Sergio Romero - Estructura

Ιστοτορία προετοιμασμένη για τοποθέτηση σε καμβά διαστάσεων 92x65 εκ. Παρέχεται σε σκληρό σωλήνα και τυλίγεται.

Αυτή η εργασία αποτελεί μέρος πρόσφατης εικαστικής έρευνας στην οποία το αυτόματο gesture, η χωρική δομή και η συμβολική επανάληψη μεταμορφώνονται σε μια ενιαία οπτική γλώσσα. Αν και με την πρώτη ματιά μπορεί να φαίνονται παρορμητικά ή αυθόρμητα, κάθε κομμάτι γεννιέται από μια διαδικασία παρατήρησης και διαύγασης που προέρχεται από ένα παλαιότερο έργο πολύ πιο αρχιτεκτονικό και ακριβή, ανεπτυγμένο επί σειρά ετών μέσω μαρκαδόρου, γραμμικού σχεδίου και χειροποίητης κατασκευής του χώρου.

Σε αυτή τη νέα σειρά, η ακρίβεια δεν εξαφανίζεται: μεταμορφώνεται.

Η γραμμή παύει να συμπεριφέρεται μόνο ως περίγραμμα ή δομή και αρχίζει να ενεργεί επίσης ως ενέργεια, ρυθμός και φυσική επέκταση στην επιφάνεια. Το gesture ελευθερώνεται, αλλά εξακολουθεί να υφίσταται ένα εσωτερικό σύστημα οργάνωσης. Οι σημειώσεις επαναλαμβάνονται, οι διαδρομές διασταυρώνονται, οι εντάσεις εξισορροπούνται και ο χώρος οριοθετείται από μια αόρατη αρχιτεκτονική που στηρίζει ολόκληρο το συντονισμό.

Κάθε έργο λειτουργεί ως νοητικό χάρτης σε κίνηση: φάσεις μνήμης, παρορμήσεις, διαδρομές και συναισθηματικές δομές που συνυπάρχουν μέσα σε ένα ίδιο επίπεδο. Ο φαινομενικός χαμός διαπερνάται από συνειδητές αποφάσεις σχετικά με πυκνότητα, κενό, ισορροπία, κορεσμό και οπτική κατεύθυνση.

Η επανάληψη πλαισίων, περι orbitών, νευρικών γραμμών και κυκλικών πυρήνων γεννά μια δική της γραμματική αναγνωρίσιμη σε ολόκληρη τη σειρά. Δεν πρόκειται για ατύχημα ή καθαυτό αυτόματο φαινόμενο, αλλά για μια έρευνα σχετικά με το πώς να μεταφραστεί η σκέψη, η ένταση και η ευαισθησία σε μια ζωγραφική γραφή του σύγχρονου εικαστικού πεδίου.

Η ακρυλική ζωγραφική αντικαθιστά εδώ μέρος της σκληρότητας του τεχνικού σχεδίου με παρουσία πιο σωματική και φυσική. Το έργο δεν χτίζεται πλέον μόνο: συμβαίνει επίσης. Το χέρι διατηρεί τη μνήμη της κίνησης, του χρόνου και του άμεσου gesture, διατηρώντας πάντα το ίδιο οπτικό στίγμα που ορίζει το σύνολο της έρευνας.

Αυτά τα κομμάτια εναλλάσσονται ανάμεσα σε:

- σχέδιο και ζωγραφική,
- έλεγχο και επέκταση,
- αρχιτεκτονική και αυτόματισμό,
- γραφή και αφηρημά.

Το αποτέλεσμα είναι μια σειρά που προτείνει μια δική της οπτική γλώσσα, όπου η gestural ένταση συνυπάρχει με μια αυστηρή εσωτερική δομή και όπου κάθε σύνθεση δρα ως άμεση επέκταση ενός νοητικού, συναισθηματικού και χωρικού συστήματος σε μόνιμη μεταμόρφωση.