Anton Kaestner - #402 - S - " Looking for Pedro #1 ".

#402 - S - " Ψάχνοντας τον Πέδρο #1 ".
Μονογραφία, αυθεντικό έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το ατελιέ του Παρισιού.

Ακρυλικό σε σπρέι πάνω σε τζάμι 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι έκδοση. Είναι ένα αυθεντικό έργο ζωγραφισμένο σε πολλές στρώσεις χρώματος και/ή σπρέι, όπου το λαμπερό τελείωμα "glossy", κοντά στην εφαρμογή ρητίνης, είναι μοναδικό.

Διαστάσεις: ίντσες 9,1 * 10,0 * 9,1 * 0,12 / 23 * 25,5 * 0,3 cm χωρίς κορνίζα.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κάδρο.
Κορνίζα υψηλής ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (ίντσες 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) συνιστώμενη και διαθέσιμη κατά την αποστολή με επιπλέον κόστος 70€.

Το έργο φέρει την υπογραφή στο πίσω μέρος.
Τον συνοδεύει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβερός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στη διεύθυνση www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Gallery Artium Γενεύη 18/28 Ιουνίου 2026.

"Biography

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και τον πλούτο του πολιτισμού της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμούνταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, που με επιρρέασαν και φύτεψαν τον σπόρο για το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 ξεκίνησα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε σημειωματάρια Α4 και στη συνέχεια Α3. Αρχικά με έλκυε η μη-εfigurative ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και παρότι θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα και μια στοργή για πνευματικά υλικά καθώς αντήχησαν με την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, τη μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήτανε άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαlaνία. Τα ταξίδια μου επεκτείνα ν την οπτική μου, εκθέτοντας με σε ευρύ φάσμα πολιτισμικών επιρροών. Όπου κι αν πήγαινα, βυθιζόμουν στις τοπικές σκηνές τέχνης και αλληλεπιδρούσα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά τη εστίαση στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη πάντα ήταν ένα κομμάτι μου, σιωπηλά να σιγοκαίει κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή απόκρυφης διαλογιστικής πράξης για εμένα—a way to break free from the world and focus on my inner self.

Πάντ' όλα, βρήκα πάντα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε καινούργιο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω γνήσιες εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, ελπίζω πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από διαφορετική οπτική γωνία και να Reflect on their own lives.
Το 2021, μετά την αποχώρησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το εργαστήριό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφοσιώνομαι πλήρως στην τέχνη μου. Μέχρι το τέλος του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου και, προς έκπληξή μου, το έργο μου απέκτησε γρήγορα αναγνώριση, βρίσκοντας οίκους σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.

Artistic CV

Η πρώτη ατομική μου έκθεση, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στο τέλος του 2024, έδειξε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά χρώματα και σπρέι στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εκτοξευμένου πλαστικού plexiglass, μια ελαφριά, ομοιόμορφη, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο καθώς αναπτύσσεται. Δεν διαθέτω οπτική ανάδραση ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που καλωσορίζω. Επιτρέπω “τυχαία πειράματα” -κάτι μπορεί να γίνει- για να καθοδηγήσω το αποτέλεσμα, τις στρώσεις και τα καθρέφτισμα που δημιουργώ, και να αφήσω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι εκτεθεί τελικά. Αυτή η προσέγγιση που συνδέεται με τη διαδικασία αποκάλυψης/επιμονής της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται με στρώσεις και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευχαριστημένος όταν αναγνωρίζω τις «αναπόφευκτες ανάγκες», δηλαδή αυτό που πιθανόν θα ανακαλύψουμε όταν μείνουμε σιωπηλοί και φωτεινοί.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου σχετικά απλή. Ούτε «συναισθήματα» ούτε «θεωρητική αντίληψη» αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε γρήγορη κατανάλωση ούτε νοηματοποίηση/νοητική κατοχή, αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αοράτων ιστοριών της, η τέχνη μου αποτελεί μια αναζήτηση της "ζωής στο πυρήνα της ζωής", του «le vif» όπως θα έλεγε ο γαλλικός σύγχρονος συγγραφέας Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μπορεί μερικές φορές να θυμίζει τη διαφάνεια και τη φινέτσα του stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το plexiglass δίνει στον πίνακα μια φαντασμαγορική επιδερμίδα όπου μπορείς να ρίξεις μια ματιά στη δική σου σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Ο αλληλεπιδραστικός φωτισμός, το χρώμα και η υφή, ακόμα και οι ελλείπουσες λεπτομέρειες, απαιτούν μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω η αντίστιξη μεταξύ "λεπτομερειών κοντινά" & "απόσταση για το σύνολο" να παρακινήσει τους θεατές να ξεκινήσουν τα δικά τους εσωτερικά ταξίδια.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με όσα μπορούν να επιτευχθούν. Απλώς βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία αποτελεί μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, με παρακάνει να τελειοποιώ τις δεξιότητές μου και να εξερευνώ περαιτέρω ό,τι μπορώ να καταφέρω. Για μένα, η ζωγραφική είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσει ουσιαστικές συνομιλίες.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν.»

Anton Kaestner