Λειψανοθήκη (2) - Μέταλλο, Γυαλί, Textile - 1700-1750, 1800-1850 - Άγιος Βλάσιος, Άγιος Πασχάλιος Μπαϊλών, Άγιος Φραγκίσκος της Ασσίζης, Άγιος Φίλιππος Νέρυ

Κυκλικό θρησκευτικό ιερό λείψανο εποχής 19ου αιώνα, εφοδιασμένο με τη δική του γνήσια εκκλησιαστική πρωτότυπη βεβαίωση ημερομηνίας 2 Μαΐου 1802, διατηρείται ακόμη μαζί με τη θήκη και πλήρης με την αρχική σφραγίδα κερωμένη επισκοπική.
Η θήκη παρουσιάζεται σε μια εκλεπτυσμένη κυκλική κατασκευή από ορείχαλκο χρυσό με καμπυλωτό εμπρός γυαλί. Το εσωτερικό διακοσμείται με κομψές διακοσμητικές εφαρμογές από μεταλλική φιλγραν χρυσή πάνω σε υφασμάτινο υπόβαθρο, σύμφωνα με μια ιδιαίτερα χαρακτηριστική μορφή της ιταλικής θρησκευτικής παραγωγής των πρώτων ετών του 19ου αιώνα.
Τα λείψανα, τοποθετημένα γύρω από ένα κεντρικό σταυρωτό μοτίβο, συνοδεύονται από σύγχρονα χειρόγραφα καρτλίγκ και συνδέονται με σημαντικούς αγίους της καθολικής παράδοσης:
Άγιος Βλάσιος (S. Blasii)
Άγιος Παύλος Μπαγιόν
Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης
Άγιος Φίλιππος Νέρι
Η γνήσια εκκλησιαστική επισυναπτόμενη φέρει την επικεφαλίδα:
Joseph Maria Terzi-Cesena
Gratia Episcopus Feretranus
Sanctissimi Domini nostri Papae Praelatus Domesticus
Pontificii Solii Assistens
Το έγγραφο ανήκει επομένως σε εκκλησιαστικό περιβάλλον υψηλού επιπέδου άμεσα συνδεδεμένο με την ποντιφική αυλή.
Ο Giuseppe Maria Terzi-Cesena ήταν πράγματι Επίσκοπος του Feretra (Montefeltro / San Leo) και κάτοχος σημαντικών αξιωμάτων στον Παπικό θρόνο:
Prelatus Domesticus → ο οικείος ιεράρχης του Πάπα
Pontificii Solii Assistens → βοηθός στον θρόνο του Ποντίφιξ
τίτλοι που απονεμήθηκαν αποκλειστικά σε ιεράρχες ιδιαίτερα κοντά στη Ρωμαϊκή Curia.
Στο χειρόγραφο κείμενο διαβάζονται φράσεις όπως:
ex vestibus
ex tunica
ex cingulo
που δηλώνουν λείψανα “από επαφή”, δηλαδή θραύσματα από τα ρούχα, από τη χιτώνα ή από τη ζώνη αποδοσμένα στους αγίους που αναφέρονται.
Αποτελεί μια ιδιαίτερα διαδεδομένη μορφή λειψάνου στη μετα-μπαρκοϊκή ευσέβεια, ιδιαίτερα επιθυμητή λόγω της δυνατότητας φύλαξης πολλαπλών λειψάνων αγίων σημαντικών χωρίς να χρειαστεί να χρησιμοποιηθούν οστά.
Η τελική μορφή του εγγράφου:
Dat. Pinnae ex nostro Palatio Episcopali hac die 2 Maii 1802
πιστοποιεί ότι η γνήσια συντάχθηκε στο επισκοπικό παλάτι της Penne στις 2 Μαΐου 1802, στην πλήρη ναπολεόντεια περίοδο, περίοδο ιστορική σημαδεμένη από την κατάργηση και επαναργάνωση πολλών θρησκευτικών ταγμάτων και επισκοπών του Ποντιφικού Κράτους.
Ιδιαίτερα σημαντική είναι η ύπαρξη της αρχικής κόκκινης κερωμένης σφραγίδας στο πίσω μέρος της θήκης, ακόμη άρτια και διαπερασμένη από μεταξωτά νήματα κλεισίματος, ουσιώδες στοιχείο που πιστοποιεί τη συντήρηση κανονικά και την ιερονομιά του θησαυρού.
Για αισθητική συνοχή, υλικά, χαρτί, εκτύπωση, καλλιγραφία, σφραγίδα και κατασκευή της θήκης, το σύνολο φαίνεται απόλυτα συμβατό με μια γνήσια ιταλική παραγωγή των πρώτων χρόνων του 19ου αιώνα.
Το αντικείμενο αποτελεί επομένως ένα σημαντικό παράδειγμα ιταλικού θρησκευτικού λειψανό του πρώτου Μισού του 19ου αιώνα, με αξιόλογο ιστορικό, λατρευτικό και συλλεκτικό ενδιαφέρον.