Bang & Olufsen - S 264 BEOMASTER 900 K Ραδιόφωνο

Το Beomaster 900 προβάλλεται από τη B&O ως „η πρώτη ραδιοφωνική συσκευή με μετασχηματιστή τροφοδοσίας από δίκτυο“, και αν και αυτό δεν είναι απολύτως σωστό (φορητές ραδιοσυσκευές με δυνατότητα τροφοδοσίας από το δίκτυο κυκλοφορούσαν ήδη μερικά χρόνια στο Ηνωμένο Βασίλειο όταν κυκλοφόρησε το 900), παραμένει ωστόσο ένα πρωτοποριακό μοντέλο.
Η σειρά Beomaster 900 ήταν το πιο πρόσφατο μιας σειράς μακρόστενων και χαμηλών τραπεζοραδιοφώνων, αλλά με τη χρήση τρανζίστορ αντί ηλεκτρολυτών σωλήνων οι σχεδιαστές απαλλάχτηκαν από ορισμένους βασικούς περιορισμούς. Πρώτον, τα τρανζίστορ έκαναν δυνατή τη μείωση του περιβλήματα, και δεύτερον η μικρή εκπομπή θερμότητας σήμαινε ότι δεν χρειάζονταν εμφανή διευθύνοντα εξαεριστήρια και μεγάλοι χώροι γύρω από τα εξαρτήματα που παράγουν θερμότητα. Αυτοί οι δύο παράγοντες οδήγησαν το σχήμα του ραδιοφώνου να καθορίζεται λιγότερο από τεχνικές ανάγκες και περισσότερο από αισθητικές απαιτήσεις. Οι σχεδιαστές της B&O επέλεξαν να εκμεταλλευτούν αυτήν τη νέα ελευθερία για να φτιάξουν ένα μακρύ και λεπτό ραδιόφωνο, μια μορφή που από τότε αποτελεί χαρακτηριστικό της B&O.
Ένα ακόμη πλεονέκτημα των κυκλωμάτων τρανζίστορ ήταν ότι παρείχαν στους ενισχυτές ασυνήθιστα υψηλή ισχύ. Τα 2x6W ίσως τώρα να φαίνονται λίγα, αλλά στα μέσα της δεκαετίας του 60 αυτή η ισχύς ήταν προνόμιο εξειδικευμένου hi‑fi εξοπλισμού, συχνά ενσωματωμένου σε μεγάλες ραφιέρες. Μέσω των αποδοτικών ηχείων, το Beomaster 900K ήταν πιο άνετό για κάθε οικιακή χρήση.
Η συσκευή ήταν πολύ πλήρης. Περιείχε έναν τετραναστικό ραδιοφωνικό δέκτη που όχι μόνο λάμβανε τα μακρινά κύματα, αλλά και ολόκληρη την FM ζώνη έως τα 108 MHz, κάτι που ακόμη και 20 χρόνια αργότερα δεν ήταν κοινώς διαδεδομένο. Το ραδιόφωνο διέθετε επίσης μετρητή συχνότητας, AFC για FM και τη δυνατότητα σύνδεσης εξωτερικής κεραίας AM αντί της εσωτερικής ράβδου φεροϊτικής. Μπορούσε να προστεθεί ως πρόσθετο ένας αποκωδικοποιητής για εκπομπές FM stereo. Το μέρος του ενισχυτή περιείχε ρυθμιστές μπάσου και τρέμπλου, συμπίεση δυναμικού (loudness) για τον έλεγχο της έντασης και συνδέσεις για πικάπ και κασετόφωνο. Παράξενο ήταν ότι η είσοδος για το πικάπ δεν είχε αρκετή ευαισθησία για να χρησιμοποιηθεί με την μαγνητική κεφαλή του B&O, οπότε το πικάπ έπρεπε να εφοδιαστεί με προενισχυτή ισοσταθμίσης εάν χρειαζόταν να χρησιμοποιηθεί. Υπήρχε ρυθμιστής ισορροπίας για αριστερά/δεξιά, αλλά βρισκόταν στην πίσω πλευρά του πλαισίου και ρυθμιζόταν με κατσαβίδι.
Τα ηχεία είχαν ευφυή σχεδίαση, με εσωτερικές θαλάμους ήχου στις εσωτερικά κατασκευασμένες θήκες που εξασφάλιζαν ότι και τα δύο ηχεία αξιοποιούσαν στο έπακρο το χώρο του μέρους της θήκης όπου βρισκόταν το ραδιοφωνικό κύκλωμα. Έτσι τα ηχεία ήταν στην πραγματικότητα μεγαλύτερα από το ραδιόφωνο συνολικά. Εάν χρειαστεί, μπορούσαν να συνδεθούν εξωτερικά ηχεία.
Το Beomaster 900K ήταν άμεση επιτυχία και πωλούνταν σε μεγάλους αριθμούς μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 60. Στα μέσα του κύκλου ζωής υπηρέθηκε μια αναδιαμόρφωση, όπου ο διακόπτης περιστροφής έγινε πιο έντονος και η γραφική απεικόνιση απλοποιήθηκε. Παράλληλα προστέθηκε ένα buffer stage στην είσοδο του πικάπ, αν και αυτό ακόμα δεν προσέφερε αρκετή ενίσχυση για πικάπ με μαγνητική κεφαλή B&O.