Sergio Romero - Memorias

Καμβάς έτοιμος για τοποθέτηση σε ξύλινο στημόνι διαστάσεων 92x65 εκ. Παρέχεται σε σκληρό σωλήνα και τυλιγμένος.

Αυτό το έργο αποτελεί μέρος πρόσφατης εικαστικής έρευνας στην οποία το αυτόματο γκρέμισμα/gesture, η χωρική δομή και ο σημειωτικός επαναπροσδιορισμός μετατρέπονται σε μια ενιαία οπτική γλώσσα. Παρά την πρώτη εντύπωση ότι μπορεί να φαίνονται παρορμητικά ή αυθόρμητα, καθεμία προέρχεται από μια διαδικασία παρατήρησης και εξαγωγής προερχόμενη από ένα προηγούμενο έργο, πολύ πιο αρχιτεκτονικό και ακριβές, το οποίο αναπτύχθηκε επί χρόνια μέσω μαρκαδόρου, γραμμικού σχεδίου και χειροκίνητης κατασκευής του χώρου.

Σε αυτή τη νέα σειρά, αυτή η ακρίβεια δεν εξαφανίζεται: μεταμορφώνεται.

Η γραμμή παύει να συμπεριφέρεται μόνο ως περίγραμμα ή δομή και αρχίζει να λειτουργεί επίσης ως ενέργεια, ρυθμός και φυσική επέκταση πάνω στην επιφάνεια. Το γκρέμισμα απελευθερώνεται, αλλά εξακολουθεί να exists ενός εσωτερικού συστήματος οργάνωσης. Οι δείκτες επαναλαμβάνονται, οι διαδρομές διασταυρώνονται, οι εντάσεις εξισορροπούνται και ο χώρος τίθεται υπό τον έλεγχο ενός αόρατου αρχιτεκτονικού πλαισίου που στηρίζει ολόκληρη τη σύνθεση.

Κάθε έργο λειτουργεί σαν νοητικό χάρτης σε κίνηση: στρώματα μνήμης, παλμοί, διαδρομές και συναισθηματικές δομές που συνυφαίνονται μέσα σε ένα και μόνον επίπεδο. Το φαινομενικά χάος διαπερνάται από συνειδητές αποφάσεις σχετικά με τη συμπύκνωση, το κενό, την ισορροπία, το κορεσμό και την οπτική κατεύθυνση.

Η επανάληψη πλαισίων, τροχιών, νευρικών γραμμών και κυκλικών πυρήνων δημιουργεί μια δική της γραμματική που αναγνωρίζεται σε όλη τη σειρά. Δεν πρόκειται για ατύχημα ή απόλυτα αυτοματισμό, αλλά για μια έρευνα σχετικά με το πώς μεταφράζεται στη σκέψη, την ένταση και την ευαισθησία σε μια σύγχρονη ζωγραφική γραφή.

Η ακρυλική ζωγραφική αντικαθιστά εδώ μέρος της ακαμψίας του τεχνικού σχεδίου με μια πιο σωματική και φυσική παρουσία. Το έργο δεν χτίζεται πλέον μόνο: συμβαίνει επίσης.Η γραμμή διατηρεί τη μνήμη της κίνησης, του χρόνου και του άμεσου γκρέμισμα, διατηρώντας πάντοτε το ίδιο οπτικό σήμα που ορίζει το σύνολο της έρευνας.

Αυτά τα κομμάτια εναλάσσονται μεταξύ:

- σχεδίαση και ζωγραφική,
- έλεγχος και επέκταση,
- αρχιτεκτονική και αυτοματοποίηση,
- γραφή και αφηρημένη έκφραση.

Το αποτέλεσμα είναι μια σειρά που προτείνει μια δική της οπτική γλώσσα, όπου η γέννα της αγύρωτης του gesture συνυπάρχει με μια αυστηρή εσωτερική δομή και όπου κάθε σύνθεση λειτουργεί ως άμεση επέκταση ενός νοητικού, συναισθηματικού και χωρικού συστήματος σε μόνιμη μεταμόρφωση.