Christophe Huchet de Quenetain - Pierre Garnier - 2003

Συμπέρασμα
Σημειώσεις

Παραρτήματα
- Γενεαλογία Pierre Garnier
- Χρονολόγιο Pierre Garnier
- Χειρόγραφα και έντυπες πηγές
- Κατάλογος επίπλων
Βιβλιογραφία

Αυτός ο μεγάλος επιπλοποιός του 18ου αιώνα, του οποίου η παραγωγή εκτείνεται σε πάνω από πενήντα χρόνια, απεικονίζει την εξέλιξη των στυλ, από ροκοκό στη νεοκλασική εποχή. Μάλιστα, μια εξαιρετική λεπτομέρεια: η φήμη του ήταν τόσο μεγάλη που θα επιβίωνε της ριζοσπαστικής περιόδου. Χάρη στο αδιαμφισβήτητο ταλέντο και στην ικανότητα προσαρμογής στις μεταβολές της μόδας, ο Pierre Garnier θα καταγραφεί ανάμεσα στους πελάτες του μερικοί από τους πιο πλούσιους ανθρώπους του βασιλείου, οι οποίοι θα του αναθέσουν σημαντικές παραγγελίες: ο ταμίας των Οικονομικών Germain Baron, ο κόμης ντε Κοντατές, η δούκισσα του Mazarin, και κυρίως ο κόμης ντε Μαρινί, Γενικός Διευθυντής των Δομών. Κατά την εποχή του Louis XV, αν φαίνεται να χρησιμοποιεί λίγο τη μαρκετερία λουλουδιών, ο Garnier εκτιμά αντίθετα τις γεωμετρικές μαρκετερίες με ρόμβους, διασταυρώσεις, καθώς και τα τεμάχια επενδύσεων με φύλλα τοποθετημένα ποικιλοτρόπως. Αυτές οι επενδύσεις μερικές φορές διαιρούνται σε διαμερίσματα, όπως σε «υπερεκτύπωση», από πολύ κυρτές και πολύ αλληλένδετες περιβλήματα.
Αλλά με τους Leleu, Oeben, Montigny, Riesener, ο Garnier παραμένει κυρίως ένας από τους προωθητές και ένας από τους πιο πρωτότυπους δασκάλους του στυλ «ελληνικού», η πρώτη φάση της επιστροφής στον αρχαίο, που σήμερα ονομάζεται ευρύτερα με τον όρο του Louis XVI. Δυνατές μορφές, συνεχείς δανεισμοί στην αρχιτεκτονική, διακόσμηση αρκετά πλούσια αλλά κυρίως με υψηλό βαθμό ακρίβειας: όλα αυτά τα στοιχεία τα εντοπίζουμε στο νεοκλασικό έργο του Garnier. Με τους στύλους με φαρδιά αυλάκια που αποτελούν σχεδόν ένα «σήμα κατατεθέν» του Garnier και παράλληλα ή όχι με αυτά, ένα ακόμη στοιχείο μπορεί να θεωρηθεί μια μορφή αποκλειστικότητας του επιπλοποιού: τα πόδια-σφαίρες σε σχήμα βίδας, από χρυσό μπρούντζο.