Pippo - Snow Stills My Heart

The snow-stills my heart
Οι νιφάδες πέφτουν σαν παγωμένα δάκρυα, παχιές και άκαμπτες, καλύπτοντας τον κόσμο με μια σιωπή που χτυπά στα αυτιά μου. Γέρνω το κεφάλι, ακούγοντας για έναν ήχο που ποτέ δεν θα έρθει, ο κίτρινος θόλος μου ένα ασπίδιο απέναντι στον βαρύ ουρανό. Όλα επιβραδύνουν, μετατρέπονται σε ένα αχνό, υφαστό θόρυβο. Νιώθω την αναπνοή μου να γίνεται μέρος της ομίχλης, λεπτή και vanishing. Είμαι μια στατική φιγούρα σε μια μεταβαλλόμενη τοπογραφία, ένας χρυσαφένιος πόνος σε μια θάλασσα λευκών.

* Διαστάσεις: 100 × 75 × 2.5 εκ. (Υ × Π × Β)
* Μέσο: Πρωτότυπο λάδι σε καμβά επαγγελματικής κατηγορίας
* Έκδοση: Μοναδικό, ένα κι ένα πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο προς κρέμασμα).
* Κάδρο: Αποκεντρωμένο (οι πλευρές είναι ζωγραφισμένες, δεν περιλαμβάνεται εξωτερικό κάδρο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο στο οπίσθιο· περιλαμβάνειΠιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Μεταφορές: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με παρακολούθηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη:

Ο Pippo (γεννημένος στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που πλοηγούνται στο ήσυχο τοπίο ανάμεσα στον γεωμετρικό αφαλισμό και τον σουρεαλισμό. Αποχωρώντας μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφιστικό σχέδιο για να αφιερωθεί ολοκληρωτικά ζωγραφικής, εγκαινίασε κοντά στις ήρεμες ακτές της Λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρό του φαίνεται στις συνθέσεις του—αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—όμως μαλακώνονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα υποκείμενά του γράφοντας αφηγήσεις στον πρώτο ενικό ενεστώτα, βάζοντας νοερά τον εαυτό του μέσα στον καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται προσωπικά σε αυτούς τους κόσμους, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό στην ερμηνεία. Οι φιγούρες του, παρότι κομψά ντυμένες, συχνά δεν έχουν πρόσωπο. Αυτή η ασημαντικότητα αποτελεί πρόσκληση: εξασφαλίζει ότι ο κεντρικός χαρακτήρας «μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να μπει στη σκηνή και να κατοικήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο ορίζει επίσης τον καλλιτέχνη. Μετριοπαθής και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί κανένα ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που υπάρχει στο έργο του.

Χρησιμοποιώντας μια παλέτα διακριτών, ατμοσφαιρικών τόνων διακοπτόμενων από αποφασιστικά χρώματα, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι πίνακές του—γεμάτοι σιωπηλά ζώα, κοφτές σκιές και αναλαμπές φωτός—είναι όχι απλώς εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες πόθου και χάρης.