Sergio Romero - Campo unificado

Έτοιμο καμβά για τοποθέτηση σε στήριγμα διαστάσεων 92×65 εκ. Παρέχεται σε σκληρό σωλήνα και είναι τυλιγμένο.

Αυτό το έργο αποτελεί μέρος μίας πρόσφατης εικαστικής έρευνας όπου η αυτόματη κίνηση, η χωρική δομή και ο συμβολικός επαναλαμβανόμενος χαρακτήρας μεταμορφώνονται σε έναν ενιαίο οπτικό λόγο. Αν και με μια ματιά μπορεί να φαντάζουν πιο παρορμητικές ή αυθόρμητες, καθεμία γεννιέται από μια διαδικασία παρατήρησης και εξαγκύλισης που προέρχεται από ένα παλαιότερο έργο πολύ πιο αρχιτεκτονικό και ακριβές, εξελισσόμενο επί χρόνια μέσω μαρκαδόρου, γραμμικού σχεδίου και χειροτεχνικής κατασκευής του χώρου.

Σε αυτή τη νέα σειρά, αυτή η ακρίβεια δεν εξαφανίζεται: μεταμορφώνεται.

Η γραμμή παύει να συμπεριφέρεται μόνο ως περίγραμμα ή δομή και αρχίζει να ενεργεί επίσης ως ενέργεια, ρυθμός και φυσική επέκταση πάνω στην επιφάνεια. Το σήμα απελευθερώνεται, αλλά παραμένει ένα εσωτερικό σύστημα οργάνωσης. Οι σημεῖς επαναλαμβάνονται, οι διαδρομές διασταυρώνονται, οι εντάσεις εξισορροπούνται και ο χώρος καθορίζεται από μια αόρατη αρχιτεκτονική που στηρίζει ολόκληρη τη σύνθεση.

Κάθε έργο λειτουργεί ως νοητικό χάρτη σε κίνηση: στρώματα μνήμης, παρορμήσεις, διαδρομές και συναισθηματικές δομές που συνυπάρχουν μέσα σε ένα και μόνο επίπεδο. Ο φαινομενικά χαώδης χώρος διαπερνάται από συνειδητές αποφάσεις σχετικά με τη βαρύτητα, το κενό, την ισορροπία, τον κορεσμό και την οπτική διεύθυνση.

Η επανάληψη πλαισίων, τροχιών, νεύρων γραμμών και κυκλικών πυρήνων δημιουργεί μια δική της γραμματική, αναγνωρίσιμη σε ολόκληρη τη σειρά. Δεν πρόκειται για ατύχημα ή για απόλυτα αυτόματο μηχανισμό, αλλά για μια έρευνα σχετικά με το πώς μεταφράζεται το μυαλό, η ένταση και η ευαισθησία σε μια σύγχρονη ζωγραφική γραφή.

Η ακρυλική ζωγραφική αντικαθιστά εδώ μέρος της άκαμπτης γραφικής τεχνικής με μια παρουσία πιο σωματική και φυσική. Το έργο δεν χτίζεται πλέον μόνο: συμβαίνει επίσης. Το χέρι διατηρεί τη μνήμη της κίνησης, του χρόνου και της άμεσης κίνησης, διατηρώντας πάντα την ίδια οπτική σφραγίδα που ορίζει τη συνολική έρευνα.

Αυτά τα τεμάχια εναλλάσσονται μεταξύ:

- σχεδίου και ζωγραφικής,
- ελέγχου και επέκτασης,
- αρχιτεκτονικής και αυτοματισμού,
- γραφής και αφαιρετικής.

Το αποτέλεσμα είναι μια σειρά που προτείνει μια δική της οπτική γλώσσα, όπου η gestural ένταση συνυπάρχει με μια αυστηρή εσωτερική δομή και όπου κάθε σύνθεση λειτουργεί ως άμεση επέκταση ενός νοητικού, συναισθηματικού και χωρικού συστήματος σε διαρκή μεταμόρφωση.