Maria Murgia (1935) - Maschera e astri

"Όπερα αλάρια σε καμβά 70x50 cm δημιουργημένη από τη Μαρία Μουργιά το 1995, ανήκει στον κύκλο «Προς το χρώμα».
ΤΙΜΗ ΠΩΛΗΣΗΣ ΣΤΗ ΓΚΑΛΛΕΡΙΑ € 3.000,00
ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΑΡΧΕΙΟ OPERA ARCHIVIATA https://www.mariamurgia.it

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ
ΤΑ ΚΑΡΠΙΑ
Η Μαρία Μουργιά γεννήθηκε στις 14 Ιουλίου 1935 στο Όσι, κοντά στη Σάσσαρι στην Σαρδηνία. Προέρχεται από μια οικογένεια με αρχαίες αγροτικές ιπποτελείς σαρακινές καταβολές. Ο πατέρας Σαλβατόρε ήταν οινοπαραγωγός, ενώ η μητέρα Γεζουϊνα, δυναμική, ευφυής και αντιπροσωπευτική του βαθύ ιμάτιου της ματέριουσα αρχεγονίας σααρδίνια, έπαιξε ουσιαστικό ρόλο στην πνευματική της διαπαιδαγώγηση και στις σημαντικότερες επιλογές της ζωής.
ΠΡΩΤΕΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ
Ακόμα νεαρή, στο Γκαλλερί «Il Cancello» της Σάσσαρι, η Μαρία είχε την ευκαιρία να γνωρίσει τον μεγάλο δάσκαλο Άλιτζι Σάσσου. Αυτός, χτυπημένος από τις πρώτες της δημιουργίες, την παρότρυνε θερμά να συνεχίσει τις σπουδές της στην τέχνη. Η συνάντηση με τον Σάσσου θα επαναληφθεί τα επόμενα χρόνια: το 1989, στο Θιέζι, ο δάσκαλος θα επισκεφθεί την έκθεσή της και θα τη χαρακτηρίσει με προφητικά λόγια «η ζωγράφος του χρώματος» και «καλλιτέχνης του 2000».
ΤΑ ΙΤΙΝΟΣΙΑΝΙ ΒΟΗΝΑΤΑ
Το 1957 παντρεύεται τον Ιωάννη Φαντζέλλου, επίσης από το Όσι, και μετακομίζει στη Βενετία. Εδώ ζει δέκα χρόνια, βυθιζόμενη στα καλλιτεχνικά περιβάλλοντα της πόλης-Λαγουπίας και συχνάζοντας στο στούντιο του δασκάλου Βιργίλιο Γκίντι, εμπειρία που θα σημαδέψει βαθιά το δημιουργικό της μονοπάτι.
Η ΕΠΑΝΕΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΣΑΡΔΙΝΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΧΙΚΑ ΤΗΣ ΚΑΡΙΕΡΑΣ
Αφού πέρασε ένα διάστημα ανάμεσα στην Κάλιαρι και το νησί της Μαδάλεν, κατά τη διάρκεια του οποίου σπούδασε στο Ινστιτούτο Τέχνης της Σάσσαρι, το 1974 εγκαθίσταται οριστικά στη Σπέτσια. Αρχίζει την εκπαίδευση στο σχολείο, ως διευθύντρια δημοτικού νηπιαγωγείου. Η πρώτη ατομική της έκθεση στις 8 Νοεμβρίου 1975, στη «Studio 13» υπό την διεύθυνση του Αντρέα Οκιπίντι. Επιμελητής της έκθεσης και πρώτος κριτικός τέχνης της Μουργιάς ήταν, σε αυτήν την περίσταση, ο καθηγητής Νικόλα Ρίλλι, σημαντικός για τις ιστορικές του μελέτες για τους Ετρουσκούς και για ένα έργο ερμηνευτικής αναφοράς της φιγούρας του Πινόκιο. Μια ζωγραφική της Μουργιάς αποτελεί μέρος της συλλογής αφιερωμένης στον Πινόκιο και δωρήθηκε από τον Ρίλλι στον δήμο Κολόντι.
ΕΠΙΤΕΥΞΕΙΣ ΚΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ
Τα επόμενα χρόνια εκθέτει με αυξανόμερη επιτυχία στην Ιταλία, θυμούνται τη γκαλερί «Sagittarius» της Τέρνι, όπου το 1977 συναντά τον Ρενάτο Γκουτούσο, που μαγνητίζεται από τη δύναμη και τη φως των χρωμάτων της. Συμμετέχει σε σημαντικές εκδηλώσεις όπως το Φεστιβάλ του Σπέτο και λαμβάνει στη Ρώμη το εξέχον Βραβείο Marc’Aurelio '77 από τα χέρια της ηθοποιού Σιλβάνα Παμπανούτι. Την ίδια περίοδο παρουσιάζει μια ατομική έκθεση στο Παλάτσο Πρετόριο στο Σέστο Φιιοέντινο και γνωρίζει τον δάσκαλο Πιέτρο Αννιγκόνι.
Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΟΣΤΑ ΣΜΕΡΑΛΝΤΑ
Το 1979 ξεκινά τη συνεργασία με τον έμπορο τέχνης Φράνκο Καρντιλίτσια, που τη συστήνει στην τιμητική Διεθνή Πινακοθήκη Τέχνης της Φλωρεντίας. Το 1981 ανοίγει στο Πόρτο Τσερβό το «Studio d’Arte Maria Murgia», ενεργό μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ενενήντα. Γίνεται έτσι η ζωγράφος της Κόστα Σμεράλντα: τα έργα της εντάσσονται στις συλλογές σημαντικών προσωπικοτήτων και προσκαλείται πολλές φορές ως τιμώμενο προσώπο από τον Πρίγκιπα Αγκά-Χαν στην εκδηλώσεις του Yacht Club Costa Smeralda. Το 1983 είναι πρωταγωνίστρια, μαζί με τη Μαρία Κάρτα, σε μια ειδική εκδήλωση στο ξενοδοχείο Cala di Volpe.
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΔΕΣΜΕΥΣΗ ΚΑΙ ΕΚΘΕΣΙΑΚΗ ΔΡΑΣΗ
Το 1985 επιλέγεται, μαζί με άλλους καλλιτέχνες, για τη διακόσμηση των επίσημων αιθουσών του πλοίου «Zeffiro» του Πολεμικού Ναυτικού της Ιταλίας. Το 1987, με διεύθυνση από την κόρη Τζούζι, ανοίγει στη Σπέτσια τη γκαλερί τέχνης «Athena» (με έδρα και στο Λέριτσι), ενώ στη συνέχεια ο γιος Μαρκο διευθύνει τη γκαλερί «Punto Arte» που επιμελείται μέχρι σήμερα το Αρχείο Ψηφιακών Έργων Μαρία Μουργιά.
Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ Η ΨΗΦΙΑΚΗ ΤΕΧΝΗ
Η Μαρία Μουργιά συμμετέχει σε πλήθος εκθέσεων τέχνης στην Ιταλία και στο εξωτερικό.Η έρευνά της δεν σταματά ποτέ: πάντα ανοικτή σε πειραματισμό, το 2005 καθιερώνεται ως μια από τις πιο προχωρημένες Ιταλίδες καλλιτέχνες στην ΨΗΦΙΑΚΗ ΤΕΧΝΗ. Τα φωτομοσαϊκά της, χαρακτηριζόμενα από στυλ κοντά στην Ποπ Αrt, φέρουν ένα δυνατό και επίκαιρο μήνυμα κατά τον παγκοσμιοποιημένο καταναλωτισμό, τη εμπορευματοποίηση της γυναίκας και την κακομεταχείριση της παιδικής ηλικίας.
ΔΟΜΗΤΡΙΑ ΤΙΜΗΤΗΣ ΕΤΙΜΩΝ
Το 2012, χάρη στη συνάντηση με τον Δήμαρχο της Όσι, Πατσαουά Λουμπίνο, δωρίζει ένα επιλεγμένο δείγμα έργων στο πατρίδα της, δημιουργώντας τη Πινακοθήκη Μαρία Μουργιά, σήμερα φιλοξενείται στις δημοτικές αίθουσες. Η Πινακοθήκη έχει αφιερωθεί στη μνήμη του συζύγου της Γιβάνι, ο οποίος απεβίωσε στις 20 Ιουλίου 2014 μετά 57 χρόνια γάμου. Το 2015 λαμβάνει την τιμητική ιθαγένεια του Όσι, που απονεμήθηκε με επίσημη τελετή στο Παλάτσο Μπόρονάλ.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
18 Οκτωβρίου 2010 σηματοδοτεί την πρώτη μετάδοση από τον τηλεοπτικό σταθμό Telemarket, με την παρουσίαση στο κοινό των ψηφιακών έργων. Την 25η Ιανουαρίου 2015 η Μαρία Μουργιά συμμετέχει ζωντανά στα τηλεοπτικά στούντιο της Meeting Arte στο Βέρτσλι στην παρουσίαση της Έκθεσης/ Δημοπρασίας 30 φωτομοσαϊκών. Κατόπιν πρόσκλησης της Meeting Arte η Μουργιά αποτελεί μέλος της κριτικής επιτροπής 20 καλλιτεχνών παγκόσμιας φήμης για τη 39η έκδοση της «Η μούσα για την τέχνη 2015».
Το 2016 διακρίνονται δύο συνεντεύξεις στα εθνικά τηλεοπτικά κανάλια: στις 3 Μαρτίου στο Rete 7 στην εκπομπή «Μοντέρνοι καλλιτέχνες» και στις 14 Απριλίου στο Italia 135 στα στούντιο Portobello στη Γένοβα για την παρουσίαση μιας έκθεσης φωτομοσαϊκών.
Πρόσφατα έχει εκθέσει σε ατομικές εκθέσεις στα Εκθεσιακά Φεσκα ArteParma και Modena 2024 και ArteGenova 2026."