fedex, UPS, TNT, SDA express από την Ιταλία

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΝ ΚΑΛΑ: Είναι σημαντικό για εμάς να σας ενημερώσουμε ότι η εξυπηρέτηση πελατών μετά την πώληση είναι πάντα διαθέσιμη και στη διάθεσή σας για υποστήριξη ή απλή ενημέρωση. Είμαστε διαθέσιμοι να επιλύσουμε οποιαδήποτε ζητήματα, παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας.

Παρακολουθούμε συνεχώς τις αποστολές, αλλά δεν φέρουμε ευθύνη για καθυστερήσεις παράδοσης από τους μεταφορείς.

PAOLO MASSIMO ABRANS
Ο Paolo Massimo Abrans γεννήθηκε στις 6 Ιουνίου 1952 σε μια οικογένεια ζωγράφων.
Σε ηλικία δώδεκα ετών έκανε ντεμπούτο ως ζωγράφος με τον θείο του σε μια εξώ-τυπική έκθεση.
Το 1983 εκθέτει στην «Rotonda» και το '84 παρουσιάζει μια προσωπική έκθεση αποτελούμενη από 30 πίνακες στη Λιβόρνο. Το 1987 παρουσιάζει 25 πίνακες στο μικρό εστιατόριο της μητέρας του στη Μπολόνια μαζί με το βιβλίο του διηγημάτων «Osteria La Botteghina». Τα επόμενα χρόνια γίνεται ταυτοποιήσιμος από τους τεράστιους ουρανούς του στους οποίους εκφράζει τη δική του πνευματικότητα.
Οι ουρανοί είναι μεγάλοι σε σχέση με τον ορίζοντα, μερικές φορές καλύπτοντας τρία τέταρτα του καμβά, σηματοδοτώντας τον τόπο όπου βασιλεύει ο Θεός.
Η αίσθησή του ότι το πνευματικό περιεχόμενο των ζωγραφιών του δεν γίνεται αντιληπτό από το κοινό τον ωθεί σε βαθιά κρίση, και για δύο χρόνια δεν ζωγραφίζει. Γράφει ένα μυθιστόρημα που περιγράφει το δράμα ενός άνδρα με πίστη, ζώντας σε έναν υλιστικό κόσμο, με τίτλο «1914», η χρονιά κατά την οποία ο συγγραφέας αισθάνεται ότι η τέχνη χάνει τη σημασία της. Το μυθιστόρημα γίνεται καλώς αποδεκτό από το κοινό και τους κριτικούς. Τελικά αρχίζει πάλι να ζωγραφίζει και εκθέτει σε Carrara, Lucca και Λιβόρνο.
Το 1993 ολοκληρώνει ένα ακόμη μυθιστόρημα, «Το άλλοθι και ο καλλιτέχνης», που περιγράφει το περιβάλλον της ζωγραφικής, την ταπείνωση και τη μοναξιά ενός καλλιτέχνη που απορρίπτει συμβιβασμούς.
Το 1994 εκθέτει και πάλι στη Λιβόρνο συνοδεύοντας τους πίνακές του με μια συλλογή 20 ποιημάτων γραμμένων μεταξύ 1974-94 με τον τίτλο «Let them be lost».
Μια μέρα το πρωί, μια νεαρή γυναίκα με ένα κομψό καπέλο περνάει από το στούντιό του και τη προσκαλεί να μοντελισθεί για εκείνον. Για ένα χρόνο θα συνεχίσει να ζωγραφίζει μόνο γυναίκες με καπέλα.
Μια απόγευμα μια εξαιρετικά όμορφη νεαρή γυναίκα μπαίνει στο στούντιό του και αρχίζει το πορτρέτο της. Όταν τελειώνει, εκπλήσσεται να δει ότι αντί για την εικόνα της υπάρχει ένα τοπίο όπου το φεγγάρι αντανακλάται στη θάλασσα. Για αυτό το περιστατικό, ο Abrans γράφει το ποίημα (Ήταν ούτε η Εύα στον Παράδεισο ούτε η Παναγία, ήταν το φεγγάρι μια βραδιά) και για έξι μήνες συνεχίζει να ζωγραφίζει το φεγγάρι.
Κά during άλλη κρίση με τη ζωγραφική, γλυπτεύει με πηλό. Το 1998 αρχίζει να ζωγραφίζει μόνο με τη σπάτουλα και από το 1994-98 ζωγραφίζει και εκθέτει στους δρόμους, ενισχύοντας τη φήμη του ως φυσικό ταλέντο αλλά αυξάνοντας το αίσθημα μοναξιάς ανάμεσα στους χιλιάδες που περνούν από εκείνον. Ο Abrams εξακολουθεί μέχρι σήμερα να είναι ένας άνθρωπος σε ισορροπία μεταξύ αδράνειας και κίνησης.