Sergio Romero - Estructura latente

Έτοιμο καμβά για εγκατάσταση σε κρεμαστό πλαίσιο 92x65 εκ. Διατίθεται σε σωλήνα σκληρό και τυλιγμένος.

Αυτό το έργο αποτελεί μέρος πρόσφατης εικαστικής έρευνας στην οποία η αυτόματη κίνηση, η χωρική δομή και η συμβολική επανάληψη μετατρέπονται σε μια κοινή οπτική γλώσσα. Αν και στην πρώτη ματιά μπορεί να φαίνονται παρορμητικά ή αυθόρμητα, κάθε ένα προέρχεται από μια διαδικασία παρατήρησης και εξορθολογισμού που πηγάζει από ένα παλαιότερο έργο πολύ πιο αρχιτεκτονικό και ακριβές, που αναπτύχθηκε εδώ και χρόνια μέσω μαρκαδόρου, γραμμικού σχεδίου και χειροποίητης κατασκευής του χώρου.

Σε αυτή τη νέα σειρά, αυτή η ακρίβεια δεν εξαφανίζεται: μεταμορφώνεται.

Η γραμμή παύει να συμπεριφέρεται αποκλειστικά ως περίγραμμα ή δομή και αρχίζει να ενεργεί επίσης ως ενέργεια, ρυθμός και φυσική επέκταση στην επιφάνεια. Το γκρέμισμα του gesture απελευθερώνεται, αλλά παραμένει ένα εσωτερικό σύστημα οργάνωσης. Τα σημάδια επαναλαμβάνονται, οι διαδρομές διασταυρώνονται, οι εντάσεις εξισορροπούνται και ο χώρος οριοθετείται από μια ανεπαίσθητη αρχιτεκτονική που στηρίζει ολόκληρη τη σύνθεση.

Κάθε έργο λειτουργεί ως οραματικό χάρτη σε κίνηση: φάσεις μνήμης, παρορμήσεις, διαδρομές και συναισθηματικές δομές που συμβιώνουν μέσα σε ένα ίδιο επίπεδο. Το φαινομενικά χάος διαπερνάται από συνειδητές αποφάσεις σχετικά με τη συνάφεια, το κενό, την ισορροπία, το κορεσμό και την οπτική κατεύθυνση.

Η επανάληψη πλαισίων, τροχιών, νεύρων γραμμών και κυκλικών πυρήνων δημιουργεί μια δική της γραμματική αναγνωρίσιμη σε ολόκληρη τη σειρά. Δεν πρόκειται για ατύχημα ή πλήρη αυτοματισμό, αλλά για μια έρευνα για το πώς να μεταφράσουμε τη σκέψη, την ένταση και την ευαισθησία σε μια σύγχρονη ζωγραφική γραφή.

Η ακρυλική ζωγραφική αντικαθιστά εδώ μέρος της ακαμψίας του τεχνικού σχεδίου με μια πιο σωματική και φυσική ύπαρξη. Το έργο δεν κατασκευάζεται πλέον μόνο: συμβαίνει και αυτό. Το ίχνος διατηρεί τη μνήμη της κίνησης, του χρόνου και της άμεσης κίνησης, διατηρώντας πάντοτε την ίδια οπτική σφραγίδα που ορίζει το σύνολο της έρευνας.

Αυτά τα κομμάτια ταλαντεύονται μεταξύ:

- σχεδίου και ζωγραφικής,
- ελέγχου και επέκτασης,
- αρχιτεκτονικής και αυτοματισμού,
- γραφής και αφηρημένης μορφής.

Το αποτέλεσμα είναι μια σειρά που προτείνει μια δική της οπτική γλώσσα, όπου η έντονη γροθιά της κίνησης συνυπάρχει με μια εσωτερική αυστηρή δομή και όπου κάθε σύνθεση λειτουργεί ως άμεση επέκταση ενός νοητικού, συναισθηματικού και χωρικού συστήματος σε διαρκή μεταμόρφωση.